Folk Tale · દિવસ 245 · અઠવાડિયું 35
બે પોપટ ભાઈઓ
એક પવનવાળો દિવસ બે બચ્ચાં પોપટ ભાઈઓને જુદાં જુદાં ઘરે પહોંચાડે છે. એક કઠોર શબ્દો સાંભળતો મોટો થાય છે, બીજો ઋષિના આશ્રમમાં કોમળ શબ્દો સાંભળતો.
વાર્તાની શીખ: આપણે સાંભળતા શબ્દો આપણે કોણ બનીએ તે ઘડે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- આશ્રમનો પોપટ, તેનો ભાઈ પોપટ, ઋષિ, યુવાન રાજા
- સ્રોત ગ્રંથ
- સારી સંગત (સત્સંગ) વિશેની ભારતીય લોકકથા, મૌખિક પરંપરા
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 245 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 35 · 7 માંથી દિવસ 7
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 3
- આ અઠવાડિયે બાળક
- કિડની પૂરી વિકસી ગઈ છે. જગ્યા ઓછી છે, એટલે હલનચલન હવે પડખું ફરવા અને ખેંચાણ જેવી લાગે છે. અઠવાડિયું 35: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- બે પોપટ ભાઈઓ
- મંત્ર
- ગાયત્રી મંત્ર
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
બે પોપટ ભાઈઓની આ જૂની ભારતીય કથા, જે ઘણા પ્રાદેશિક સંગ્રહોમાં કહેવાય છે, કહે છે કે આપણી સંગત અને આપણે સાંભળતા શબ્દો આપણે કોણ બનીએ તે ઘડે છે. ગર્ભ સંસ્કાર પરંપરા માને છે કે ઘરના રોજના શબ્દો જન્મ પહેલાં પણ મહત્ત્વના છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ઘરમાં દયાળુ, કોમળ વાણી બધાનો તણાવ ઓછો કરી શકે છે.
"જે આપણે રોજ સાંભળીએ છીએ, તે આપણે બોલવા લાગીએ છીએ. જે આપણે રોજ બોલીએ છીએ, તે આપણે બનવા લાગીએ છીએ."
સેમળાના એક ઊંચા ઝાડ પરના માળામાંથી બે બચ્ચાં પોપટ ડોકિયું કરતાં હતાં. તેઓ ભાઈઓ હતા, એક જ ઈંડાંમાંથી જન્મેલા, એક જેવાં લીલાં પીંછાં અને એક જેવી વાંકી લાલ ચાંચવાળા. તેમની મા ખોરાક શોધવા ઊડી ગઈ હતી.
એક પવનવાળી બપોરે પવનના મોટા ઝપાટાએ ઝાડ હલાવી નાખ્યું. માળો નમી ગયો, અને બંને નાના પોપટ ગબડી પડ્યા. તેઓ હજી ઊડી શકતા નહોતા. પવને તેમને પકડીને જુદી જુદી દિશામાં ઉડાડી દીધા.
પહેલો ભાઈ રસ્તા પાસેની એક ગાઢ, કાંટાળી ઝાડીમાં પડ્યો. ત્યાં લૂંટારાઓની એક ટોળીનો અડ્ડો હતો. લૂંટારાઓએ નાના પક્ષીને જોયું અને હસ્યા. "પોપટ! ચાલો રાખી લઈએ. એ આપણો ચોકીદાર બનશે." તેમણે તેને પાંજરામાં મૂક્યો અને ખવડાવ્યું, અને આખો દિવસ તેમની વાતો સાંભળતો તે મોટો થયો.
બીજો ભાઈ વધુ દૂર, એક ઝરણા પરથી ઊડીને, એક નાના આશ્રમના બગીચામાં હળવેથી પડ્યો, જ્યાં એક સૌમ્ય વૃદ્ધ ઋષિ પોતાના શિષ્યો સાથે રહેતા. ઋષિએ નાના પક્ષીને ઉપાડીને હાથમાં હૂંફ આપી. "આવ, નાનકડા," તેમણે કહ્યું. તેમણે તેને બારણા પાસે બેસવાની નાની દાંડી આપી, અને આખો દિવસ ઋષિ અને શિષ્યોને સાંભળતો તે મોટો થયો.
વર્ષો વીત્યાં. બંને પોપટ સુંદર, ચમકદાર લીલા પક્ષી બન્યા, અને બંને બોલતાં શીખ્યા.
એક દિવસ એક યુવાન રાજા શિકારે નીકળ્યો હતો. તે એક હરણ પાછળ ઝડપથી ઘોડો દોડાવતો પોતાના માણસોથી છૂટો પડી ગયો. બપોર સુધીમાં તે રસ્તો ભૂલી ગયો, ગરમીથી થાકી ગયો અને તેને ખૂબ તરસ લાગી. તેનો ઘોડો એક સાંકડી કેડી પર લથડતો ચાલતો એક અંધારી ઝાડી પાસે પહોંચ્યો.
ઝાડ પર લટકતા એક પાંજરામાંથી કર્કશ અવાજે ચીસ પાડી:
"પકડો એને! પકડો એને! એનો ઘોડો લઈ લો! એનાં ઘરેણાં લઈ લો! જલદી, જલદી!"
રાજાએ ગભરાઈને લગામ ખેંચી. તેણે આસપાસ જોયું. શું કોઈ ત્યાં છુપાયું હતું? તેણે તરત ઘોડો વાળ્યો અને બને તેટલી ઝડપે દોડાવી મૂક્યો.
તે ચાલતો રહ્યો, ત્યાં સુધી કે કેડી નીચે એક ઝરણા સુધી પહોંચી. સામે કાંઠે પાંદડાંની એક ઝૂંપડીવાળો નાનો બગીચો હતો, અને બારણાની આસપાસ ફૂલ ઊગ્યાં હતાં.
બારણા પાસેની દાંડી પરથી એક જુદો અવાજ આવ્યો, સાફ અને મીઠો:
"આવો, મુસાફર! અંદર આવો, અંદર આવો. છાંયામાં આરામ કરો. આપણા મહેમાન માટે પાણી લાવો! થોડાં ફળ લાવો. તેઓ થાકી ગયા છે? તેમને બેસવા દો."
રાજા અટકી ગયો. એ તો પોપટ હતો! તે બરાબર પહેલા પોપટ જેવો જ દેખાતો હતો: એ જ લીલાં પીંછાં, એ જ લાલ ચાંચ.
વૃદ્ધ ઋષિ હસતા હસતા ઠંડા પાણીનો પિત્તળનો લોટો લઈને બહાર આવ્યા. તેમના શિષ્યો એક સાદડી, થોડાં કેળાં અને થોડાં મીઠાં બોર લાવ્યા. રાજાએ મોં ધોયું, પાણી પીધું અને ખાધું, અને ફરી સ્વસ્થ થયો.
"પૂજ્ય," તેણે કહ્યું, "આજે એક વિચિત્ર વાત બની. રસ્તા પાસે એક પોપટે બૂમ પાડી, 'પકડો એને, એનાં ઘરેણાં લઈ લો!' હું ડરીને ભાગી આવ્યો. અને અહીં બરાબર એવો જ એક પોપટ છે, જેણે મને દીકરાની જેમ આવકાર્યો. બે પક્ષી આટલાં જુદાં કેવી રીતે હોઈ શકે?"
ઋષિએ એક આંગળીથી પોપટનું માથું પંપાળ્યું.
"તેઓ ભાઈઓ છે, મહારાજ," તેમણે કહ્યું. "એક જ પવનવાળા દિવસે તેઓ એક જ માળામાંથી પડ્યા હતા. એક લૂંટારાઓ વચ્ચે પડ્યો. બીજો અહીં આવ્યો. દરેક એ જ શબ્દો બોલતાં શીખ્યો જે તે રોજ સાંભળતો."
રાજા લાંબા સમય સુધી ચૂપ રહ્યો.
"એટલે બાળકની આસપાસના શબ્દો જ બાળકના પોતાના શબ્દો બને છે," તેણે છેવટે કહ્યું.
"હા," ઋષિએ કહ્યું. "જે આપણે રોજ સાંભળીએ છીએ, તે આપણે બોલવા લાગીએ છીએ. જે આપણે રોજ બોલીએ છીએ, તે આપણે બનવા લાગીએ છીએ."
રાજાએ તેમનો આભાર માન્યો અને ઘરે પાછો ગયો. કેટલાક કહે છે કે તેણે લૂંટારાઓની ઝાડી સાફ કરાવી અને પાંજરાના પોપટને છોડાવ્યો, અને ઋષિએ તેને રાખી લીધો. આશ્રમના બગીચામાં, ધીમે ધીમે, દિવસે દિવસે, તે નવા શબ્દો શીખ્યો.
અને નાની ઝૂંપડીના બારણે બીજો પોપટ દરેક થાકેલા મુસાફરને બોલાવતો રહ્યો, "આવો, આવો! આવીને આરામ કરો!"
નાનકડા, અમારા તરફથી સાંભળેલા શબ્દો તારા શબ્દો બનશે. તું એ શબ્દો રોજ સાંભળીશ, એટલે અમે તેને કાળજીથી પસંદ કરીશું.
લોકકથા માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: લોક પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
આખા ભારતમાં દાદા-દાદી ઘણાં રૂપમાં કહે છે તે, અલગ ઊછરેલા બે પોપટ ભાઈઓની કથા સત્સંગનું લોકદૃષ્ટાંત છે, એટલે કે આપણી સંગત આપણે કોણ બનીએ તે ઘડે છે. તેની મજા અરીસામાં છે: બરાબર એક જેવા બે પક્ષી, એક લૂંટારાઓની ઝાડી પાસે કઠોર ધમકીઓ પાડતો અને બીજો ફૂલવાળા આશ્રમના બારણેથી "આવો, મુસાફર!" કહેતો. ઋષિની સમજ, "જે આપણે રોજ સાંભળીએ છીએ, તે બોલવા લાગીએ છીએ; જે રોજ બોલીએ છીએ, તે બનવા લાગીએ છીએ", એ જ પંક્તિ યાદ રહી જાય છે. કેટલાંક રૂપમાં પાંજરાનો પોપટ ધીમે ધીમે નવા શબ્દો શીખે છે. બાળક કયા શબ્દો સાંભળશે તે વિચારતાં માતા-પિતા સાથે થોડી જ કથાઓ આટલી સીધી વાત કરે છે.
બાળક સાથે વિચારો
બાળપણમાં તમે કયા શબ્દો સૌથી વધુ સાંભળ્યા? તમે કયા શબ્દો આગળ આપવા માગો છો, અને કયા પાછળ છોડવા માગો છો?
સંકલ્પ: મારા શબ્દો કોમળ છે. મારું બાળક મારા અવાજમાં પ્રેમ સાંભળે છે.
આશીર્વાદ: આજે તમારા ઘરનો દરેક શબ્દ આવકારનો શબ્દ બને.
પાત્રો
- આશ્રમનો પોપટ
- — કોમળ, આવકારના શબ્દો શીખેલો પોપટ.
- તેનો ભાઈ પોપટ
- — કઠોર સંગતમાંથી કઠોર શબ્દો શીખેલો પોપટ.
- ઋષિ
- — એક સૌમ્ય ઋષિ, જે ફરક સમજાવે છે.
- યુવાન રાજા
- — રસ્તો ભૂલેલો મુસાફર, જે બંને ભાઈઓને મળે છે.
બોધ
આપણે સાંભળતા શબ્દો આપણે કોણ બનીએ તે ઘડે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
નાનકડા, હું તારી દુનિયા કોમળ, પ્રેમાળ શબ્દોથી ભરી દઈશ, જેથી તું દયાળુ બનીને મોટો થાય.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
બે પોપટ ભાઈઓ આટલું જુદું કેમ બોલતા હતા?
સ્રોત: સારી સંગત (સત્સંગ) વિશેની ભારતીય લોકકથા, મૌખિક પરંપરા
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગાયત્રી મંત્રનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 35મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- ગોપાલ ભાંડ અને મીઠાઈવાળો · દિવસ 105
મળતી આવતી વાર્તા
ગોપાલ ભાંડની વાર્તાઓ બંગાળી બાળપણનો પ્રિય ભાગ છે, જે બતાવે છે કે બુદ્ધિ અને દયા ગુસ્સા વગર બધું સરખું કરી શકે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે હાસ્ય શરીરનો તણાવ હળવો કરી શકે છે, એટલે સૂતાં પહેલાં રમૂજી વાર્તા સારી સાથી છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
બે પોપટ ભાઈઓ વાર્તા શું શીખવે છે?
બે પોપટ ભાઈઓની આ જૂની ભારતીય કથા, જે ઘણા પ્રાદેશિક સંગ્રહોમાં કહેવાય છે, કહે છે કે આપણી સંગત અને આપણે સાંભળતા શબ્દો આપણે કોણ બનીએ તે ઘડે છે. ગર્ભ સંસ્કાર પરંપરા માને છે કે ઘરના રોજના શબ્દો જન્મ પહેલાં પણ મહત્ત્વના છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ઘરમાં દયાળુ, કોમળ વાણી બધાનો તણાવ ઓછો કરી…
બે પોપટ ભાઈઓ ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 35 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.