Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Women of India · દિવસ 222 · અઠવાડિયું 32

મેદાનના રસ્તે સારદા દેવી

યુવાન સારદા દેવી શ્રી રામકૃષ્ણ પાસે જવા જયરામવાટીથી દક્ષિણેશ્વર ચાલીને જાય છે. થાકેલાં, તેઓ સાંજે એક સૂના મેદાનમાં મિત્રોથી પાછળ રહી જાય છે.

વાર્તાની શીખ: ભરોસો અને દયા બીજામાં રહેલી સારપને બહાર લાવી શકે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
સારદા દેવી, અજાણ્યો માણસ, અજાણ્યાની પત્ની
સ્રોત ગ્રંથ
શ્રી સારદા દેવીનું જીવન (રામકૃષ્ણ પરંપરા)
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 222 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 32 · 7 માંથી દિવસ 5
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 3
આ અઠવાડિયે બાળક
બાળક શ્વાસ લેવાનો અભ્યાસ કરે છે. હાથ-પગના નખ પૂરા બની ગયા છે. અઠવાડિયું 32: બાળકનો વિકાસ
મંત્ર
ૐ

સારદાના શાંત ભરોસાએ એક ડરામણી પળને હૂંફાળી બનાવી દીધી. તમારા બાળકના જન્મનો સમય નજીક આવે છે ત્યારે, તેમની વાર્તા યાદ અપાવે છે કે કોમળ હિંમત અને દયા ઘણી વાર દયા જ પાછી લાવે છે.

તમે હંમેશાં મારાં બાપુ અને મા રહેશો.

સારદા દેવી ગોળ, કોમળ ચહેરો અને નરમ, સ્થિર અવાજ ધરાવતી એક યુવાન સ્ત્રી હતાં. તેઓ બંગાળના નાનકડા ગામ જયરામવાટીમાં રહેતાં, જેની ચારે તરફ ડાંગરનાં ખેતર હતાં. તેમના પતિ શ્રી રામકૃષ્ણ એક સંત હતા, જે દૂર ગંગા નદીને કિનારે દક્ષિણેશ્વરના મંદિરમાં રહેતા. એક પાનખરમાં સારદાએ નક્કી કર્યું કે તેઓ છેક ત્યાં સુધી ચાલીને જશે અને તેમની સંભાળ રાખશે.

એ દિવસોમાં એ રસ્તે ટ્રેન નહોતી, એટલે લોકો ઘણા દિવસો સુધી ચાલતા. સારદા ગામનાં થોડાં મિત્રો અને સગાંઓ સાથે નીકળ્યાં. તેમણે કપડાંનાં પોટલાં, થોડા ચોખા અને રસ્તે ખાવા માટે મમરા, જેને મુડી કહે છે, સાથે લીધા. પહેલે દિવસે સૌ સાથે ચાલ્યાં, આકાશમાં સૂરજ સરકતો ગયો તેમ વાતો કરતાં અને ગીતો ગાતાં.

બીજે દિવસે તેઓ તેલો-ભેલો નામના એક પહોળા, સૂના મેદાને પહોંચ્યાં. ત્યાં દૂર સુધી ઘાસ જ ઘાસ હતું, કોઈ ઘર નહોતું, અને રસ્તો ખરબચડો હતો. સારદા થાકી ગયાં હતાં, તેમના પગ દુખતા હતા, એટલે તેઓ ધીમે ને ધીમે ચાલવા લાગ્યાં. તેમનાં મિત્રો અંધારું થાય તે પહેલાં મેદાન પાર કરવા માગતાં હતાં. તેઓ "જલદી આવ, સારદા!" કહેતાં આગળ દોડી ગયાં. થોડી વારમાં તેઓ દૂર નાનકડા આકાર જેવાં દેખાયાં, અને પછી દેખાતાં બંધ થઈ ગયાં.

સૂરજ આથમ્યો, અને મેદાન રાખોડી અને શાંત થઈ ગયું. સારદા રસ્તા પર એકલાં ઊભાં હતાં. પછી તેમણે એક ઊંચા માણસને પોતાની તરફ આવતો જોયો. તેની ચામડી શ્યામ હતી, વાળ લાંબા હતા, હાથમાં મોટી લાકડી હતી અને કાંડે ચાંદીનાં કડાં હતાં. તે કઠોર અને ભયાનક દેખાતો હતો, અને તેણે મોટેથી બૂમ પાડી, "આ વખતે ત્યાં કોણ ઊભું છે?"

એક પળ માટે સારદાનું હૃદય જોરથી ધબક્યું, પણ તેઓ ભાગ્યાં નહીં. તેમને યાદ આવ્યું કે રામકૃષ્ણ હંમેશાં કહેતા કે ભગવાન દરેક માણસની અંદર રહે છે. એટલે તેમણે શાંત, ભરોસાભરી આંખોથી એ માણસ તરફ જોયું. "બાપુ, હું તમારી દીકરી સારદા છું," તેમણે કહ્યું. "મારાં મિત્રો આગળ નીકળી ગયાં અને મને પાછળ મૂકી ગયાં. તમારા જમાઈ દક્ષિણેશ્વરમાં રહે છે. શું તમે મને તેમની પાસે લઈ જશો?"

એ માણસ સ્થિર થઈને અટકી ગયો. કોઈએ ક્યારેય તેની સાથે આટલી મીઠાશથી વાત કરી નહોતી. એટલામાં તેની પત્ની તેની પાછળ આવી, અને સારદાએ તેનો હાથ પણ પકડ્યો. "મા," તેમણે કહ્યું, "હું તમારી દીકરી છું. મહેરબાની કરીને મારી મદદ કરો." સ્ત્રીનો ચહેરો તરત કોમળ થઈ ગયો. તેણે સારદાને બાથમાં લીધાં અને કહ્યું, "ચિંતા ન કર, મારી દીકરી. હવે તું અમારી સાથે સુરક્ષિત છે."

એ પળથી એ ઊંચો માણસ અને તેની પત્ની સારદાને જાણે સાચે જ પોતાની દીકરી હોય તેમ સાચવવા લાગ્યાં. તેઓ તેમની સાથે બીજા ગામ સુધી ચાલ્યાં અને મુસાફરો આરામ કરી શકે તેવી એક નાની દુકાન શોધી. માએ જમીન પર કપડું પાથરીને તેમના માટે પથારી કરી. બાપુ બહાર જઈને મમરા અને મીઠાઈ લઈ આવ્યા, અને બધાંએ તારાઓ નીચે સાથે બેસીને ખાધું.

આખી રાત બાપુ લાકડી લઈને બહાર બેસીને ચોકી કરતા રહ્યા, અને મા સારદાની પડખે સૂતી રહી. તે તેમના વાળ પર હાથ ફેરવતી અને પોતાના ગામની નાની નાની વાતો કહેતી. સારદા પોતાના ઘરમાં સૂતેલા બાળકની જેમ શાંતિથી સૂઈ ગયાં. તેઓ જાગ્યાં ત્યારે સવારનો સૂરજ ચમકતો હતો, અને ખેતરોમાં પંખીઓ ગાતાં હતાં.

બીજે દિવસે એ દંપતી તેમની સાથે છેક તારકેશ્વર નગર સુધી ચાલ્યું. ત્યાં છેવટે તેમને સારદાનાં મિત્રો મળ્યાં, જે તેમને જોઈને ખૂબ ખુશ થયાં. પણ છૂટા પડવાનો સમય આવ્યો ત્યારે બાપુ અને મા રડવા લાગ્યાં. સારદા પણ રડ્યાં. "મને મળવા દક્ષિણેશ્વર આવજો," તેમનો હાથ પકડીને તેમણે કહ્યું. "તમે હંમેશાં મારાં બાપુ અને મા રહેશો."

પછીથી તેઓ ખરેખર મીઠાઈ અને ફળની ભેટો લઈને તેમને મળવા આવ્યાં. બાપુએ તેમને ધીમેથી કહ્યું, "એ રાત્રે મેદાનમાં મેં કોઈ યુવાન સ્ત્રીને નહોતી જોઈ. મેં રસ્તા પર ઊભેલાં સાક્ષાત્ જગદંબાને જોયાં હતાં." સારદા ફક્ત હસ્યાં. તેઓ જાણતાં હતાં કે પ્રેમે બે અજાણ્યાંને પરિવાર બનાવી દીધાં, અને શાંત, ભરોસાભર્યા શબ્દો ભયાનક દેખાતા હૃદયને પણ ખોલી શકે છે.

ઘણાં વર્ષો પછી, આખા બંગાળમાં લોકો તેમને શ્રી મા કહેવા લાગ્યા, કારણ કે તેઓ દરેકને પોતાના બાળકની જેમ ગણતાં. તેમને ઘણી વાર તેલો-ભેલો મેદાનની એ સાંજ યાદ આવતી, ઉપરના તારા, અને તેમનો હાથ પકડનારા એ દયાળુ હાથ. તેઓ જ્યાં જતાં, ત્યાં એ કોમળ ભરોસો દીવાની જેમ સાથે લઈ જતાં.

મારા નાનકડા, તું સારદાના શાંત, ભરોસાભર્યા હૃદયથી દુનિયાને મળજે, અને તારો માર્ગ તને જ્યાં પણ લઈ જાય, ત્યાં તને પરિવાર અને દયા મળે.

આગળની વાર્તા વાંચો →પહેલો પત્ર કેવી રીતે લખાયો

ભારતની નારીઓ માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 4–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: ભારતની નારીઓ પરંપરાની વાર્તા

આ વાર્તા પાછળ

શ્રી રામકૃષ્ણનાં પત્ની અને આધ્યાત્મિક સાથી શ્રી સારદા દેવીના જીવનનો આ પ્રસંગ રામકૃષ્ણ પરંપરામાં પ્રેમથી કહેવાય છે: પોતાના ગામ જયરામવાટીથી દક્ષિણેશ્વર ચાલીને જતાં, તેઓ સાંજે તેલો-ભેલોના ખુલ્લા મેદાનમાં સાથીઓથી પાછળ રહી ગયાં. એક કઠોર દેખાતો અજાણ્યો પાસે આવ્યો, અને તેમણે તેને સીધું "બાપુ" કહીને બોલાવ્યો. આ વાર્તાને જુદી પાડે છે એ કે તેમાં કશું વીરતાભર્યું થતું નથી, ન કોઈ બચાવ, ન કોઈ ચમત્કાર, ફક્ત એટલો શાંત ભરોસો કે એ માણસ અને તેની પત્ની તરત તેમને અપનાવી લે છે, મમરા અને મીઠાઈ ખવડાવે છે, અને સહીસલામત આગળ પહોંચાડે છે. શાંત, ખુલ્લા હૃદયનો ભરોસો અજાણ્યાંને પરિવાર બનાવે છે એ ચિત્ર સગર્ભા માતાઓ માટે હિંમત આપનારું છે.

બાળક સાથે વિચારો

અજાણ્યા લોકોએ તમને ક્યારે અણધારી દયા બતાવી છે? તમારા બાળકને એ વિશે કહો.

સંકલ્પ: હું દરેક નવા દિવસને શાંત ભરોસાથી મળું છું, અને દયા મારા અને મારા બાળક સુધી પહોંચી જાય છે.

પાત્રો

સારદા દેવી
— દરેકમાં સારપ જોનારાં એક કોમળ યુવાન સ્ત્રી.
અજાણ્યો માણસ
— કઠોર દેખાતો માણસ, જેનું હૃદય 'બાપુ' કહેવાતાં જ પીગળી જાય છે.
અજાણ્યાની પત્ની
— સારદાને મા જેવી રીતે સાચવનારી એક દયાળુ સ્ત્રી.

બોધ

ભરોસો અને દયા બીજામાં રહેલી સારપને બહાર લાવી શકે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, તું ભરોસાભર્યા, પ્રેમાળ હૃદયથી દુનિયાને મળજે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

સારદાએ અજાણ્યાને શું કહીને બોલાવ્યો, અને તે કેવી રીતે બદલાયો?

સ્રોત: શ્રી સારદા દેવીનું જીવન (રામકૃષ્ણ પરંપરા)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 32મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • અક્કા મહાદેવીનું ખુલ્લું આકાશ · દિવસ 80

    મળતી આવતી વાર્તા

    અક્કા મહાદેવીનાં વચન આજે પણ આખા કર્ણાટકમાં ગવાય છે, અને પરંપરા તેમને સામાન્ય લોકોની ભાષામાં નિર્ભય, પ્રેમભરી ભક્તિનો અવાજ માને છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ગાવું અને સુગંધ અનુભવવા જેવી કોમળ ટેવો શરીરને શાંત કરવામાં મદદ કરી શકે છે, એટલે તેમનાં ગીતો રાત્રે સુંદર સાથી બને છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

મેદાનના રસ્તે સારદા દેવી વાર્તા શું શીખવે છે?

સારદાના શાંત ભરોસાએ એક ડરામણી પળને હૂંફાળી બનાવી દીધી. તમારા બાળકના જન્મનો સમય નજીક આવે છે ત્યારે, તેમની વાર્તા યાદ અપાવે છે કે કોમળ હિંમત અને દયા ઘણી વાર દયા જ પાછી લાવે છે.

મેદાનના રસ્તે સારદા દેવી ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 32 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો