Women of India · दिवस 222 · आठवडा 32
माळरानाच्या वाटेवर सारदा देवी
तरुण सारदा देवी श्रीरामकृष्णांकडे जाण्यासाठी जयरामबाटीहून दक्षिणेश्वरला चालत निघतात. थकल्यामुळे संध्याकाळी एका निर्जन माळरानावर त्या सोबत्यांच्या मागे पडतात.
गोष्टीचे तात्पर्य: विश्वास आणि प्रेमळपणा इतरांमधला चांगुलपणा बाहेर आणू शकतात.
या गोष्टीत
- पात्रे
- सारदा देवी, अनोळखी माणूस, अनोळखी माणसाची पत्नी
- मूळ ग्रंथ
- श्री सारदा देवी यांचं जीवन (रामकृष्ण परंपरा)
- वाचनाचा वेळ
- 4 मिनिटे (मोठ्याने वाचताना)
दिवस 222 एका नजरेत
- आठवडा
- आठवडा 32 · ७ पैकी दिवस 5
- तिमाही
- तिमाही 3
- या आठवड्यात बाळ
- आठवडा 32: बाळाची वाढ
- आजची गोष्ट
- माळरानाच्या वाटेवर सारदा देवी
- मंत्र
- ॐ
- गर्भसंवाद
- या आठवड्यात बाळाशी बोला
सारदाच्या शांत विश्वासाने एका भीतीदायक क्षणाला उबदार बनवलं. बाळाचा जन्म जवळ येत असताना तिची गोष्ट आठवण करून देते की हळुवार धैर्य आणि प्रेमळपणा अनेकदा प्रेमळपणाच परत आणतात.
तुम्ही नेहमीच माझे आई-वडील राहाल.
सारदा देवी गोल, प्रेमळ चेहऱ्याची आणि मृदू, स्थिर आवाजाची एक तरुण स्त्री होती. भोवती भातशेती असलेल्या बंगालमधल्या जयरामबाटी नावाच्या छोट्या गावात ती राहायची. तिचे पती श्रीरामकृष्ण हे एक संत होते, जे दूर गंगेकाठच्या दक्षिणेश्वरच्या मंदिरात राहायचे. एका शरद ऋतूत सारदाने त्यांची काळजी घेण्यासाठी तिथपर्यंत चालत जायचं ठरवलं.
त्या काळी त्या रस्त्यावर आगगाड्या नव्हत्या, म्हणून लोक कित्येक दिवस चालत जायचे. सारदा गावातल्या मैत्रिणी आणि नातेवाइकांच्या एका छोट्या गटासोबत निघाली. वाटेत खाण्यासाठी त्यांनी कपड्यांची गाठोडी, थोडे तांदूळ आणि थोडे मुरमुरे, ज्यांना मुडी म्हणतात, सोबत घेतले. पहिल्या दिवशी सगळे एकत्र चालले, सूर्य आभाळातून सरकत असताना गप्पा मारत आणि गाणी गात.
दुसऱ्या दिवशी ते तेलो-भेलो नावाच्या एका विस्तीर्ण, निर्जन माळरानावर पोहोचले. तिथे दूरवर फक्त गवत होतं, एकही घर नव्हतं, आणि वाट खडबडीत होती. सारदा थकली होती, तिचे पाय दुखत होते, म्हणून ती अधिकाधिक हळू चालू लागली. तिच्या सोबत्यांना अंधार पडण्याआधी माळरान पार करायचं होतं. "सारदा, लवकर ये!" अशा हाका मारत ते घाईने पुढे गेले. लवकरच ते दूरवरचे छोटे आकार झाले, आणि मग दिसेनासे झाले.
सूर्य मावळला, आणि माळरान करडं आणि शांत झालं. सारदा वाटेवर एकटी उभी होती. मग तिला एक उंच माणूस आपल्याकडे येताना दिसला. तो सावळा होता, त्याचे केस लांब होते, हातात मोठी काठी होती, आणि मनगटांवर चांदीची कडी होती. तो रांगडा आणि भयंकर दिसत होता, आणि त्याने मोठ्याने हाक मारली, "या वेळी तिथे कोण उभं आहे?"
क्षणभर सारदाचं हृदय धडधडलं, पण ती पळाली नाही. तिला आठवलं की रामकृष्ण नेहमी म्हणायचे, देव प्रत्येक माणसाच्या आत राहतो. म्हणून तिने त्या माणसाकडे शांत, विश्वासू डोळ्यांनी पाहिलं. ती म्हणाली, "बाबा, मी तुमची मुलगी सारदा. माझे सोबती पुढे गेले आणि मला मागे सोडून गेले. तुमचे जावई दक्षिणेश्वरला राहतात. तुम्ही मला त्यांच्याकडे घेऊन जाल का?"
तो माणूस जागीच थबकला. त्याच्याशी आजवर कुणीच इतक्या गोडपणे बोललं नव्हतं. तेवढ्यात त्याची पत्नी त्याच्यामागून आली, आणि सारदाने तिचाही हात धरला. "आई," ती म्हणाली, "मी तुमची मुलगी आहे. कृपा करून मला मदत करा." त्या स्त्रीचा चेहरा लगेच मऊ झाला. तिने सारदाभोवती हात टाकला आणि म्हणाली, "काळजी करू नकोस, बाळा. आता तू आमच्यासोबत सुरक्षित आहेस."
त्या क्षणापासून त्या उंच माणसाने आणि त्याच्या पत्नीने सारदाची काळजी जणू ती खरंच त्यांची स्वतःची मुलगी असावी तशी घेतली. ते तिच्यासोबत पुढच्या गावापर्यंत चालत गेले आणि प्रवाशांना विश्रांती घेता येईल असं एक छोटं दुकान शोधलं. आईने जमिनीवर कापड पसरून तिच्यासाठी बिछाना केला. वडील बाहेर जाऊन मुरमुरे आणि मिठाई घेऊन आले, आणि ताऱ्यांखाली सगळ्यांनी एकत्र खाल्लं.
रात्रभर वडील काठी घेऊन बाहेर पहारा देत बसले, आणि आई सारदाशेजारी झोपली. ती तिच्या केसांवरून हात फिरवत आपल्या गावाच्या छोट्या छोट्या गोष्टी सांगत होती. आपल्या स्वतःच्या घरातल्या मुलासारखी सारदा शांत झोपली. ती उठली तेव्हा सकाळचं ऊन चमकत होतं, आणि शेतांत पक्षी गात होते.
दुसऱ्या दिवशी ते जोडपं तिच्यासोबत थेट तारकेश्वर शहरापर्यंत चालत गेलं. तिथे अखेर त्यांना सारदाचे सोबती सापडले, ज्यांना तिला पाहून खूप आनंद झाला. पण निरोप घेण्याची वेळ आली, तेव्हा ते वडील आणि आई रडू लागले. सारदाही रडली. त्यांचे हात धरून ती म्हणाली, "मला भेटायला दक्षिणेश्वरला या. तुम्ही नेहमीच माझे आई-वडील राहाल."
पुढे ते तिला भेटायला आलेही, मिठाई आणि फळं घेऊन. वडील तिला हळूच म्हणाले, "त्या रात्री माळरानावर मला एक तरुण स्त्री दिसली नाही. मला वाटेवर उभी असलेली साक्षात जगन्माता दिसली." सारदा फक्त हसली. तिला ठाऊक होतं की प्रेमाने दोन अनोळखी माणसांना कुटुंब बनवलं होतं. शांत, विश्वासाचे शब्द कठोर दिसणाऱ्या मनाचंही दार उघडू शकतात.
अनेक वर्षांनी, बंगालभरचे लोक तिला श्रीमाँ, पवित्र माता, म्हणू लागले, कारण ती प्रत्येकाला आपलं मूल मानायची. तेलो-भेलो माळरानावरची ती संध्याकाळ, वरचे तारे, आणि तिचा हात धरणारे ते प्रेमळ हात तिला अनेकदा आठवायचे. ती जिथे जायची, तिथे तो हळुवार विश्वास ती दिव्यासारखा सोबत घेऊन जायची.
बाळा, तू सारदाच्या शांत, विश्वासू मनाने जगाला सामोरा जा, आणि तुझी वाट तुला जिथे नेईल तिथे तुला कुटुंब आणि प्रेम मिळो.
भारतातील स्त्रिया मधील आणखी
3 मिनिटे वाचन · गर्भारपण आणि 4–8 वर्षांची मुले
स्रोत: भारतातील स्त्रिया परंपरेतील कथा
या गोष्टीमागे
श्रीरामकृष्णांच्या पत्नी आणि आध्यात्मिक सहचारिणी श्री सारदा देवी यांच्या जीवनातला हा प्रसंग रामकृष्ण परंपरेत प्रेमाने पुन्हा पुन्हा सांगितला जातो: आपल्या जयरामबाटी गावातून दक्षिणेश्वरला चालत जाताना, संध्याकाळी तेलो-भेलोच्या मोकळ्या माळरानावर त्या आपल्या सोबत्यांच्या मागे पडल्या. एक रांगडा दिसणारा अनोळखी माणूस जवळ आला, आणि त्यांनी त्याला अगदी साधेपणाने "बाबा" म्हणून हाक मारली. ही गोष्ट वेगळी ठरते कारण तिच्यात कोणतंही पराक्रमी कृत्य घडत नाही — ना सुटका, ना चमत्कार — फक्त इतक्या शांतपणे दिलेला विश्वास, की तो माणूस आणि त्याची पत्नी लगेच त्यांना आपलंसं करतात, मुरमुरे आणि मिठाई खाऊ घालतात, आणि त्यांना सुखरूप पुढे पोहोचवतात. शांत, मोकळ्या मनाच्या विश्वासाने अनोळखी माणसं कुटुंब बनतात, हे चित्र होणाऱ्या मातांसाठी धीर देणारं आहे.
बाळासोबत विचार करा
अनोळखी लोकांनी तुम्हाला कधी अनपेक्षित प्रेमळपणा दाखवला? तुमच्या बाळाला त्याबद्दल सांगा.
संकल्प: मी प्रत्येक नव्या दिवसाला शांत विश्वासाने सामोरी जाते, आणि प्रेमळपणा माझ्यापर्यंत आणि माझ्या बाळापर्यंत पोहोचतो.
पात्रे
- सारदा देवी
- — प्रत्येकात चांगुलपणा पाहणारी एक प्रेमळ तरुण स्त्री.
- अनोळखी माणूस
- — 'बाबा' म्हटल्यावर ज्याचं मन वितळतं, असा एक रांगडा दिसणारा माणूस.
- अनोळखी माणसाची पत्नी
- — आईसारखी सारदाची काळजी घेणारी एक प्रेमळ स्त्री.
बोध
विश्वास आणि प्रेमळपणा इतरांमधला चांगुलपणा बाहेर आणू शकतात.
तुमच्या बाळाला काय सांगावे
माझ्या बाळा, तू विश्वासू, प्रेमळ मनाने जगाला सामोरा जा.
मोठे झाल्यावर त्यांना विचारा
सारदाने त्या अनोळखी माणसाला काय म्हटलं, आणि तो कसा बदलला?
स्रोत: श्री सारदा देवी यांचं जीवन (रामकृष्ण परंपरा)
या गोष्टीचा भाव दिवसभर सोबत ठेवण्यासाठी काही मिनिटे ध्यान आणि श्वसन करून पाहा आणि गर्भावस्थेच्या 32व्या आठवड्याची माहिती वाचा.
संबंधित गोष्टी
- लल्लेश्वरीचा घडा · दिवस 104
अशीच गोष्ट
लल देदची वाखं प्रत्येक धर्माच्या काश्मिरी लोकांना प्रिय आहेत, आणि परंपरा तिला अंतर्मनातल्या शांतीचा असा आवाज मानते, जो संकटांनी डळमळला नाही. आईच्या मनःशांतीवरचं संशोधन सुचवतं की गाणं गाणं आणि हळू, लयीत चालणं जड दिवसांतही मज्जासंस्थेला शांत करू शकतं.
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
माळरानाच्या वाटेवर सारदा देवी ही गोष्ट काय शिकवते?
सारदाच्या शांत विश्वासाने एका भीतीदायक क्षणाला उबदार बनवलं. बाळाचा जन्म जवळ येत असताना तिची गोष्ट आठवण करून देते की हळुवार धैर्य आणि प्रेमळपणा अनेकदा प्रेमळपणाच परत आणतात.
माळरानाच्या वाटेवर सारदा देवी गर्भारपणाच्या कोणत्या आठवड्यासाठी आहे?
ही गोष्ट गर्भारपणाच्या 32 व्या आठवड्यासाठी आहे, पण तुम्ही ती कोणत्याही आठवड्यात बाळाला ऐकवू शकता.