Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Mahabharata · દિવસ 46 · અઠવાડિયું 7

ભીમ અને તોફાની રાત

એક તોફાની રાતે ભીમ એકલો પરિવારની વાંસની ઝૂંપડી પકડી રાખવાની કોશિશ કરે છે. તેના ભાઈઓ યાદ અપાવે છે કે મોટા બળને પણ મદદની જરૂર પડે છે.

વાર્તાની શીખ: સાથે મળીને કામ કરવું કોઈ એક વ્યક્તિના એકલા બળ કરતાં વધુ મજબૂત છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
ભીમ, અર્જુન, કુંતી
સ્રોત ગ્રંથ
મહાભારત
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 46 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 7 · 7 માંથી દિવસ 4
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 1
આ અઠવાડિયે બાળક
મગજ ઝડપથી વધે છે. ચહેરાની રચના — આંખો, નસકોરાં, મોં — બનવા લાગે છે. અઠવાડિયું 7: બાળકનો વિકાસ

પરંપરા કહે છે કે ભીમનું બળ અને અર્જુન તથા યુધિષ્ઠિરની સમજ સાથે કામ કરતાં ત્યારે પાંડવો સૌથી મજબૂત હતા. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે જ્યારે કંઈક ભારે લાગે, ત્યારે વધુ જોર કરવા કરતાં પાછળ હટીને આશરો અને સહારો શોધવો વધુ કામ આવી શકે.

આપણે તોફાન સામે લડવાની જરૂર નથી. આપણે બસ તેનાથી સલામત રહેવાની જરૂર છે.

તમરાંએ એકાએક ગાવાનું બંધ કર્યું, અને કુંતીએ તાપણા પરથી નજર ઊંચી કરી.

એ દિવસોમાં તેઓ અને તેમના પાંચ દીકરા, લાક્ષાગૃહમાંથી બચીને નીકળ્યા પછી, ઊંડા જંગલમાં રહેતાં હતાં. તેમણે પોતાના હાથે વાંસ અને પાંદડાંની નાની ઝૂંપડી બનાવી હતી. તે સાંજે તેઓ આખો દિવસ ખોરાક ભેગો કરીને થાકી ગયાં હતાં, અને આકાશ જાંબલી અને ગુલાબી થતું હતું ત્યારે શાંતિથી સાથે બેઠાં હતાં.

પણ હવે હવા ભારે લાગતી હતી. પક્ષીઓ ચૂપ થઈ ગયાં હતાં. અને ડુંગરો તરફથી એક ધીમો ગડગડાટ આવતો હતો, જે બરાબર વીજળીનો કડાકો નહોતો.

આકાશ ગુલાબીમાંથી જાંબલી અને પછી ઘેરું ભૂખરું થઈ ગયું. પછી પવન આવ્યો. પહેલાં તે કણસ્યો. પછી તે ગરજ્યો. તેણે ઝાડ પરથી પાંદડાં ખેંચી કાઢ્યાં અને ગોળ ગોળ ઉડાડ્યાં. નાની ઝૂંપડી ધ્રૂજવા લાગી.

પછી વરસાદ આવ્યો. ચોમાસાનો હળવો વરસાદ નહીં, પણ જોરદાર, ચૂભતો વરસાદ, જે છાપરા પર ધબધબ પડતો હતો. છાપરું ટપકવા લાગ્યું. પછી ચૂવા લાગ્યું. પછી એક ખૂણેથી પાણી ધોધની જેમ અંદર આવવા લાગ્યું.

કુંતીએ જોડિયા ભાઈઓ નકુલ અને સહદેવને પોતાની પાસે ખેંચી લીધા. વાંસના માળખાના દરેક કચડાટ પર તેઓ ચોંકી જતા.

ભાઈઓમાં સૌથી બળવાન ભીમ ઊભો થઈ ગયો. માતા અને ભાઈઓને ડરેલાં જોવાનું તેનાથી સહન ન થયું. તે ઝૂંપડીની વચ્ચે ગયો, જ્યાં મુખ્ય થાંભલો પવનમાં વળી રહ્યો હતો, અને તેને પોતાના બંને મોટા હાથે પકડી લીધો.

"હું તેને પકડી રાખીશ!" તેણે પવનના અવાજ ઉપર બૂમ પાડી. "આ ઝૂંપડી નહીં પડે!"

"ધ્યાન રાખ, ભીમ," સૌથી મોટા યુધિષ્ઠિરે શાંતિથી કહ્યું. "ઝૂંપડી મજબૂત નથી. જો તું વધારે જોરથી ધક્કો મારીશ, તો જે બચાવવા માગે છે તે જ તોડી નાખીશ."

પણ ભીમમાં તોફાન જેવો જ જુસ્સો ભરાયો હતો. તેણે પૂરા જોરથી ધક્કો માર્યો. તેના હાથ ધ્રૂજ્યા. એક પળ માટે થાંભલો સ્થિર થતો લાગ્યો.

પછી નજીકના ઝાડની એક મોટી ડાળી વીજળીના કડાકા જેવા અવાજ સાથે તૂટીને જમીન પર પડી. આખી ઝૂંપડી હલી ગઈ. છાપરાનો એક ટુકડો ઊખડી ગયો, અને બધાં પર ઠંડો વરસાદ વરસવા લાગ્યો.

ભીમ ઘૂરક્યો. તે જેટલું વધુ જોર કરતો, તોફાન અંદર આવવાના એટલા નવા રસ્તા શોધતું. જાણે ખુલ્લા હાથે દરિયાને રોકવાની કોશિશ હોય.

ત્યારે અર્જુને ભાઈના હાથ પર હાથ મૂક્યો.

"ભીમ," તેણે કહ્યું. "તું પર્વત જેવો બળવાન છે. પણ આ તોફાન ભરતીના દરિયા જેવું છે. આપણે સામે ઊભા રહીને દરિયાને રોકી શકતા નથી."

તેણે દીવાલની એક તિરાડમાંથી આંગળી ચીંધી. "જો. ત્યાં. પેલું જૂનું વડનું ઝાડ. તેનાં મૂળમાં એક બખોલ બની છે, નાની ગુફા જેવી. એ સાચો આશરો છે."

ભીમ ધક્કા મારતો હતો ત્યારે અર્જુન જોઈ રહ્યો હતો. તે વધુ સારો રસ્તો શોધી રહ્યો હતો.

યુધિષ્ઠિરે એક ભાઈથી બીજા ભાઈ સામે જોયું. "અર્જુન સાચો છે," તેણે કહ્યું. "બહાદુર હોવું એટલે ફક્ત બળવાન હોવું નહીં. ક્યારેક એનો અર્થ થોભીને વિચારવું પણ છે. આપણે તોફાન સામે લડવાની જરૂર નથી. આપણે બસ તેનાથી સલામત રહેવાની જરૂર છે. ચાલો જઈએ."

ભીમ હાંફતો સ્થિર ઊભો રહ્યો. તેણે પોતાના મોટા હાથ સામે જોયું. પછી ભાઈઓના શાંત ચહેરા સામે જોયું. અને ધીમે ધીમે તેની અંદરનો ગુસ્સાનો અગ્નિ ઓલવાઈ ગયો.

તેણે માથું હલાવ્યું. તેણે થાંભલો છોડી દીધો.

પછી તેણે એ કર્યું જેમાં તે સૌથી સારો હતો. તેણે જોડિયા ભાઈઓને ઉપાડ્યા, એક એક બગલમાં. તેણે પોતાનું વસ્ત્ર માતાના ખભે વીંટાળ્યું અને પોતાનું પહોળું શરીર તેમની અને પવનની વચ્ચે રાખ્યું. અને પથ્થર જેવો અડગ બનીને તે બધાંને વરસાદમાં વડના ઝાડ તરફ લઈ ગયો.

વડનાં મૂળ વચ્ચેની બખોલ ઊંડી અને કોરી હતી. એ મોટું ઝાડ સેંકડો વર્ષથી તેની આસપાસ ઊગ્યું હતું, અને તેનાં મૂળ ચારે બાજુ જાડી દીવાલો બનાવતાં હતાં. છએ જણ સંકોચાઈને અંદર સાથે બેઠાં.

બહાર તોફાન ગરજતું રહ્યું. પણ અંદર શાંતિ હતી. તેઓ વરસાદ સાંભળી શકતાં, પણ તે તેમના સુધી પહોંચી શકતો નહીં. તેઓ પવન સાંભળી શકતાં, પણ તે તેમને સ્પર્શી શકતો નહીં.

કુંતી જૂના લાકડાને પીઠ ટેકવીને, જોડિયાને ખોળામાં લઈને બેઠાં. યુધિષ્ઠિર અને અર્જુન બંને બાજુ બેઠા. અને ભીમ પ્રવેશ પાસે, પોતાની પહોળી પીઠ તોફાન તરફ રાખીને, દરવાજાની જેમ બેઠો.

તેણે ખભા ઉપરથી યુધિષ્ઠિર અને અર્જુન સામે જોયું, અને તેમને કંઈ કહેવાની જરૂર ન પડી.

રાત્રે ક્યારેક તોફાન થાકી ગયું અને ડુંગરો પાર ચાલ્યું ગયું. વરસાદ ટપટપ બની ગયો. થોડા તારા દેખાયા.

સવારે તેમણે જોયું કે તેમની ઝૂંપડી કાદવમાં સપાટ પડી હતી. ભીમ હસ્યો, બાંય ચડાવી, અને પહેલાં કરતાં વધુ મજબૂત નવી ઝૂંપડી બનાવવા લાગ્યો.

નાનકડા, દરેક તોફાનમાં તારી આસપાસ મજબૂત હાથ અને સમજદાર મન હશે.

આગળની વાર્તા વાંચો →અંધારામાં અભ્યાસ કરતો અર્જુન

મહાભારત માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: મહાભારત · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

લાક્ષાગૃહ પછીનાં પાંડવોનાં જંગલનાં વર્ષોમાં ગોઠવાયેલી આ કથા મહાકાવ્યના લખાણનું દૃશ્ય નહીં, પણ મહાભારત પરંપરાની એક પુનર્કથા છે, જે કુંતી સાથેના પરિવારના સાદા જીવનની આસપાસ કલ્પવામાં આવી છે. ભીમ સામાન્ય રીતે ફક્ત પોતાના બળ માટે યાદ રહે છે, તેથી આ વાર્તાની મજા એ બળને નવી દિશામાં વળતું જોવામાં છે: ભાઈઓ તેને સમજાવે છે કે તોફાન સામે થાંભલો પકડી રાખવો એ ઉપાય નથી, અને તે જોડિયાને ઊંચકે છે, માતાને ઓઢાડે છે અને બધાંને વડની બખોલમાં લઈ જાય છે. પછી તે પ્રવેશ પાસે દરવાજાની જેમ બેસે છે. ગર્ભાવસ્થા માટે આ આશરા, શાંત વિચાર અને એકબીજાની સંભાળ રાખતા પરિવારની હૂંફાળી વાર્તા છે.

બાળક સાથે વિચારો

તાજેતરની કોઈ મુશ્કેલી યાદ કરો. શું તમારો પહેલો વિચાર જોર કરીને ઉકેલ લાવવાનો હતો? જો તમે થોભ્યાં હોત, શ્વાસ લીધો હોત, અને બીજો, શાંત રસ્તો શોધ્યો હોત તો શું થાત?

સંકલ્પ: કોઈ પણ તોફાનમાં શાંત રહેવાની સમજ અને સાચો રસ્તો પસંદ કરવાની હિંમત મારી પાસે છે.

આશીર્વાદ: તમને ભીમની હિંમત, અર્જુનની સૂઝ અને યુધિષ્ઠિરનું જ્ઞાન મળે. કોઈ પણ તોફાનની વચ્ચે તમે હંમેશાં તમારું શાંત કેન્દ્ર શોધી શકો.

પાત્રો

ભીમ
— સૌથી બળવાન ભાઈ, જે ભાર વહેંચતાં શીખે છે.
અર્જુન
— શાંત વિચારવાળો પ્રેમાળ ભાઈ.
કુંતી
— પ્રેમાળ માતા, જે દીકરાઓને સાથે રાખે છે.

બોધ

સાથે મળીને કામ કરવું કોઈ એક વ્યક્તિના એકલા બળ કરતાં વધુ મજબૂત છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, તારે ક્યારેય બધું એકલા ઉપાડવું નહીં પડે. આપણો પરિવાર હંમેશાં તારી સાથે છે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

તોફાનમાં ભાઈઓએ ભીમને કેવી રીતે મદદ કરી?

સ્રોત: મહાભારત પરંપરા (પાંડવોના વનવાસનાં વર્ષો દરમિયાનની પુનર્કથા)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા હળવો ગર્ભાવસ્થા યોગ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 7મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • યુધિષ્ઠિર અને ખોવાયેલો સિક્કો · દિવસ 137

    મળતી આવતી વાર્તા

    મહાભારતમાં યુધિષ્ઠિરને સત્યને સમર્પિત ધર્મરાજ તરીકે યાદ કરાય છે, અને આ કોમળ બાળપણની વાર્તા કલ્પે છે કે એ પ્રામાણિકતા વહેલી જ મૂળ નાખે છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે પોતાનાં મૂલ્યો મુજબ વર્તવાથી મનને શાંતિ મળે છે, એ જ હળવાશ જે ભીમે અનુભવી.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ભીમ અને તોફાની રાત વાર્તા શું શીખવે છે?

પરંપરા કહે છે કે ભીમનું બળ અને અર્જુન તથા યુધિષ્ઠિરની સમજ સાથે કામ કરતાં ત્યારે પાંડવો સૌથી મજબૂત હતા. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે જ્યારે કંઈક ભારે લાગે, ત્યારે વધુ જોર કરવા કરતાં પાછળ હટીને આશરો અને સહારો શોધવો વધુ કામ આવી શકે.

ભીમ અને તોફાની રાત ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 7 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો