Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Puranas · દિવસ 14 · અઠવાડિયું 2

પંપા નદી પાસેનું બાળક

પંડલમના નિઃસંતાન રાજા પંપા નદી પાસે એક મીઠું રડવું સાંભળે છે. તેમને સોનાની ઘંટડીવાળું હસતું બાળક મળે છે, અને એક ઋષિ તેને ઘરે લઈ જવા કહે છે.

વાર્તાની શીખ: દરેક બાળક એક અમૂલ્ય ભેટ છે, જેનું પ્રેમથી સ્વાગત થવું જોઈએ.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
મણિકંઠન, રાજા રાજશેખર, રાણી કનકમ્મા
સ્રોત ગ્રંથ
પુરાણો
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 14 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 2 · 7 માંથી દિવસ 7
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 1
આ અઠવાડિયે બાળક
ઓવ્યુલેશન નજીક છે. તે અંડકોષ પરિપક્વ થઈ રહ્યો છે જે આગળ જતાં તમારું બાળક બની શકે છે. અઠવાડિયું 2: બાળકનો વિકાસ
મંત્ર
ૐ

આ વાર્તા લાંબી રાહ પછી આશીર્વાદ બનીને આવતા બાળકના અચરજની ઉજવણી કરે છે. તે તમને અનુભવવા આમંત્રે છે કે તમારું બાળક અત્યારથી જ કેટલું વહાલું છે.

રાજન, આ બાળકને ઘરે લઈ જાઓ,

રાજશેખર પંડલમના રાજા હતા, કેરળની ટેકરીઓમાં આવેલું એક લીલુંછમ નાનકડું રાજ્ય. તેમનો ચહેરો દયાળુ હતો અને દાઢી નરમ, રાખોડી. તેઓ અને તેમની રાણી, રાણી કનકમ્મા, પોતાની પ્રજાને ખૂબ પ્રેમ કરતાં. છતાં દરરોજ સાંજે, જ્યારે મહેલમાં દીવા પ્રગટતા, ત્યારે બંનેને એક શાંત ઉદાસી લાગતી. તેમણે ઘણાં વર્ષો સુધી સંતાન માટે પ્રાર્થના કરી હતી, છતાં તેમનું ઘર હજી સૂનું હતું.

એક ઉજળી સવારે, રાજા પોતાના થોડા માણસો સાથે પંપા નદીના કિનારે જંગલમાં ફરવા ગયા. નદી ચોખ્ખી અને ઠંડી હતી, અને લીસા ભૂરા પથ્થરો પરથી ગાતી વહેતી હતી. ચારે બાજુ ઊંચાં સાગનાં ઝાડ હતાં, અને ડાળીઓ પરથી લીલા પોપટ બોલતા હતા. રાજા છાંયડાની મજા લેતાં ધીમે ધીમે ચાલ્યા, અને જલદી જ બીજાઓથી થોડા આગળ નીકળી ગયા.

પછી તેઓ અટક્યા અને સાંભળ્યું. પાણીના અવાજ ઉપરાંત બીજો એક અવાજ આવ્યો, નાનો, પાતળો અને મીઠો. એ એક બાળકનું રડવું હતું. રાજાનું હૃદય ઉછળી પડ્યું, અને તેઓ હળવેથી ફર્ન વચ્ચેથી રસ્તો કરતાં નદીકિનારે એ અવાજની પાછળ ગયા.

ત્યાં, એક ઝાડ નીચે નરમ પાંદડાંની પથારી પર, એક નાનો છોકરો સૂતો હતો. તે ગોળમટોળ અને ગુલાબી હતો, ચમકતી કાળી આંખો અને આકાશ તરફ હલતી નાનકડી મુઠ્ઠીઓ. તેના ગળામાં એક નાનકડી સોનાની ઘંટડી, મણિ, લટકતી હતી, જે તે પગ ઉછાળે ત્યારે રણકતી. તેની આસપાસ જાણે પાણી પર સવારના સૂરજ જેવો નરમ પ્રકાશ ચમકતો હતો.

રાજા બાળકની બાજુમાં ઘૂંટણિયે બેઠા. બાળકે તરત રડવાનું બંધ કર્યું અને તેમની સામે જોયું. પછી તે હસ્યો, દાંત વગરનું મોટું હાસ્ય, અને હાથ લંબાવ્યો. રાજા રાજશેખરની આંખોમાં આંસુ આવી ગયાં. "નાનકડા ખજાના, તને અહીં કોણ મૂકી ગયું?" તેમણે ધીમેથી પૂછ્યું. "તારી માં ક્યાં છે?"

ત્યારે જ, લાંબા સફેદ વાળ અને શાંત ચહેરાવાળા એક સંત ઝાડ વચ્ચેથી બહાર આવ્યા. તેઓ એક ઋષિ હતા, જંગલમાં રહેતા અને દિવસો પ્રાર્થનામાં વિતાવતા એક જ્ઞાની માણસ. તેઓ રાજા સામે એવી રીતે હસ્યા જાણે તેમની રાહ જોતા હોય. "રાજન, આ બાળકને ઘરે લઈ જાઓ," તેમણે કહ્યું. "એ તમારા માટે એક ભેટ છે. તેને પોતાના પુત્રની જેમ ઉછેરો. સમય આવ્યે તમને ખબર પડશે કે એ કેટલો ખાસ છે."

"હું તેને શું નામ આપું?" રાજાએ પૂછ્યું. ઋષિએ બાળકના ગળે ચમકતી નાનકડી ઘંટડી તરફ જોયું. "તેને મણિકંઠન કહેજો," તેમણે કહ્યું, "જેના ગળામાં ઘંટડી છે તે." પછી તેમણે માથું નમાવ્યું અને પાછા જંગલમાં ચાલ્યા ગયા. એક ક્ષણમાં તેઓ ખરતા પાંદડા જેટલી શાંતિથી અદૃશ્ય થઈ ગયા.

રાજાએ ખૂબ કાળજીથી બાળકને હાથમાં ઊંચક્યું. બાળક તેમની છાતીએ વળગી ગયું અને ખુશીનો એક નાનો નિસાસો નાખ્યો. આખે રસ્તે એક નાનકડી ઘંટડી ટન, ટન વાગતી રહી, અને દરેક અવાજે રાજા હળવેથી હસતા. નદી જાણે વધુ મીઠું ગાતી હતી, અને પક્ષીઓ ઝાડમાંથી તેમની પાછળ પાછળ આવ્યાં.

મહેલ પહોંચતાં રાજાએ બૂમ પાડી, "કનકમ્મા, આવો અને જુઓ!" રાણી દોડતાં આવ્યાં, અને બાળકને જોતાં જ તેમણે હાથ છાતી પર દબાવ્યા. રાજાએ મણિકંઠનને તેમના હાથમાં મૂક્યો. બાળકે તેમની સામે જોઈને કિલકારી કરી, અને તેઓ એક સાથે હસવા અને રડવા લાગ્યાં. "અમારી પ્રાર્થનાઓ સંભળાઈ ગઈ," તેમણે કહ્યું.

તે રાતે આખા પંડલમ રાજ્યે ઉત્સવ મનાવ્યો. દરેક બારીમાં દીવા ઝળહળ્યા, અને મંદિરમાંથી ઢોલ અને શંખના અવાજ આવ્યા. લોકો ફૂલો, કેળાં અને મીઠું પાયસમ લાવ્યા, ચોખા, દૂધ અને ગોળની ખીર. તેમણે આભારનાં ગીતો ગાયાં, અને બધાંને સોનાની ઘંટડીવાળા નાના રાજકુમારને જોવો હતો.

મણિકંઠન મોટો થઈને એક કોમળ, હોશિયાર છોકરો બન્યો. તે પાઠ જલદી શીખી લેતો અને શિક્ષકોનું ધ્યાનથી સાંભળતો. તે નોકરો, ગાયો અને મહેલના બગીચાનાં પક્ષીઓ, બધાં સાથે દયાળુ હતો. કોઈ ઉદાસ હોય ત્યારે તે ફરી હસે ત્યાં સુધી તેની પાસે શાંતિથી બેસી રહેતો. લોકો કહેતા કે તેની પાસે હોવાથી જ તેમનાં હૃદય શાંત થઈ જતાં.

ઘણીવાર સાંજે, મણિકંઠન આંખો બંધ કરીને એક ઝાડ નીચે સાવ સ્થિર બેસતો. તેનો ચહેરો સવારની નદી જેવો શાંત હતો. રાણી બારીમાંથી તેને જોતાં અને પોતાના નાના પુત્રમાં રહેલી ઊંડી સ્થિરતા પર અચરજ પામતાં. પછી લોકો તેને અય્યપ્પા તરીકે ઓળખશે અને પ્રેમ કરશે, જે સબરીમલાની ટેકરી પર શાંતિથી પ્રાર્થનામાં બેસે છે.

પણ અત્યારે તો એ બસ તેમનું બાળક હતું, અને રાજા-રાણી ખુશ હતાં. દરરોજ રાતે રાણી તેને ઝુલાવીને સુવડાવતાં અને નરમ હાલરડું ગાતાં. અને નાનકડી સોનાની ઘંટડી ધીમે ધીમે ટન, ટન વાગતી, જ્યાં સુધી તેની આંખો બંધ ન થાય.

મારા નાનકડા, તું પણ એક ભેટ છે જેના માટે અમારાં હૃદયોએ પ્રાર્થના કરી, અને અમે તને પાસે રાખીશું. તું શાંત અને દયાળુ બનીને મોટો થાય, અને તારું નાનકડું હૃદય હંમેશા આનંદથી રણકતું રહે.

આગળની વાર્તા વાંચો →અનસૂયાને ત્યાં એક મોદક

પુરાણ માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: પુરાણો · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

કેરળમાં મણિકંઠનની કથા, એટલે કે એ બાળક જેને પંડલમના રાજા રાજશેખરને પંપાના કિનારે ગળામાં નાની ઘંટડી સાથે મળ્યું, અય્યપ્પા પરંપરાની પ્રિય શરૂઆત છે. લાખો યાત્રાળુઓ સબરીમલા ટેકરીના મંદિરની યાત્રા કરે છે, અને પંડલમ રાજપરિવાર આજે પણ તેના રિવાજોમાં ખાસ સ્થાન ધરાવે છે. ઘણી દિવ્ય બાળ-કથાઓ ભવિષ્યવાણી કે સંઘર્ષથી શરૂ થાય છે; આ કથા એક નિઃસંતાન દંપતીની લાંબી પ્રાર્થના, એક શાંત ઋષિ, બાળકના હાસ્ય અને ઘંટડીના 'ટન, ટન' પર અટકે છે, અને પછી આખા રાજ્યમાં દીવા, ઢોલ અને પાયસમ. ટેકરી પર અય્યપ્પાની પછીની શાંતિની બસ એક ઝલક મળે છે. સગર્ભા માતા માટે આ બસ ઘણી રાહ પછી આવેલા બાળકના આનંદભર્યા સ્વાગતની ઉજવણી છે.

બાળક સાથે વિચારો

પહેલી વાર તમને ખબર પડી કે તમારું બાળક આવી રહ્યું છે, ત્યારે તમને કેવું લાગ્યું હતું?

સંકલ્પ: મારું બાળક એક ભેટ છે, અને હું આ નાનકડા જીવનનું શાંત અને આભારી હૃદયથી સ્વાગત કરું છું.

પાત્રો

મણિકંઠન
— નાનકડી સોનાની ઘંટડીવાળું ગુલાબી બાળક.
રાજા રાજશેખર
— દયાળુ રાજા જેમની લાંબી પ્રાર્થના પૂરી થાય છે.
રાણી કનકમ્મા
— બાળકને ખોળામાં લઈને તેઓ આનંદથી હસે અને રડે છે.

બોધ

દરેક બાળક એક અમૂલ્ય ભેટ છે, જેનું પ્રેમથી સ્વાગત થવું જોઈએ.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા વહાલા, તું એ જ ભેટ છે જેના માટે અમે પ્રાર્થના કરી, અને અમે ખૂબ આનંદથી તારું સ્વાગત કરીશું.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

નાનકડા મણિકંઠનના ગળામાં શું હતું?

સ્રોત: અય્યપ્પા (મણિકંઠન) અને પંડલમ રાજપરિવારની કેરળ પરંપરા

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 2મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • કૌશલ્યાને બાળ રામ બે જગ્યાએ દેખાયા

    એ જ મૂલ્ય

    કૌશલ્યા વિસ્મય કરતાં સામાન્ય માતૃપ્રેમ પસંદ કરે છે, જે રામચરિતમાનસમાં ભક્તિનું હૃદય છે. તે યાદ અપાવે છે કે નાના બાળકની સંભાળ પોતે જ પવિત્ર છે, અને દરેક બાળક અદ્ભુતતાની આખી દુનિયા લઈને આવે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

પંપા નદી પાસેનું બાળક વાર્તા શું શીખવે છે?

આ વાર્તા લાંબી રાહ પછી આશીર્વાદ બનીને આવતા બાળકના અચરજની ઉજવણી કરે છે. તે તમને અનુભવવા આમંત્રે છે કે તમારું બાળક અત્યારથી જ કેટલું વહાલું છે.

પંપા નદી પાસેનું બાળક ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 2 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો