Puranas · દિવસ 44 · અઠવાડિયું 7
ભગીરથ ગંગાને લાવે છે
સૂકી ધરતીને પાણી જોઈએ છે, અને રાજા ભગીરથ સ્વર્ગનાં ગંગાને ધરતી પર લાવવાનો નિશ્ચય કરે છે. તેઓ ઘણી ઋતુઓ સુધી હિમાલયમાં ધીરજથી પ્રાર્થના કરે છે.
વાર્તાની શીખ: બધાંના ભલા માટે ધીરજથી કરેલો પ્રયત્ન અશક્યને શક્ય બનાવી શકે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- રાજા ભગીરથ, ગંગા, શિવ
- સ્રોત ગ્રંથ
- પુરાણો
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 44 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 7 · 7 માંથી દિવસ 2
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 1
- આ અઠવાડિયે બાળક
- મગજ ઝડપથી વધે છે. ચહેરાની રચના — આંખો, નસકોરાં, મોં — બનવા લાગે છે. અઠવાડિયું 7: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- ભગીરથ ગંગાને લાવે છે
- મંત્ર
- મહામૃત્યુંજય મંત્ર
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
પરંપરા કહે છે કે ગંગા એક રાજાની લાંબી ધીરજ અને શિવની કોમળ શક્તિથી ધરતી પર પહોંચ્યાં. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે મોટાં કામોમાં ઉતાવળને બદલે ધીમો, સ્થિર અભિગમ માંને ગર્ભાવસ્થાના મહિનાઓમાં વધુ સ્થિર રહેવામાં મદદ કરી શકે છે.
અને શિવે તેમને પોતાની જટામાં ઝીલી લીધાં.
રાજા ભગીરથ અયોધ્યામાં મહેલની છત પર ઊભા રહીને ક્ષિતિજ સુધી ફેલાયેલાં સૂકાં, ભૂરાં ખેતરો જોતા હતા.
જૂની વાર્તાઓ કહે છે કે એ દિવસોમાં ગંગા નદી ધરતી પર વહેતી નહોતી. તેઓ ખૂબ ઉપર, સ્વર્ગમાં, તારાઓ વચ્ચે ઝગમગતાં રહેતાં. નીચે ઘણી જમીન સૂકી હતી. ખેડૂતો વરસાદ માટે આકાશ તરફ જોતા, પણ વરસાદ ન આવતો. માતાઓ માટીનાં માટલાંમાં પાણી ભરવા કલાકો સુધી ચાલતી.
ભગીરથના પરદાદાની ઇચ્છા હતી કે ગંગાને ધરતી પર લાવે. તેમના દાદાની પણ. બંનેએ આખી જિંદગી પ્રયત્ન કર્યો હતો. બેમાંથી કોઈ સફળ નહોતું થયું.
ભગીરથે તિરાડવાળાં ખેતરો તરફ જોયું. તેમણે માથે માટલું લઈને ધૂળવાળા રસ્તે ધીમે ધીમે ચાલતી એક સ્ત્રી તરફ જોયું.
"હું પ્રયત્ન કરીશ," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "ભલે ગમે તેટલો સમય લાગે."
તેથી તેમણે પોતાનો મુગટ મંત્રીઓને સાચવવા આપ્યો. મહેલ છોડ્યો. તેઓ ઉત્તર તરફ, હિમાલયમાં ઉપર ચાલ્યા, જ્યાં હવા ઠંડી છે અને બરફ સફેદ ચમકે છે.
ગંગોત્રી પાસે એક શાંત પહાડી ઢોળાવ પર, તેઓ એક સપાટ પથ્થર પર બેઠા. તેમણે આંખો બંધ કરી. અને પ્રાર્થના શરૂ કરી.
સૂરજ ઊગ્યો અને આથમ્યો. ઊગ્યો અને આથમ્યો. ભગીરથે હાર ન માની.
ઋતુઓ વીતી. બરફ તેમના ખભા પર હળવેથી પડ્યો અને વસંતમાં ફરી પીગળી ગયો. તેમની આસપાસ જંગલી ફૂલો ખીલ્યાં અને કરમાયાં. પાસેના એક દેવદારના ઝાડ પર પક્ષીઓની એક જોડીએ માળો બાંધ્યો અને બચ્ચાં ઉછેર્યાં, અને બચ્ચાં મોટાં થઈને ઊડી ગયાં. છતાં ભગીરથ હૃદયમાં એક જ ઇચ્છા સાથે શાંત અને સ્થિર બેસી રહ્યા.
"પાણી આવે," તેઓ પ્રાર્થના કરતા. "બધાં માટે."
ઘણાં, ઘણાં વર્ષો પછી, તેમની સામે એક નરમ સફેદ પ્રકાશ પ્રગટ્યો. એ દેવી ગંગા હતાં, પાણી પર ચાંદની જેવાં ચમકતાં.
"ભગીરથ," તેમણે વહેતા ઝરણા જેવા અવાજે કહ્યું, "તમારી ધીરજે મારું હૃદય સ્પર્શ્યું છે. હું ધરતી પર આવીશ."
ભગીરથે આનંદથી હાથ જોડ્યા.
પણ ગંગા ફરી હળવેથી બોલ્યાં. "હું એક વિશાળ નદી છું. જો હું સીધી સ્વર્ગમાંથી પડું, તો મારો વેગ ખૂબ વધારે હશે. ધરતી મને સહી નહીં શકે. કોઈએ પહેલાં મને ઝીલીને મારું પડવું નરમ કરવું પડશે."
ભગીરથે વિચાર્યું. આખી નદીને કોણ ઝીલી શકે? ફક્ત એક જ એટલા શક્તિશાળી અને એટલા શાંત હતા. ભગવાન શિવ, જેઓ કૈલાસ પર્વત પર સ્થિરતામાં બેસે છે.
તેથી ભગીરથે ફરી પ્રાર્થના કરી, આ વખતે શિવને. અને ફરી ધીરજ અને આશા સાથે રાહ જોઈ.
આખરે શિવે આંખો ખોલી અને હસ્યા. "ભગીરથ, તમે લાંબી અને સારી રાહ જોઈ છે. હું તમારી મદદ કરીશ."
શિવ પર્વત પર ઊંચા ઊભા થયા. તેમણે પોતાની લાંબી, ઘટ્ટ જટા ખોલી અને એક મોટા ઘેરા જંગલની જેમ પહોળી ફેલાવી.
પછી, આકાશમાંથી ગંગા પડવા લાગ્યાં. તેઓ સફેદ, રૂપેરી અને વાદળી રંગની એક વિશાળ, ચમકતી ધારા બનીને નીચે આવ્યાં.
અને શિવે તેમને પોતાની જટામાં ઝીલી લીધાં.
વિશાળ નદી તેમની લટોમાં ગોળ ગોળ ફરતી રસ્તો કરતી ગઈ, જાણે કોઈ ઝરણું ઝાડનાં મૂળ વચ્ચેથી રસ્તો શોધતું હોય. તેમનો વેગ ધીમો થયો. ગર્જના ગણગણાટ બની ગઈ. અને શિવે તેમને એક એક નાની, મીઠી ધારા રૂપે બહાર જવા દીધાં.
ભગીરથ પર્વતો પરથી નીચે આગળ ચાલ્યા, અને કોમળ ગંગા પથ્થરો પર ગાતી તેમની પાછળ આવી. જ્યાં જ્યાં તેઓ વહ્યાં, ત્યાં જમીન લીલી થઈ ગઈ. ખેતરોમાં ઘઉં અને ડાંગર ઊગી નીકળ્યાં. છીછરા પાણીમાં કમળ ખીલ્યાં. માછલીઓ તરવા લાગી, અને પક્ષીઓ પાણી પીવા નીચે આવ્યાં. બાળકો ઠંડા પાણીમાં છબછબિયાં કરતાં અને હસતાં.
ખેડૂતો આનંદથી રડી પડ્યા. માતાઓએ માટલાં ભર્યાં અને હસી.
"આભાર, ભગીરથ!" બધાંએ કહ્યું. "આભાર, ગંગા મૈયા!"
આજે પણ, પર્વતોમાં, આ નદીને ભગીરથી કહેવાય છે, એ રાજાના નામ પરથી જેમણે આટલી ધીરજથી તેમની રાહ જોઈ. અને જ્યારે લોકો કોઈ મોટા, ધીરજભર્યા પ્રયત્નની વાત કરે છે, ત્યારે આજે પણ તેને ભગીરથ પ્રયત્ન કહે છે. ધીરજ એક નદી છે જે બધું સીંચે છે.
જૂની વાર્તાઓ કહે છે કે તે સાંજે ભગીરથ કિનારે બેઠા અને થાકેલા પગ નદીમાં બોળ્યા. પાણી ઠંડું અને ચોખ્ખું હતું. એક નાની માછલી તેમના અંગૂઠાને અડી ગઈ. નીચે વહેણમાં, એક એવા ગામમાં જે તેમણે ક્યારેય જોયું નહોતું, એક નાનકડી છોકરી ગંગાજળનું પોતાનું પહેલું માટલું ભરતી હતી, અને અંદર ખળખળ થતા પાણીનો અવાજ દુનિયાનો સૌથી મીઠો અવાજ હતો.
સૌથી સારી વસ્તુઓ ઘણીવાર ધીમે ધીમે આવે છે, મારા નાનકડા, અને અમે ભગીરથ જેવી ધીરજથી તારી રાહ જોઈએ છીએ. પ્રેમાળ બાહુઓ તને હળવેથી ઝીલવા તૈયાર છે.
પુરાણ માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: પુરાણો · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
ગંગાના અવતરણની કથા વાલ્મીકિ રામાયણના બાલ કાંડમાં અને પુરાણોમાં કહેવાઈ છે, અને તે હિમાલયની ભગીરથી નદીના નામમાં અને 'ભગીરથ પ્રયત્ન' શબ્દમાં જીવે છે, એટલે કે મોટો, ધીરજભર્યો પ્રયત્ન. ગંગોત્રીમાં યાત્રાળુઓ આજે પણ રાજા ભગીરથને યાદ કરે છે. આ પુનઃકથન કોમળ દૃઢતા પર ધ્યાન રાખે છે: વીતતી ઋતુઓ, તેમના ખભા પર બરફ, તેમની બાજુમાં બચ્ચાં ઉછેરતાં પક્ષીઓ, અને બધાં માટે પાણીની પ્રાર્થના કરતા એક રાજા. તેનું સૌથી સુંદર ચિત્ર શિવનું પોતાની જટા જંગલની જેમ ફેલાવવું છે, જેથી નદીની ગર્જના ધરતી પર પહોંચે તે પહેલાં ગણગણાટ બની જાય. ગર્ભાવસ્થામાં આ ધીરજભરી રાહ અને સંભાળથી નરમ બનેલી શક્તિનું ચિત્ર છે.
બાળક સાથે વિચારો
તમારા જીવનમાં એવું શું છે જે રસ્તો શોધતી નદીની જેમ ધીમે ધીમે અને સુંદર રીતે ઊગી રહ્યું છે?
સંકલ્પ: મારી ધીરજ પ્રેમની નદી છે, જે દરરોજ મારા બાળકને હળવેથી પોષે છે.
આશીર્વાદ: તમારી ધીરજ પર્વતો જેવી અડગ રહે, અને તમારી શુભેચ્છાઓ સૂકાં ખેતરો સુધી પહોંચતી ગંગાની જેમ સૌ સુધી વહે.
પાત્રો
- રાજા ભગીરથ
- — એક ધીરજવાન રાજા જે ક્યારેય હાર નથી માનતા.
- ગંગા
- — એક ચમકતી નદી જે ધીરજથી પ્રસન્ન થાય છે.
- શિવ
- — તેઓ પોતાની જટામાં ગંગાનું પડવું હળવેથી નરમ કરે છે.
બોધ
બધાંના ભલા માટે ધીરજથી કરેલો પ્રયત્ન અશક્યને શક્ય બનાવી શકે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, હું પૂરા હૃદયથી તારા માટે પ્રાર્થના કરું છું. તારું જીવન ગંગાની જેમ વહે અને બધાંને આનંદ આપે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
ભગીરથ આટલા લાંબા સમય સુધી પ્રાર્થના કેમ કરતા રહ્યા?
સ્રોત: પૌરાણિક પરંપરા; વાલ્મીકિ રામાયણ, બાલ કાંડ (ગંગા અવતરણ)
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 7મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- માતા ખીવીનું તારાઓ નીચેનું રસોડું · દિવસ 194
એ જ મૂલ્ય
પરંપરા કહે છે કે માતા ખીવીએ શીખ લંગરને એવી જગ્યા બનાવ્યું જ્યાં બધા બરાબર બેસે, અને ગુરુ ગ્રંથ સાહિબમાં તેમનું સન્માન છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે આવકારતા સમુદાયનો ભાગ હોવાથી માતાને સાથ અને સલામતીનો અનુભવ થઈ શકે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
ભગીરથ ગંગાને લાવે છે વાર્તા શું શીખવે છે?
પરંપરા કહે છે કે ગંગા એક રાજાની લાંબી ધીરજ અને શિવની કોમળ શક્તિથી ધરતી પર પહોંચ્યાં. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે મોટાં કામોમાં ઉતાવળને બદલે ધીમો, સ્થિર અભિગમ માંને ગર્ભાવસ્થાના મહિનાઓમાં વધુ સ્થિર રહેવામાં મદદ કરી શકે છે.
ભગીરથ ગંગાને લાવે છે ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 7 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.