Garbh Katha
मोफत सुरू करा

Saints & Scientists · दिवस 267 · आठवडा 39

वासुकीची सुई आणि पाण्याची वाटी

कवी तिरुवल्लुवर आपली पत्नी वासुकीला जेवणाजवळ एक सुई आणि पाण्याची वाटी ठेवायला सांगतात. वर्षानुवर्षं ती का ते न विचारता तसं करते, आणि ते त्यांचा कधीच वापर करत नाहीत.

गोष्टीचे तात्पर्य: रोज काळजीने केलेल्या छोट्या गोष्टींतून प्रेमळ घर बनतं.

या गोष्टीत

पात्रे
तिरुवल्लुवर, वासुकी
मूळ ग्रंथ
तिरुवल्लुवरांची तमिळ पारंपरिक आख्यायिका
वाचनाचा वेळ
3 मिनिटे (मोठ्याने वाचताना)

दिवस 267 एका नजरेत

आठवडा
आठवडा 39 · ७ पैकी दिवस 1
तिमाही
तिमाही 3
या आठवड्यात बाळ
आठवडा 39: बाळाची वाढ

तिरुवल्लुवर आणि वासुकींबद्दलची ही लाडकी तमिळ परंपरा शांत काळजी, अन्नाबद्दलचा आदर आणि विश्वासावर उभं राहिलेलं सहजीवन यांचा सन्मान करते. ती पालकांना एकमेकांच्या रोजच्या छोट्या दयाळू कृती लक्षात घ्यायला आणि त्यांच्याबद्दल आभार मानायला आमंत्रण देते. आईच्या मनःशांतीवरील अभ्यास सुचवतात की जोडीदाराकडून कौतुक वाटल्याने गर्भारपणात स्वास्थ्याला आधार मिळू शकतो.

इतक्या वर्षांत तुझ्या हातून भाताचा एकही कण सांडला नाही

तमिळनाडूमध्ये समुद्राजवळच्या मयिलापूरमधल्या एका छोट्या घरात लाकडी माग खट खट वाजत होता. एक विणकर त्यावर बसून धोटा इकडून तिकडे फिरवत होता. त्याचं नाव होतं तिरुवल्लुवर. व्यवसायाने तो विणकर होता, पण तो कवीही होता, आणि एके दिवशी त्याचे छोटे, शहाणपणाचे दोहे, तिरुक्कुरळ, जगभर वाचले जाणार होते.

त्याच्या पत्नीचं नाव होतं वासुकी. गावातले लोक म्हणायचे की त्यांच्या ओळखीतली ती सगळ्यात दयाळू, सगळ्यात धीराची स्त्री होती. ती त्यांचं छोटं घर नीटनेटकं ठेवायची. साधं जेवण बनवायची. आणि न सांगता हजारो छोट्या छोट्या मार्गांनी पतीला मदत करायची.

लग्नानंतरच्या अगदी पहिल्या दिवशी वासुकीने पतीला भात वाढला, तेव्हा तिरुवल्लुवर म्हणाले, "वासुकी, रोज मला जेवण वाढशील तेव्हा माझ्या ताटाजवळ एक सुई आणि एक छोटी वाटी पाणी ठेवशील का?"

वासुकीला हे विचित्र वाटलं. सुई? पाण्याची वाटी? पण तिने का ते विचारलं नाही. तिने फक्त मान डोलावली. "नक्कीच."

म्हणून त्यांच्या सहजीवनाच्या उरलेल्या सगळ्या दिवसांत, रोज ती जमिनीवर केळीचं पान मांडायची, भात, सांबार आणि भाजी वाढायची, आणि शेजारी एक छोटी वाटी पाणी आणि एक शिवणाची सुई ठेवायची.

रोज तिरुवल्लुवर जेवायचे. आणि रोज ती सुई आणि पाण्याची वाटी तिने ठेवली होती तिथेच राहायची. त्यांनी त्यांना कधीच हात लावला नाही.

वर्षं गेली. मग अनेक वर्षं. त्यांचे केस पांढरे झाले. तरीही रोज सुई आणि वाटी तिथे असायची, आणि तरीही वासुकीने कधी का ते विचारलं नाही.

शेवटी वासुकी खूप वृद्ध झाली आणि आजारी पडली. ती आपल्या चटईवर झोपली होती, आणि तिरुवल्लुवर तिचा हात धरून तिच्या शेजारी बसले होते. त्यांना दिसत होतं की तिला काहीतरी सांगायचं आहे.

"काय गं?" त्यांनी हळुवारपणे विचारलं.

"मला नेहमी प्रश्न पडायचा," वासुकी हळूच म्हणाली, "पण मला कधी विचारायचं नव्हतं. इतकी वर्षं रोज मी तुमच्या ताटाजवळ एक सुई आणि पाण्याची वाटी ठेवली. आणि तुम्ही त्या कधीच वापरल्या नाहीत. त्या कशासाठी होत्या?"

तिरुवल्लुवर हसले, आणि त्यांचे डोळे पाण्याने भरले.

"वासुकी," ते म्हणाले, "अन्न मौल्यवान आहे. भाताचा प्रत्येक कण शेतकऱ्याची, पावसाची आणि धरणीची देणगी आहे. मी सुई मागितली होती ती यासाठी की वाढताना तुझ्या हातून भाताचा एखादा कण कधी खाली पडला, तर मी तो सुईने उचलू शकेन, पाण्यात बुडवून स्वच्छ करू शकेन, आणि खाऊ शकेन, म्हणजे एकही कण वाया जाणार नाही."

वासुकी त्यांच्याकडे पाहत राहिली.

"पण इतक्या वर्षांत तुझ्या हातून भाताचा एकही कण सांडला नाही," ते म्हणाले. "एकदाही नाही. तू प्रत्येक जेवण इतक्या काळजीने वाढलंस की मला सुईची कधी गरजच पडली नाही."

वासुकी हसली. आयुष्यभर रोज काहीतरी छोटं आणि चांगलं करणाऱ्या, आणि ते कोणीतरी पाहिलं होतं हे आत्ताच कळलेल्या व्यक्तीचं ते हसू होतं.

गोष्ट सांगते की ते दोघं बराच वेळ एकत्र बसून राहिले, तिचा हात त्यांच्या हातात, दोघंही हसत. आणि तिरुवल्लुवरांनी एका सौम्य, निष्ठावान पत्नीच्या स्तुतीत दोहे लिहिले, की असं प्रेम भरलेल्या घराला आणखी कशाचीही गरज नसते.

तिरुक्कुरळमध्ये तिरुवल्लुवरांनी घर आणि कौटुंबिक जीवनाबद्दल अनेक दोहे लिहिले. ते म्हणाले की ज्या घरात प्रेम आणि चांगुलपणा राहतो ते घर सर्वोत्तम, आणि जे कुटुंब पाहुण्यांची काळजी घेतं आणि आपलं अन्न वाटून घेतं, ते सगळ्यांना फळं देणाऱ्या झाडासारखं असतं.

तमिळनाडूमधले लोक आजही मुलांना अन्न वाया घालवू नये आणि छोट्या गोष्टी काळजीने कराव्यात हे शिकवताना वासुकीच्या सुईची गोष्ट सांगतात. भाताचा कण छोटा असतो. एक काळजीपूर्वक केलेली कृती छोटी असते. पण आयुष्यभराच्या छोट्या, काळजीपूर्वक गोष्टींनी घर बनतं.

मयिलापूरच्या त्या छोट्या घरात कोपऱ्यात माग शांत उभा होता, आणि एका रिकाम्या केळीच्या पानाशेजारी पितळेच्या छोट्या पाण्याच्या वाटीजवळ एक सुई दिव्याच्या उजेडात चमकत होती.

बाळा, आम्ही रोज तुझ्यासाठी करत असलेल्या छोट्या, काळजीपूर्वक गोष्टींतून एक घर बनो.

पुढची गोष्ट वाचा →आस्तिक सर्पयज्ञ थांबवतो

संत आणि वैज्ञानिक मधील आणखी

3 मिनिटे वाचन · गर्भारपण आणि 3–8 वर्षांची मुले

स्रोत: संत आणि वैज्ञानिक परंपरेतील कथा

या गोष्टीमागे

सद्गुण, अर्थ आणि प्रेम यांवरच्या दोह्यांचा लाडका तमिळ ग्रंथ तिरुक्कुरळ लिहिणारे तिरुवल्लुवर परंपरेने चेन्नईतल्या मयिलापूरशी जोडले जातात, जिथे त्यांचं एक मंदिर आहे. त्यांच्या घरगुती जीवनाबद्दल सांगितल्या जाणाऱ्या तमिळ आख्यायिकांपैकी ताटाजवळच्या सुईची आणि पाण्याच्या वाटीची गोष्ट सगळ्यात लाडकी आहे, आणि मुलांना काहीही वाया घालवू नये हे शिकवायला ती आजही सांगितली जाते. तिची गोडी न बोललेल्या गोष्टींत आहे: वासुकी कधी विचारत नाही, आणि त्यांना सुईची कधी गरज पडत नाही, कारण एकत्र घालवलेल्या सगळ्या वर्षांत तिच्या हातून एकही कण सांडत नाही. काळजीकडे आयुष्यभर शांतपणे लक्ष दिलं जातं. होणाऱ्या आईसाठी ही कथा शांतपणे घर उभं करणाऱ्या छोट्या, निष्ठावान कृतींचा सन्मान करते.

बाळासोबत विचार करा

तुम्ही रोज अशी कोणती छोटी गोष्ट करता जी कोणाच्या लक्षात येत नाही? ती तुमच्या घराला कसा आकार देते?

संकल्प: माझ्या छोट्या, काळजीपूर्वक प्रेमाच्या कृती महत्त्वाच्या आहेत. त्यांतून एक घर उभं राहत आहे.

आशीर्वाद: तुमच्या छोट्या, काळजीपूर्वक कृतींकडे लक्ष जावो आणि त्यांचं कौतुक होवो, आणि तुमचं घर प्रेमाने भरलेलं राहो.

पात्रे

तिरुवल्लुवर
— भाताचा प्रत्येक कण मौल्यवान मानणारे विणकर-कवी.
वासुकी
— कधीही न चुकणाऱ्या काळजीपूर्वक दयाळूपणाची त्यांची सौम्य पत्नी.

बोध

रोज काळजीने केलेल्या छोट्या गोष्टींतून प्रेमळ घर बनतं.

तुमच्या बाळाला काय सांगावे

बाळा, आम्ही तुझ्यासाठी करतो ती प्रत्येक छोटी गोष्ट प्रेमाने भरलेली आहे. तूही मोठा होऊन छोट्या गोष्टी काळजीने कर.

मोठे झाल्यावर त्यांना विचारा

सुई आणि पाणी कशासाठी होतं?

स्रोत: तिरुवल्लुवरांची तमिळ पारंपरिक आख्यायिका

या गोष्टीचा भाव दिवसभर सोबत ठेवण्यासाठी विष्णुसहस्रनाम जप करून पाहा आणि गर्भावस्थेच्या 39व्या आठवड्याची माहिती वाचा.

वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न

वासुकीची सुई आणि पाण्याची वाटी ही गोष्ट काय शिकवते?

तिरुवल्लुवर आणि वासुकींबद्दलची ही लाडकी तमिळ परंपरा शांत काळजी, अन्नाबद्दलचा आदर आणि विश्वासावर उभं राहिलेलं सहजीवन यांचा सन्मान करते. ती पालकांना एकमेकांच्या रोजच्या छोट्या दयाळू कृती लक्षात घ्यायला आणि त्यांच्याबद्दल आभार मानायला आमंत्रण देते. आईच्या मनःशांतीवरील अभ्यास सुचवतात की जोडीदाराकडून…

वासुकीची सुई आणि पाण्याची वाटी गर्भारपणाच्या कोणत्या आठवड्यासाठी आहे?

ही गोष्ट गर्भारपणाच्या 39 व्या आठवड्यासाठी आहे, पण तुम्ही ती कोणत्याही आठवड्यात बाळाला ऐकवू शकता.

सर्व मराठी गोष्टी →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंગુજરાતીમાં વાંચો

गर्भवती मैत्रिणीला पाठवा