Krishna Leela · દિવસ 3 · અઠવાડિયું 1
બાલ કૃષ્ણ અને યશોદા માનો પ્રેમ

નાનો કૃષ્ણ ગોકુળમાં મા યશોદા સાથે રહે છે અને તેને માખણ સૌથી વધુ ગમે છે. એક દિવસ યશોદાને માખણવાળાં પગલાં, ફૂટેલી મટકી અને વાંદરાઓને ખવડાવતો કૃષ્ણ મળે છે.
વાર્તાની શીખ: માનો પ્રેમ કોઈ પણ તોફાન કરતાં મોટો હોય છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- બાલ કૃષ્ણ, મા યશોદા
- સ્રોત ગ્રંથ
- ભાગવત પુરાણ
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 3 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 1 · 7 માંથી દિવસ 3
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 1
- આ અઠવાડિયે બાળક
- તમારું માસિક ચક્ર શરૂ થાય છે; શરીર એક પ્રેમાળ ઘર તૈયાર કરે છે. ગર્ભાવસ્થાની ગણતરી છેલ્લા માસિકના પહેલા દિવસથી થાય છે. અઠવાડિયું 1: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- બાલ કૃષ્ણ અને યશોદા માનો પ્રેમ
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
પરંપરા કહે છે કે જે કૃષ્ણને કોઈ વસ્તુ બાંધી ન શકે, તેમણે પોતાને માના પ્રેમથી બંધાવા દીધા. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ગર્ભાવસ્થામાં હૂંફ અને હાસ્ય માતાની પોતાની સુખાકારીને ટેકો આપે છે, અને એ જ બાળક જે ઘરમાં જન્મે છે તેને ઘડે છે.
મેં તો તું એક પણ મટકી ફોડે એ પહેલાંથી તને પ્રેમ કર્યો છે.
ધમ, છમ. ધમ, છમ. ગોકુળમાં દરેક સવાર વલોણાના અવાજથી શરૂ થતી. દરેક માટીના ઘરમાં સ્ત્રીઓ લાકડાના વલોણાની દોરી ખેંચતી, અને દહીં ધીમે ધીમે તાજા સફેદ માખણમાં ફેરવાઈ જતું.
એમાંના એક ઘરમાં યશોદા અને તેમનો નાનો દીકરો કૃષ્ણ રહેતાં.
કૃષ્ણના વાળ કાળા વાંકડિયા હતા, એક કાન પાછળ મોરપીંછ ખોસેલું રહેતું, અને તેનું હાસ્ય એવું કે ગાયો પણ માથું ઊંચું કરીને જોતી. તેને એક વસ્તુ સૌથી વધુ ગમતી. માખણ.
યશોદા આ જાણતાં હતાં. એટલે રોજ સવારે તેઓ તાજું માખણ માટીની મટકીમાં ભરીને દોરીના શીકામાં છત પરથી, જમીનથી ઘણે ઊંચે લટકાવી દેતાં. અને રોજ બપોરે, કોણ જાણે કેમ, માખણ ગાયબ થઈ જતું.
એક બપોરે તેઓ કૂવેથી પાછાં આવ્યાં અને રસોડાના બારણે જ અટકી ગયાં.
આખી જમીન પર માખણવાળાં નાનાં નાનાં પગલાં હતાં. લટકતી મટકી નીચે લાકડાની ખાંડણી સરકાવેલી હતી. મટકી ફૂટેલી હતી. અને ખૂણામાં કૃષ્ણ બેઠો હતો, તેના ગાલ માખણથી ચમકતા હતા, અને બારી પર હારબંધ બેઠેલા વાંદરાઓને છેલ્લા લોંદા ખવડાવતો હતો.
યશોદાએ કમર પર હાથ મૂક્યા અને ગુસ્સે દેખાવાનો બહુ પ્રયત્ન કર્યો.
"કૃષ્ણ! તેં ફરી માખણ ચોર્યું?"
કૃષ્ણે મોટી મોટી આંખો પટપટાવી. "ના, મૈયા," તેણે કહ્યું, અને માખણવાળા હાથ પીઠ પાછળ સંતાડી દીધા.
એક વાંદરો ચીં ચીં કરી ઊઠ્યો. કૃષ્ણની હડપચી પરથી માખણનો એક લોંદો નીચે પડ્યો.
યશોદાએ મોં કડક રાખવાનો પ્રયત્ન કર્યો. પણ રાખી ન શક્યાં. તેઓ એટલું હસ્યાં કે ઉંબરા પર બેસી જવું પડ્યું.
કૃષ્ણનાં તોફાન ત્યાં જ અટક્યાં નહીં. કોઈ દિવસ તે દોહવાના સમય પહેલાં વાછરડાં છોડી દેતો, જેથી તેઓ સીધાં પોતાની માતા પાસે દોડી જાય. કોઈ દિવસ નદીએથી ગોપીઓ ઘેર લઈ જતી મટકીઓ પર નાના કાંકરા મારીને તોડી નાખતો, અને હસીને ભાગી જતો. કોઈ દિવસ ખેતરોમાં વાંસળી વાગતી હોય ત્યારે મિત્રો સાથે વરસાદમાં નાચતો.
પડોશીઓ ફરિયાદ લઈને યશોદા પાસે આવતા. "તમારો કૃષ્ણ મારું માખણ ખાઈ ગયો!" "તમારા કૃષ્ણે મારાં વાછરડાં છોડી દીધાં!" યશોદા નિસાસો નાખીને માફી માગતાં. પણ જતી વખતે પડોશીઓ હસતા હોય. સાચું તો એ હતું કે તેઓ પણ તેને ખૂબ ચાહતા. કૃષ્ણ શેરીમાં હોય ત્યારે આખું ગામ વધુ ઉજળું લાગતું.
એક દિવસ, તોફાનથી ભરેલી સવાર પછી, યશોદાએ એક નરમ દોરડું હાથમાં લીધું. "આજે તું એક જગ્યાએ બેસી રહેજે," તેમણે કહ્યું. તેમણે તેને ભારે લાકડાની ખાંડણી સાથે બાંધવાનો પ્રયત્ન કર્યો. પણ દોરડું બે આંગળ ટૂંકું પડ્યું. તેમણે બીજું દોરડું જોડ્યું. તોય બે આંગળ ટૂંકું. તેઓ વધુ ને વધુ દોરડાં જોડતાં ગયાં, ત્યાં સુધી કે તેઓ થાકી ગયાં, પરસેવો વળી ગયો અને વાળ છૂટવા લાગ્યા.
કૃષ્ણે માના થાકેલા ચહેરા સામે જોયું. પછી, ચૂપચાપ, તેણે પોતાને બંધાવા દીધો. જૂની કથાઓ કહે છે કે દોરડું તેની ફરતે ત્યારે જ વીંટાયું, જ્યારે તેણે પોતે માના પ્રેમથી બંધાવાનું પસંદ કર્યું.
તે સાંજે યશોદાએ પિત્તળની કથરોટમાં તેના નાના પગ ધોયા. તેમણે તેને ઘીવાળી ગરમ ખીચડી, એક એક કોળિયો કરીને ખવડાવી. પછી બહાર ખાટલા પર બેસીને જૂનું હાલરડું ગાયું, અને યમુના પર તારા ઊગી આવ્યા.
કૃષ્ણ તેમના ખોળામાં સૂતો અને તેમની એક આંગળી પોતાની મુઠ્ઠીમાં પકડી રાખી.
"મૈયા," તેણે ઊંઘરેટા અવાજે કહ્યું, "તમે મને આટલો બધો પ્રેમ કેમ કરો છો? હું મટકીઓ ફોડું છું તોય?"
યશોદાએ નમીને તેના કપાળે ચુંબન કર્યું. "માને પ્રેમ કરવા કોઈ કારણની જરૂર નથી," તેમણે કહ્યું. "મેં તો તું એક પણ મટકી ફોડે એ પહેલાંથી તને પ્રેમ કર્યો છે. તું બીજી સો ફોડીશ પછી પણ હું તને પ્રેમ કરીશ."
કૃષ્ણ મલક્યો અને આંખો બંધ કરી.
અંધારામાં યમુના ધીમે ધીમે વહેતી હતી. ગમાણમાં એક ગાય સહેજ ખસી. રસોડામાં માખણની નવી મટકી છત પરથી લટકતી હતી, સવારની રાહ જોતી.
અને યશોદા એકદમ શાંત બેસી રહ્યાં, જેથી તે જાગી ન જાય, તેમની આંગળી તેના નાના હાથમાં કસીને પકડાયેલી હતી.
નાનકડા, તારો હાથ પણ થોડા જ સમયમાં આવી જ એક આંગળી પકડશે, અને એ આંગળી પણ તને એટલા જ પ્રેમથી પકડી રાખશે.
કૃષ્ણ લીલા માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, ખંડ 10 · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
કૃષ્ણના માખણચોરીના દિવસો ભાગવત પુરાણના દશમ સ્કંધમાંથી આવે છે, જે ગોકુળમાં તેમના બાળપણ પર બહુ પ્રેમથી રોકાય છે. આ દૃશ્યો ભજનોમાં ગવાય છે, પિછવાઈ ચિત્રોમાં દોરાય છે અને જન્માષ્ટમીએ ભજવાય છે, જ્યારે યુવાનો માનવ-પિરામિડ બનાવી ઊંચે લટકતી દહીંની મટકી ફોડે છે. આ કથાની ખાસિયત ખાંડણીવાળો પ્રસંગ છે: દરેક દોરડું બે આંગળ ટૂંકું પડે છે, જ્યાં સુધી માને થાકેલી જોઈ કૃષ્ણ પોતે બંધાઈ જતા નથી, કારણ કે તેમને ફક્ત પ્રેમ જ બાંધી શકે. આ તોફાન માના હાસ્ય દ્વારા કહેવાયું છે. ગર્ભાવસ્થામાં તે આગળ રાહ જોતા રમતિયાળ, નિઃસ્વાર્થ સંબંધનું હૂંફાળું ચિત્ર છે.
દોરડાના આ પ્રસંગથી કૃષ્ણનું નામ દામોદર પડ્યું — 'જેમની કમરે દોરી બાંધેલી હોય'. ઘણા ભક્તો કારતક મહિનાને દામોદર માસ તરીકે ઊજવે છે અને દર સાંજે દામોદરાષ્ટકમ્ ગાતાં નાના દીવા અર્પે છે. મથુરા પાસે ગોકુળ અને મહાવનમાં યાત્રાળુઓ યશોદા અને નંદના ઘર સાથે જોડાયેલાં સ્થળો જોવા જાય છે, અને એ બે અર્જુન વૃક્ષો, જેને નાનકડી ખાંડણીએ પાડી દીધાં હતાં, અનેક લઘુચિત્રોમાં દેખાય છે. સૂરદાસ જેવા કવિઓએ વ્રજભાષામાં યશોદાના પ્રેમ પર કોમળ પદો લખ્યાં, અને તેમાંથી બનેલાં હાલરડાં આજે પણ ગવાય છે. આ વાર્તા મોટેથી વાંચતાં માતા એ અસંખ્ય સ્ત્રીઓની પરંપરા સાથે જોડાય છે જેમણે એક જ શ્વાસે તોફાની બાળક પર હસ્યું, તેને ઠપકો આપ્યો અને તેને વહાલ કર્યું.
બાળક સાથે વિચારો
તમારા બાળક સાથેની કઈ નાની, રોજિંદી ક્ષણની તમે સૌથી વધુ રાહ જુઓ છો — જે વિચારીને તમે મલકી ઊઠો છો?
સંકલ્પ: મારા પ્રેમને કોઈ કારણની જરૂર નથી, અને મારું બાળક અત્યારથી જ તેની હૂંફમાં સચવાયેલું છે.
આશીર્વાદ: તમારું નાનકડું હંમેશાં યશોદાના ખોળામાં કૃષ્ણ જેટલું જ લાડકું અનુભવે.
પાત્રો
- બાલ કૃષ્ણ
- — એક તોફાની બાળક, જે વાંદરાઓ સાથે માખણ વહેંચે છે.
- મા યશોદા
- — એક પ્રેમાળ મા, જેનું હૃદય દીકરા માટે હંમેશાં કોમળ રહે છે.
બોધ
માનો પ્રેમ કોઈ પણ તોફાન કરતાં મોટો હોય છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા માખણચોર, હું તારા દરેક ખિલખિલાટ અને દરેક તોફાનમાં તને પ્રેમ કરીશ.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
તને શું લાગે છે, કૃષ્ણે વાંદરાઓ સાથે માખણ કેમ વહેંચ્યું?
સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, દશમ સ્કંધ (ગોકુળમાં કૃષ્ણનું બાળપણ)
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 1મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- એ દોરડું જે હંમેશાં ટૂંકું પડતું · દિવસ 178
મળતી આવતી વાર્તા
કારતક મહિનામાં ઉજવાતી દામોદર લીલાની પરંપરા કહે છે કે ભગવાન પોતે માના પ્રેમ અને મહેનતથી બંધાવા દે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે કંઈક ખોટું થાય ત્યારે પોતાની સાથે નરમાશ રાખવાથી મા શાંત અને જોડાયેલી રહી શકે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
બાલ કૃષ્ણ અને યશોદા માનો પ્રેમ વાર્તા શું શીખવે છે?
પરંપરા કહે છે કે જે કૃષ્ણને કોઈ વસ્તુ બાંધી ન શકે, તેમણે પોતાને માના પ્રેમથી બંધાવા દીધા. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ગર્ભાવસ્થામાં હૂંફ અને હાસ્ય માતાની પોતાની સુખાકારીને ટેકો આપે છે, અને એ જ બાળક જે ઘરમાં જન્મે છે તેને ઘડે છે.
બાલ કૃષ્ણ અને યશોદા માનો પ્રેમ ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 1 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.