Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Puranas · દિવસ 2 · અઠવાડિયું 1

ધ્રુવનો અડગ નિશ્ચય

ધ્રુવનો અડગ નિશ્ચય — પુરાણ વાર્તાનું ચિત્ર

નાનકડા રાજકુમાર ધ્રુવને પિતાના ખોળામાંથી દૂર કરવામાં આવે છે. તે પોતાનું દુઃખ માંને કહે છે અને ભગવાન વિષ્ણુને શોધવાનો નિશ્ચય કરે છે.

વાર્તાની શીખ: અડગ શ્રદ્ધા અને દૃઢ નિશ્ચય આપણને સાચી મંઝિલ સુધી લઈ જાય છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
ધ્રુવ, રાણી સુનીતિ, ભગવાન વિષ્ણુ
સ્રોત ગ્રંથ
ભાગવત પુરાણ
વાંચન સમય
5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 2 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 1 · 7 માંથી દિવસ 2
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 1
આ અઠવાડિયે બાળક
તમારું માસિક ચક્ર શરૂ થાય છે; શરીર એક પ્રેમાળ ઘર તૈયાર કરે છે. ગર્ભાવસ્થાની ગણતરી છેલ્લા માસિકના પહેલા દિવસથી થાય છે. અઠવાડિયું 1: બાળકનો વિકાસ

પરંપરા કહે છે કે ધ્રુવની ધીરજની શરૂઆત એ રાતે થઈ જ્યારે તે દુઃખી હતો અને તેની માંએ સ્થિર શબ્દો કહ્યા. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ધીમા શ્વાસ અને વારંવાર બોલાતું એક કોમળ વાક્ય કઠણ દિવસોમાં સગર્ભા માતાને પોતાનું મન શાંત કરવામાં મદદ કરી શકે છે.

"આ દુઃખથી તારું હૃદય કઠોર ન થવા દેજે."

નાનકડો ધ્રુવ મહેલના આરસના ફરસ પર દોડતો હતો, તેના ખુલ્લા પગ ઠંડા પથ્થર પર થપથપ અવાજ કરતા હતા. દરબાર સંગીતથી ભરેલો હતો. તેના પિતા, રાજા ઉત્તાનપાદ, સિંહાસન પર બેઠા હતા, અને ધ્રુવનો સાવકો ભાઈ ઉત્તમ ખુશીથી રાજાના ખોળામાં બેઠો હતો.

ધ્રુવને પણ ત્યાં બેસવું હતું. તેણે હાથ ઊંચા કર્યા.

તે ચઢે તે પહેલાં જ, તેની સાવકી માં રાણી સુરુચિએ તેને પાછો ખેંચી લીધો.

"આ ખોળો તારા માટે નથી," તેમણે કહ્યું. "જો તારે આવી જગ્યા જોઈતી હોય, તો જા અને ભગવાન વિષ્ણુ પાસે માંગ."

સંગીત અટકી ગયું. રાજાએ નજર ફેરવી લીધી અને કંઈ બોલ્યા નહીં. ધ્રુવ પાછળ હટ્યો. તેની આંખોમાં આંસુ ભરાઈ આવ્યાં, અને તે દોડી ગયો.

તે દોડીને નાના ઓરડાઓમાં ગયો, જ્યાં તેની પોતાની માં, રાણી સુનીતિ રહેતાં હતાં. તેઓ બારી પાસે રૂની ટોપલી લઈને બેઠાં હતાં. ધ્રુવે માથું તેમના ખોળામાં મૂક્યું અને રડવા લાગ્યો.

"માં, મને કેમ દૂર કર્યો?"

સુનીતિએ તેના વાળ પર હાથ ફેરવ્યો. તેમની પોતાની આંખો પણ ભીની હતી, પણ અવાજ સ્થિર હતો.

"દીકરા, દુનિયા હંમેશા ન્યાયી નથી હોતી," તેમણે કહ્યું. "આ દુઃખથી તારું હૃદય કઠોર ન થવા દેજે." ધીરજ જ પહેલું હાલરડું છે. "તારી સાવકી માંએ એક સાચી વાત કહી. જે બાળક સાફ મનથી ભગવાન વિષ્ણુને બોલાવે છે, તેનું તેઓ જરૂર સાંભળે છે. જો તારે એવી જગ્યા જોઈતી હોય જે કોઈ છીનવી ન શકે, તો તેમની પાસે માંગ."

ધ્રુવ બેઠો થયો. તે માત્ર પાંચ વર્ષનો હતો, પણ તેણે મનમાં નક્કી કરી લીધું હતું.

તે રાતે, જ્યારે આખો મહેલ સૂતો હતો, ત્યારે તે દરવાજામાંથી બહાર નીકળ્યો અને જંગલમાં ગયો.

રસ્તામાં તેને નારદ ઋષિ મળ્યા, જેઓ ખભા પર વીણા લઈને ચાલતા હતા.

"નાના રાજકુમાર, આટલી મોડી રાતે ક્યાં જાય છે?" નારદે પૂછ્યું.

"ભગવાન વિષ્ણુને શોધવા," ધ્રુવે કહ્યું.

નારદ હસ્યા. તેમણે છોકરાને ઘરે પાછા જવા સમજાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો. જંગલ ઠંડું છે, તેમણે કહ્યું, અને રસ્તો લાંબો છે. પણ ધ્રુવ પાછો ન ફર્યો. તેથી નારદ તેની સાથે એક ઝાડ નીચે બેઠા અને તેને એક સરળ મંત્ર શીખવ્યો: ॐ નમો ભગવતે વાસુદેવાય. તેમણે તેને શાંત બેસતાં, ધીમે શ્વાસ લેતાં અને મનમાં વિષ્ણુનું ચિત્ર રાખતાં શીખવ્યું. "ઉતાવળ ન કર," નારદે કહ્યું. ધીમે ચાલવું પણ એક દિશા છે.

પછી નારદ પોતાના રસ્તે ગયા, અને ધ્રુવ યમુનાના કિનારે મધુવન નામની એક શાંત જગ્યાએ ગયો.

પહેલી રાતો કઠણ હતી. પવન ઠંડો હતો. અંધારામાં શિયાળ બોલતાં હતાં. તેને માંનો અવાજ અને સૂતાં પહેલાં મળતું ગરમ દૂધ યાદ આવતું. પણ જ્યારે પણ તેને બીક લાગતી, ત્યારે તેને માંના શબ્દો યાદ આવતા. દુઃખથી હૃદય કઠોર ન થવા દેજે.

તેથી તે બેસી રહ્યો. પહેલા મહિને તેણે ફળ અને બોર ખાધાં. બીજા મહિને માત્ર પાંદડાં. પછી માત્ર પાણી પીધું. તે વારંવાર મંત્ર બોલતો રહ્યો અને મન વિષ્ણુમાં રાખ્યું. કંઈ પણ વ્યર્થ નથી જઈ રહ્યું.

ધીમે ધીમે જંગલ તેનાથી ટેવાઈ ગયું. હરણ પાસે ચરવા લાગ્યાં. મેનાની એક જોડીએ તેના માથા ઉપરના ઝાડમાં માળો બાંધ્યો. ખિસકોલીઓ તેના ઘૂંટણ પરથી દોડી જતી. છોકરો હલ્યો નહીં.

તેની પ્રાર્થના એટલી મજબૂત અને સ્થિર થઈ કે જૂની વાર્તાઓ કહે છે, દેવતાઓને પણ તે અનુભવાઈ. જાણે ધરતી પોતે આ નાનકડા, શાંત બાળક તરફ નમી ગઈ.

આખરે ભગવાન વિષ્ણુ આવ્યા. તેઓ ગરુડ પર સવાર થઈને આવ્યા, તેમની આસપાસ નરમ વાદળી તેજ હતું, અને તેઓ છોકરા સામે ઊભા રહ્યા.

ધ્રુવે આંખો ખોલી. તેને બોલવું હતું, પણ કોઈ શબ્દ ન મળ્યા. તેણે પ્રાર્થના કરતાં તો શીખી લીધું હતું, પણ સ્તુતિ કરતાં નહોતું આવડતું. વિષ્ણુએ પોતાના શંખથી હળવેથી છોકરાના ગાલને સ્પર્શ કર્યો, અને ઝરણામાંથી પાણી વહે તેમ ધ્રુવના મોંમાંથી સ્તુતિના શબ્દો વહેવા લાગ્યા.

"ધ્રુવ," વિષ્ણુએ કહ્યું, "તું દુઃખી અને ગુસ્સામાં અહીં આવ્યો, પણ તેં તેને નફરતમાં બદલાવા ન દીધું. તારે શું જોઈએ છે?"

ધ્રુવે વિચાર્યું. જે ગુસ્સો તે જંગલમાં લઈને આવ્યો હતો, તે જતો રહ્યો હતો. "મારે તો બસ પિતા પાસે જગ્યા જોઈતી હતી," તેણે કહ્યું. "હવે તમને જોઈ લીધા, તો મારે બીજું કંઈ નથી જોઈતું."

વિષ્ણુ હસ્યા. "ઘરે જા. તું સમજદારીથી રાજ કરીશ. અને પછી, હું તને એવી જગ્યા આપીશ જ્યાંથી તને કોઈ ક્યારેય હટાવી નહીં શકે."

ધ્રુવ ઘરે ગયો. તેના પિતા દોડીને દરવાજે આવ્યા અને તેને ભેટી પડ્યા, પોતાના મૌન માટે તેમને પસ્તાવો હતો. સુરુચિએ પણ તેનું સ્વાગત કર્યું. ધ્રુવ મોટો થઈને એક દયાળુ અને ન્યાયી રાજા બન્યો.

અને સમય આવ્યે, વિષ્ણુએ પોતાનું વચન પાળ્યું. ધ્રુવ ધ્રુવતારો બન્યો, ઉત્તરના આકાશનો એ એક તારો જે ક્યારેય હલતો નથી. ખલાસીઓ અને મુસાફરો આજે પણ રસ્તો શોધવા તેને જુએ છે.

ચોખ્ખી રાતે, માં બહાર જઈને ઉત્તર તરફ આંગળી ચીંધી શકે છે અને એ એક સ્થિર પ્રકાશ શોધી શકે છે. આજે રાતે, એ તારા માટે પણ ચમકી રહ્યો છે, મારા નાનકડા.

આગળની વાર્તા વાંચો →અનસૂયાને ત્યાં એક મોદક

પુરાણ માંથી વધુ

4 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, ખંડ 4 · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

ધ્રુવની કથા ભાગવત પુરાણના ચોથા સ્કંધમાં અને વિષ્ણુ પુરાણના પ્રથમ અંશમાં કહેવાઈ છે, અને તે આજે પણ રાતના આકાશમાં જીવે છે: ધ્રુવતારો એ ઉત્તરના સ્થિર તારાનું ભારતીય નામ છે, અને 'ધ્રુવ' શબ્દનો અર્થ જ સ્થિર કે અડગ થાય છે. નારદ જે મંત્ર શીખવે છે, ॐ નમો ભગવતે વાસુદેવાય, તે આજે પણ ખૂબ જપાય છે. આ કથાની ખાસિયત એક બાળકની દુઃખથી શાંતિ સુધીની યાત્રા છે: ધ્રુવ પિતાના ખોળામાં જગ્યા મેળવવા નીકળે છે, પણ વિષ્ણુનાં દર્શન પછી તેને કંઈ જ નથી જોઈતું. માં સુનીતિની સલાહ, કે દુઃખથી હૃદય કઠોર ન થવા દેવું, તેના કેન્દ્રમાં છે. આ શાંત, સ્થિર ભક્તિ તેને ગર્ભાવસ્થાનો સુંદર સાથી બનાવે છે.

ઘણાં ઘરોમાં આજે પણ બાળકોને ધ્રુવ તારો બતાવવામાં આવે છે — એ એક જ તારો જે પોતાની જગ્યાએ સ્થિર રહે છે જ્યારે બાકીના તેની આસપાસ ફરે છે. અનેક લગ્ન પરંપરાઓમાં નવદંપતીને અરુંધતી સાથે અડગ ધ્રુવ તારાનાં દર્શન કરાવવામાં આવે છે, સ્થાયી બંધનના પ્રતીક રૂપે. મથુરા પાસે વ્રજ પ્રદેશનું મધુવન એ વન મનાય છે જ્યાં બાળ ધ્રુવે તપ કર્યું હતું, અને વ્રજ પરિક્રમાના યાત્રીઓ આજે પણ ત્યાં રોકાય છે. આ કથા બાળકોનાં ચિત્ર-પુસ્તકો, ભજનો અને પુરાણ-કથાઓમાં ખૂબ પ્રિય છે. ભાવિ માતા માટે ધ્રુવનો તારો રાત્રે મનમાં રાખવા જેવી એક કોમળ છબી છે — શાંતિનું એવું બિંદુ જે સ્થિર રહે છે, ભલે આસપાસનું આકાશ ગમે તેટલું ફરતું લાગે.

બાળક સાથે વિચારો

સુનીતિની જેમ, જે દિવસે દુનિયા અન્યાયી લાગે, ત્યારે તમે તમારા બાળકને કયા કોમળ શબ્દો કહેવા ઇચ્છશો?

સંકલ્પ: જ્યારે મને દુઃખ થાય છે, ત્યારે હું સ્થિરતા તરફ વળું છું, અને મારી શાંતિ એક પ્રકાશ બને છે જેને મારું બાળક અનુસરી શકે.

આશીર્વાદ: તમારા નાનકડામાં ધ્રુવ જેવો ધીરજભર્યો નિશ્ચય હોય, ધ્રુવતારા જેવો સ્થિર.

પાત્રો

ધ્રુવ
— સ્થિર હૃદયવાળો એક દૃઢ નિશ્ચયી નાનકડો રાજકુમાર.
રાણી સુનીતિ
— તેની કોમળ માં, જે તેને ભગવાન તરફ વાળે છે.
ભગવાન વિષ્ણુ
— તેઓ ધ્રુવની ભક્તિનો જવાબ પ્રેમથી આપે છે.

બોધ

અડગ શ્રદ્ધા અને દૃઢ નિશ્ચય આપણને સાચી મંઝિલ સુધી લઈ જાય છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, તારું મન ધ્રુવતારા જેવું સ્થિર રહે, જે હંમેશા પોતાનો રસ્તો શોધી લે છે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

રાતના આકાશમાં કયો તારો ક્યારેય હલતો નથી?

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, ચોથો સ્કંધ; વિષ્ણુ પુરાણ, પ્રથમ અંશ

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 1મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • સાવિત્રીનો સૂર્યોદય · દિવસ 23

    એ જ મૂલ્ય

    પરંપરા સાવિત્રીને શાંત, સ્પષ્ટ મનવાળા પ્રેમના ચિત્ર તરીકે જુએ છે, અને તેમની યાદમાં આજે પણ વટ સાવિત્રીનું વ્રત રખાય છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ચિંતાનો એક પછી એક પગલે સ્થિરતાથી સામનો કરવાથી, તેની સામે એક સાથે લડવા કરતાં, માતાને વધુ નિયંત્રણનો અનુભવ થઈ શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ધ્રુવનો અડગ નિશ્ચય વાર્તા શું શીખવે છે?

પરંપરા કહે છે કે ધ્રુવની ધીરજની શરૂઆત એ રાતે થઈ જ્યારે તે દુઃખી હતો અને તેની માંએ સ્થિર શબ્દો કહ્યા. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ધીમા શ્વાસ અને વારંવાર બોલાતું એક કોમળ વાક્ય કઠણ દિવસોમાં સગર્ભા માતાને પોતાનું મન શાંત કરવામાં મદદ કરી શકે છે.

ધ્રુવનો અડગ નિશ્ચય ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 1 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો