Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Sikh · દિવસ 244 · અઠવાડિયું 35

ખડૂરના પાણી ભરનાર

વૃદ્ધ અમર દાસ દરરોજ સવારે નદીનું પાણી લઈને પોતાના ગુરુ, ગુરુ અંગદ પાસે જાય છે. બાર વર્ષ સુધી તેઓ બદલામાં કશું માગ્યા વિના લંગરમાં સેવા કરે છે.

વાર્તાની શીખ: શાંત અને સાચી સેવા જ સૌથી મોટું સન્માન છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
અમર દાસ, ગુરુ અંગદ
સ્રોત ગ્રંથ
જનમસાખી
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 244 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 35 · 7 માંથી દિવસ 6
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 3
આ અઠવાડિયે બાળક
કિડની પૂરી વિકસી ગઈ છે. જગ્યા ઓછી છે, એટલે હલનચલન હવે પડખું ફરવા અને ખેંચાણ જેવી લાગે છે. અઠવાડિયું 35: બાળકનો વિકાસ

શીખ પરંપરા ગુરુ અમર દાસને એવા ગુરુ તરીકે યાદ કરે છે જેમણે લંગરને એવી જગ્યા બનાવી જ્યાં સૌ બરાબરીથી બેસે, એક પાઠ જે તેમણે વર્ષોની શાંત સેવાથી શીખ્યો. ઘણી માતાઓને લાગે છે કે વખાણની અપેક્ષા વગર કરેલી નાની, સતત કાળજી દિવસમાં હળવો અર્થ અને શાંતિ લાવે છે.

તેઓ તો બેઘરોનું ઘર છે.

અમર દાસ લાંબી સફેદ દાઢી અને મજબૂત, ધીરજવાળા હાથવાળા એક સૌમ્ય વૃદ્ધ હતા. તેઓ સૂરજ ઊગે તે પહેલાં જ બિયાસ નદી તરફ ચાલી નીકળતા. આ લગભગ પાંચસો વર્ષ પહેલાંની પંજાબની વાત છે, અને શાંત ખેતરો પર હજી તારા ચમકતા હતા.

ખભા પર તેઓ પિત્તળનો એક મોટો ઘડો રાખતા, જેને ગાગર કહેવાય. દરરોજ સવારે તેઓ તેમાં નદીનું ઠંડું પાણી ભરતા અને ખડૂર ગામ પાછા લાવતા. ત્યાં તે પાણીથી પોતાના ગુરુ, બીજા શીખ ગુરુ ગુરુ અંગદના પગ ધોતા.

અમર દાસ પહેલી વાર ખડૂર આવ્યા ત્યારે તેમની ઉંમર સાઠ વર્ષથી વધુ હતી. એક સવારે ગુરુ અંગદની દીકરી બીબી અમરો માખણ વલોવતાં વલોવતાં ગુરુ નાનકનું એક ભજન ધીમેથી ગાતી હતી. એ શબ્દો તેમના હૃદયને એટલા ઊંડે સ્પર્શી ગયા કે તે જ દિવસે તેઓ ગુરુને મળવા નીકળી પડ્યા.

ત્યારથી અમર દાસને માત્ર એક જ ઇચ્છા હતી, સેવા કરવાની. નદી ઘણી દૂર હતી, જવાના ત્રણ માઈલથી વધુ અને પાછા આવવાના ત્રણ માઈલ. પણ અમર દાસ એક પણ સવાર ચૂકતા નહીં. ઉનાળાની ગરમીમાં અને શિયાળાની ઠંડીમાં, તેઓ ગુરુનાં ભજન ગણગણતા ઘડો લઈને ધૂળવાળા રસ્તે ચાલતા.

પાણી લાવ્યા પછી તેઓ લંગરમાં જતા, જ્યાં બધા સાથે બેસીને મફત જમતા. ત્યાં તેઓ વાસણ માંજતા, લાકડાં ઊંચકતા અને જે કોઈ આવે તેને પ્રેમથી જમાડતા. બદલામાં તેઓ કશું માગતા નહીં. શાંત સેવા પોતે જ તેનું ઇનામ છે. કેટલાક દિવસ તેઓ પોતે થોડા શેકેલા ચણા જ ખાતા, અને બાકીનું બીજાને આપી દેતા.

આમ વર્ષો પર વર્ષો વીત્યાં, કુલ બાર વર્ષ. અંધારામાં નદી તરફ ચાલતા એ વૃદ્ધને જોવાની ગામલોકોને ટેવ પડી ગઈ.

પછી શિયાળાની એક રાતે આખા પંજાબમાં મોટું તોફાન આવ્યું. પવન સૂસવાતો હતો, વરસાદ ધોધમાર પડતો હતો, અને ખેતરો પર વીજળી ચમકતી હતી. છતાં, પરોઢ પહેલાં, અમર દાસે હંમેશની જેમ ઘડો ઉપાડ્યો અને નદી તરફ ચાલી નીકળ્યા.

પાછા ફરતાં, ભરેલો ભારે ઘડો લઈને, તેઓ વણકરોનાં ઘરોની હાર પાસેથી પસાર થયા. રસ્તો અંધારો અને કાદવથી લપસણો હતો. એક ઘર પાસે ઊંડો ખાડો હતો, જ્યાં એક વણકર રોજ બેસીને સાળ પર કામ કરતો. અંધારામાં અમર દાસનો પગ તેમાં પડ્યો અને તેઓ ગબડી પડ્યા.

પણ તેમણે ઘડો પડવા ન દીધો. પડતાં પડતાં પણ તેમણે તેને ઊંચો પકડી રાખ્યો, જેથી ગુરુના પાણીનું એક ટીપું પણ ઢોળાય નહીં.

અવાજથી વણકર અને તેની પત્ની જાગી ગયાં. "આવા તોફાનમાં બહાર કોણ છે?" વણકરે પૂછ્યું.

"એ પેલો વૃદ્ધ અમરુ જ હશે," તેની પત્નીએ ઊંઘમાં કહ્યું. "બેઘર અમરુ, જેનું પોતાનું કોઈ ઘર નથી. ગુરુ માટે પાણી લઈને દિવસ-રાત ફર્યા કરે છે."

અમર દાસે તેના શબ્દો સાંભળ્યા. પણ તેઓ માત્ર હસ્યા, ઊભા થયા અને વરસાદમાં આગળ ચાલ્યા. આકાશ ભૂખરું થયું ત્યારે જ તેઓ ગુરુના ઘરે પહોંચ્યા, અને હળવેથી ઠંડું પાણી રેડીને ગુરુ અંગદના પગ ધોયા.

એ સવારે પછીથી રાતની વાત ગુરુ સુધી પહોંચી. તેમણે વણકર અને તેની પત્નીને બોલાવ્યાં.

"તમે અમર દાસને બેઘર કહ્યા," ગુરુ અંગદે ધીમેથી કહ્યું. "પણ તેઓ બેઘર નથી. તેઓ તો બેઘરોનું ઘર છે. જેને કોઈ આશરો નથી તેમનો તેઓ આશરો છે. જેનામાં કોઈ બળ નથી તેમનું તેઓ બળ છે."

વણકરની પત્નીએ માથું નમાવ્યું, અને તેના ગાલ શરમથી લાલ થઈ ગયા. તેને ખબર નહોતી કે એ વૃદ્ધના હૃદયમાં કેટલો પ્રેમ ભર્યો છે.

પછી ગુરુએ અમર દાસ તરફ ફરીને તેમને ભેટી પડ્યા. અમર દાસની આંખોમાં ખુશીનાં આંસુ ચમક્યાં. તેમણે ક્યારેય વખાણ માગ્યા નહોતા. તેમને માત્ર સેવા જ કરવી હતી. દયાળુ હૃદય બીજાઓ માટે ઘર બની શકે છે.

સમય જતાં, ગુરુ અંગદે આ નમ્ર પાણી ભરનારને આગળના ગુરુ તરીકે પસંદ કર્યા. ગુરુ અમર દાસે શીખવ્યું કે દરેક જણ, ધનવાન હોય કે ગરીબ, રાજા હોય કે ખેડૂત, પહેલાં લંગરમાં સાથે બેસે અને બરાબરીથી ભોજન વહેંચે. આ પાઠ તેમણે પોતે શીખ્યો હતો. મોટા પાઠ પાણીના એક એક ઘડે આવે છે.

એ સાંજે તોફાન શમી ગયું. વાદળ દૂર સરકી ગયાં, અને ખડૂર પર ફરી તારા ઊગ્યા. ક્યાંક એક શાંત ખૂણામાં જૂનો પિત્તળનો ઘડો ધોઈને તૈયાર ઊભો હતો, બીજી સવારે નદી સુધીની સફરની રાહ જોતો.

નાનકડા, બીજાઓને મદદ કરવામાં તને આનંદ મળે, અને તારું હૃદય હંમેશાં જેને જરૂર હોય તેના માટે ઘર બની રહે.

આગળની વાર્તા વાંચો →બીબી અમરોનું પરોઢનું ભજન

શીખ માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: જનમસાખી · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

ગુરુ અમર દાસની જનમસાખીઓ ખડૂરમાં વર્ષોની શાંત સેવાની વાત કરે છે: દરરોજ સવારે ગુરુ અંગદ માટે બિયાસ નદીથી પાણી લાવવું અને લંગરમાં સેવા કરવી. તેઓ "બેઘરોનું ઘર" બન્યા એ શીખ કહેવત આ જ પ્રસંગમાંથી આવી છે, અને ગોઇંદવાલ, જ્યાં તેઓ પછી વસ્યા, તેમની યાદ જાળવે છે. આ કથાને પોતાનો આકાર આપે છે પરોઢ પહેલાંની તોફાની સફર, એક ટીપું ન ઢોળાય એમ ઊંચો પકડેલો ઘડો, અને વણકરની પત્ની, જેના બેદરકાર શબ્દને ગુરુ સૌથી ઊંચી પ્રશંસામાં ફેરવી દે છે. ગર્ભાવસ્થા માટે આ સ્થિર, નમ્ર કથા દેખાડા વગર રોજ અપાતી કાળજીનું સન્માન કરે છે.

બાળક સાથે વિચારો

કાળજીનું કયું નાનું કામ તમને શાંત આનંદ આપે છે, ભલે કોઈ જોતું ન હોય?

સંકલ્પ: હું પ્રેમથી સેવા કરું છું, અને મારું હૃદય મારા બાળક માટે એક કોમળ ઘર છે.

આશીર્વાદ: તમને અને તમારા બાળકને નમ્ર, પ્રેમાળ હૃદયના આશીર્વાદ મળે, જે મળનાર દરેક માટે ઘર બની રહે.

પાત્રો

અમર દાસ
— એક સૌમ્ય વૃદ્ધ, જેમનો આનંદ સેવામાં છે.
ગુરુ અંગદ
— પ્રેમાળ ગુરુ, જે નમ્ર સેવાનું મૂલ્ય જુએ છે.

બોધ

શાંત અને સાચી સેવા જ સૌથી મોટું સન્માન છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા વહાલા, અમર દાસની જેમ તારા હાથને પણ હંમેશાં મદદ કરવી ગમે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

અમર દાસ દરરોજ સવારે શું કરતા?

સ્રોત: શીખ પરંપરા, ખડૂરમાં ગુરુ અમર દાસની જનમસાખીઓ

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 35મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • ભાઈ લહણા વાટકો ઉઠાવે છે · દિવસ 230

    મળતી આવતી વાર્તા

    શીખ પરંપરા માને છે કે ભાઈ લહણાની નમ્ર સેવાને કારણે ગુરુ નાનકે તેમને અંગદ નામ આપીને પોતાના ઉત્તરાધિકારી બનાવ્યા. આ કથા માતા-પિતાને સેવાનું મૂલ્ય સમજવા આમંત્રે છે, બીજાઓની સંભાળનાં એ નાનાં, સાદાં કામ જે નવા બાળક સાથેના જીવનને ભરી દે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે રોજનાં કામમાં અર્થ શોધવાથી તણાવ ઘટી શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ખડૂરના પાણી ભરનાર વાર્તા શું શીખવે છે?

શીખ પરંપરા ગુરુ અમર દાસને એવા ગુરુ તરીકે યાદ કરે છે જેમણે લંગરને એવી જગ્યા બનાવી જ્યાં સૌ બરાબરીથી બેસે, એક પાઠ જે તેમણે વર્ષોની શાંત સેવાથી શીખ્યો. ઘણી માતાઓને લાગે છે કે વખાણની અપેક્ષા વગર કરેલી નાની, સતત કાળજી દિવસમાં હળવો અર્થ અને શાંતિ લાવે છે.

ખડૂરના પાણી ભરનાર ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 35 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો