Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Jataka · દિવસ 170 · અઠવાડિયું 25

વાનર રાજાનો પુલ

જ્ઞાની વાનર રાજા મહાકપિ પોતાના કુળ સાથે એક મોટા કેરીના ઝાડ પર રહે છે. રાત્રે જોખમ આવે છે ત્યારે તે પોતાનું શરીર નદી પર પુલની જેમ લંબાવી દે છે.

વાર્તાની શીખ: સાચો નેતા પોતાના કરતાં પહેલાં બીજાંની સંભાળ લે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
મહાકપિ, રાજા બ્રહ્મદત્ત
સ્રોત ગ્રંથ
જાતક કથાઓ
વાંચન સમય
5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 170 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 25 · 7 માંથી દિવસ 2
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 2
આ અઠવાડિયે બાળક
બાળક જાણીતા અવાજો પર પ્રતિક્રિયા આપે છે. વાળનો રંગ અને બનાવટ દેખાવા લાગે છે. અઠવાડિયું 25: બાળકનો વિકાસ
આજની વાર્તા
વાનર રાજાનો પુલ

મહાકપિ જાતકની પરંપરા કહે છે કે સાચું નેતૃત્વ એટલે પહેલાં બીજાંની સંભાળ લેવી, અને આ વાર્તા સાંચીના તોરણો પર કોતરેલી છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે બીજાંની સંભાળ લેવાનો હેતુ માતાને શાંત તાકાત આપી શકે છે.

"રાજા પોતાની પ્રજાનો હોય છે. જ્યારે પ્રજા પાર જતી હોય, ત્યારે રાજા પુલ બને છે."

હિમાલયની તળેટીમાં, ઠંડી અને નિર્મળ વહેતી નદીના કિનારે, એક મોટું કેરીનું ઝાડ હતું. તેના પર ભારે, સોનેરી કેરીઓ લટકતી. તેની ડાળીઓ દાદાના હાથની જેમ ફેલાયેલી હતી. તેનાં ફળ બીજા કોઈ પણ ફળ કરતાં વધુ મીઠાં હતાં.

એ ઝાડ વાનરોના એક મોટા કુળનું હતું, અને તેમના જ્ઞાની વૃદ્ધ રાજા હતા મહાકપિ. જાતક કથાઓ કહે છે કે તે પોતાના એક જન્મમાં બોધિસત્ત્વ હતા.

મહાકપિ બીજા કોઈ પણ વાનર કરતાં બમણા મોટા હતા. તેમના લમણા પાસેના વાળ ચાંદી જેવા સફેદ હતા. તેમની આંખોમાં એવી શાંતિ હતી, જાણે તેમણે ઘણી ઋતુઓ આવતી-જતી જોઈ હોય. દરરોજ સાંજે તે નાનાં બચ્ચાંને પોતાની પાસે ભેગાં કરતા અને વાર્તાઓ કહેતા, જ્યાં સુધી બચ્ચાં તેમના પડખે માથું મૂકીને સૂઈ ન જાય.

તેમનો એક જ નિયમ હતો.

"મારાં બાળકો," તે કહેતા, "એક પણ ફળ નદીમાં ન પડવું જોઈએ. એક પણ નહીં. ક્યારેય નહીં."

નાનાં વાનરોને સમજાતું નહીં. એક કેરીથી શું નુકસાન થાય?

"નદી બધું જ નીચે વહાવી લઈ જાય છે," મહાકપિ કહેતા. "અને નીચે એવા લોકો રહે છે જેમને આપણા ઝાડની ખબર નથી. જે દિવસે કોઈ ફળ તેમના સુધી પહોંચશે, તે દિવસે આપણી શાંતિ પૂરી થઈ જશે."

એટલે દરરોજ સવારે વાનરો નીચેની ડાળીઓ તપાસતા, અને દરરોજ સાંજે ફરી તપાસતા. એક પણ કેરી ક્યારેય પાણીને અડી નહીં.

પણ એક શાંત બપોરે, પાંદડાંના ઝૂમખા નીચે છુપાયેલી એક પાકી કેરી એવી ડાળી પરથી સરકી ગઈ જેના પર કોઈનું ધ્યાન નહોતું ગયું. તે નાનકડા 'ટપ' અવાજ સાથે નદીમાં પડી, અને પ્રવાહ તેને દૂર લઈ ગયો.

થોડા દિવસ પછી, ઘણે દૂર નીચે વારાણસીમાં, રાજા બ્રહ્મદત્ત નદીમાં સ્નાન કરી રહ્યા હતા. એક સોનેરી ફળ તરતું તરતું પાસેથી પસાર થયું. તેમણે તે પકડ્યું, સૂંઘ્યું અને તેમાંથી બટકું ભર્યું.

"મેં આટલું મીઠું ક્યારેય કંઈ ચાખ્યું નથી!" તેમણે કહ્યું. "જે ઝાડ પરથી આ આવ્યું છે, તે શોધી લાવો."

તેમના માણસો ઘણા દિવસ સુધી નદીના કિનારે કિનારે ઉપર તરફ ચાલ્યા, અને આખરે વાનરોથી ભરેલું એ મોટું કેરીનું ઝાડ શોધી કાઢ્યું.

"આજે રાત્રે ઝાડને ઘેરી લો," રાજાએ હુકમ કર્યો. "સવારે વાનરોને ભગાડી દેજો. ફળ મારાં થશે."

એ રાત્રે સૈનિકોએ મશાલો સાથે ઝાડની ચારે તરફ ઘેરો બનાવ્યો.

પણ મહાકપિ જાગતા હતા. તેમના હૃદયના કોઈ જૂના ખૂણે તેમને લાગ્યું કે કંઈક ખોટું છે. તે ચૂપચાપ નીચે ઊતર્યા અને અંધારામાં જોયું. પાંદડાંની વચ્ચેથી તેમને મશાલોની ઝબક દેખાઈ.

ઉપર તેમનું આખું કુળ સૂતું હતું. જો તેઓ ગભરાઈને જાગે, તો આમતેમ ભાગે, પડી જાય અને પકડાઈ જાય.

તેમણે લાંબો સમય વિચાર્યું. પછી તે ઝાડની એકદમ ટોચ પર ચઢ્યા, સૌથી લાંબો અને મજબૂત વાંસનો વેલો શોધ્યો, અને તેનો એક છેડો પોતાની કમરે બાંધ્યો. તેમણે નદીની પેલે પાર, સામા કિનારે આવેલા એક ઊંચા ઝાડ સુધીનું અંતર માપ્યું.

તેમણે ઊંડો શ્વાસ લીધો અને છલાંગ મારી.

તે પાણી પરથી ઊડીને સામે પાર પહોંચ્યા અને એક ડાળી પકડી લીધી. તેમણે વેલો ત્યાં બાંધ્યો, પણ તે પાછો પહોંચવા માટે થોડો ટૂંકો પડ્યો. એટલે તેમણે પોતાને લાંબા કરીને એ ખૂટતું અંતર પૂરું કર્યું, પગથી વેલો અને હાથથી કેરીની ડાળી પકડીને. તેમનું પોતાનું શરીર નદી પરના પુલનો છેલ્લો ભાગ બની ગયું.

પછી તેમણે હળવેથી બૂમ પાડી, જેમ કોઈ પિતા પોતાના બાળકને જગાડે.

"જાગો, મારાં બાળકો. બૂમો ન પાડશો. દોડશો નહીં. એક પછી એક, મારી પીઠ પર ચાલીને સામેનાં ઝાડ પર જાઓ. હું પકડી રાખીશ."

વાનરો જાગ્યા. તેમણે તેમને ત્યાં લંબાયેલા જોયા, અને બધું સમજી ગયા. એક પછી એક તેઓ પાર જવા લાગ્યા. પહેલાં નાનાં બચ્ચાં, પછી રુંવાટીને વળગેલાં બાળકો સાથે માતાઓ, પછી વૃદ્ધો. દરેક જણ હળવેથી તેમની પીઠ પર પગ મૂકતું, અને તે પકડી રાખતા.

તેમના હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા. પીઠમાં એટલો દુખાવો થયો જેટલો પહેલાં ક્યારેય નહોતો થયો. છતાં તેમણે પકડી રાખ્યું. આકાશ ફિક્કું થયું, પછી ગુલાબી, પછી સોનેરી.

છેલ્લો વાનર પણ પાર પહોંચી ગયો.

નદી કિનારે, રાજા બ્રહ્મદત્તે પરોઢના પ્રકાશમાં આ બધું જોયું હતું. તેમણે ઘણા વખત પહેલાં જ પોતાના માણસોને ચૂપચાપ પાછળ ઊભા રહીને જોવાનું કહી દીધું હતું.

"તેમને નીચે ઉતારો," તેમણે કહ્યું. "હળવેથી. ખૂબ હળવેથી."

તેમના માણસોએ વૃદ્ધ વાનર નીચે એક પહોળું કપડું તાણ્યું અને તેમને તેના પર ઉતારવામાં મદદ કરી. રાજા તેમની પાસે ઘૂંટણિયે બેઠા અને પોતાનો નરમ ધાબળો તેમના પર ઓઢાડ્યો.

"કેમ?" રાજાએ ધીમેથી પૂછ્યું. "તમે પહેલાં પોતાને કેમ ન બચાવ્યા?"

મહાકપિએ પોતાની થાકેલી આંખો ખોલી.

તેમણે કહ્યું, "રાજા પોતાની પ્રજાનો હોય છે. જ્યારે પ્રજા પાર જતી હોય, ત્યારે રાજા પુલ બને છે."

રાજાએ માથું નમાવ્યું. "આજથી," તેમણે કહ્યું, "આ જંગલના કોઈ પણ જીવને કોઈ નુકસાન નહીં પહોંચાડે. અને તમે જેમ તમારી પ્રજા પર રાજ કર્યું, તેમ હું પણ મારી પ્રજા પર રાજ કરવાનો પ્રયત્ન કરીશ."

લાંબી સવાર સુધી તે મહાકપિ પાસે બેસી રહ્યા, જ્યારે તેમના વૈદ્યો વૃદ્ધ વાનરના થાકેલા હાથ પર આરામ આપતું તેલ ઘસતા અને તેમને મીઠું પાણી અને પાકાં ફળ આપતા. સાંજ સુધીમાં મહાકપિ બેઠા થઈ શક્યા, અને થોડા દિવસના આરામ પછી તે ફરી મજબૂત અને સ્વસ્થ થઈ ગયા. પછી રાજા તેમને હળવેથી નદી સુધી લઈ ગયા, અને મહાકપિ છલાંગ મારીને સામે કિનારે પહોંચ્યા, જ્યાં તેમનું આખું કુળ આનંદથી કલબલાટ કરતું તેમની આસપાસ ટોળે વળ્યું. વાર્તાઓ કહે છે કે રાજાએ જીવનભર પોતાનું વચન પાળ્યું.

નાનકડા, જ્યાં સુધી તને જરૂર હશે, ત્યાં સુધી તારી મા તારો પુલ બનીને રહેશે.

આગળની વાર્તા વાંચો →સાંભળતો હાથી

જાતક માંથી વધુ

4 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: જાતક કથાઓ · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

બુદ્ધના પૂર્વ જન્મોની જાતક કથાઓમાં, મહાન વાનર રાજા મહાકપિની વાર્તા સૌથી વધુ કોતરાયેલી અને ચિત્રાયેલી વાર્તાઓમાંની એક છે; તે ભરહુત અને સાંચીની પ્રાચીન પથ્થરની વાડ પર જોવા મળે છે. તે બીજી પ્રાણી-કથાઓથી અલગ પડે છે, કારણ કે તેનો નાયક ચતુર નહીં પણ સ્વાર્પણ કરનાર છે, જે પોતાનું શરીર લંબાવીને પુલ પૂરો કરે છે જેથી બચ્ચાં, બાળકો સાથે માતાઓ અને વૃદ્ધો પાર જઈ શકે. આ કોમળ રજૂઆતમાં જોઈ રહેલા રાજાનું હૃદય એટલું પીગળે છે કે તેમના વૈદ્યો થાકેલા વાનરની સંભાળ રાખે છે, જ્યાં સુધી તે ફરી મજબૂત ન થાય. તેની છેલ્લી પંક્તિ, મા પોતાના બાળકનો પુલ, તેને ગર્ભાવસ્થામાં વાંચવા માટે કોમળ વાર્તા બનાવે છે.

બાળક સાથે વિચારો

આજે હું એવો કયો ભાર ઉપાડી રહી છું જે બીજું કોઈ જોઈ શકતું નથી? શું હું તેને એક ક્ષણ માટે નીચે મૂકીને બસ શ્વાસ લઈ શકું?

સંકલ્પ: મારું શરીર પ્રેમનો પુલ છે. મને તને મારી અંદર ઉપાડવાનો ગર્વ છે.

આશીર્વાદ: તમારી પીઠ મજબૂત રહે. તમારા ખભા હળવા રહે. તમે જેમને ઉપાડો છો, તેમને ફક્ત હૂંફ અનુભવાય, ક્યારેય ભાર નહીં.

પાત્રો

મહાકપિ
— એક વાનર રાજા, જે પોતાનો પરિવાર પાર જઈ શકે એ માટે પુલ બની જાય છે.
રાજા બ્રહ્મદત્ત
— વારાણસીના રાજા, જે શીખે છે કે સાચું નેતૃત્વ શું છે.

બોધ

સાચો નેતા પોતાના કરતાં પહેલાં બીજાંની સંભાળ લે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

નાનકડા, જ્યાં સુધી તને જરૂર હશે, ત્યાં સુધી હું તારો પુલ બનીશ.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

વાનર રાજાએ બધાંને નદી પાર કરવામાં કેવી રીતે મદદ કરી?

સ્રોત: જાતક કથાઓ (મહાકપિની વાર્તા)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 25મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • સત્ય બોલનાર બટેર · દિવસ 29

    મળતી આવતી વાર્તા

    બૌદ્ધ પરંપરા માને છે કે સત્યવાદી અને કોઈને દુઃખ ન આપતું હૃદય પોતાનું શાંત રક્ષણ ધરાવે છે, અને આ શીખવવા સદીઓથી આ જાતક કહેવાય છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ડરામણી ક્ષણમાં સ્થિર રહેવાથી અને શ્વાસ લેતા રહેવાથી માતા વધુ સ્પષ્ટ વિચારી શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

વાનર રાજાનો પુલ વાર્તા શું શીખવે છે?

મહાકપિ જાતકની પરંપરા કહે છે કે સાચું નેતૃત્વ એટલે પહેલાં બીજાંની સંભાળ લેવી, અને આ વાર્તા સાંચીના તોરણો પર કોતરેલી છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે બીજાંની સંભાળ લેવાનો હેતુ માતાને શાંત તાકાત આપી શકે છે.

વાનર રાજાનો પુલ ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 25 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો