Krishna Leela · દિવસ 27 · અઠવાડિયું 4
રાહ જોતા હાથ

વૃદ્ધ ફલવતી ગોકુળમાં ફળ વેચે છે અને નાના કૃષ્ણને મળવા ઇચ્છે છે. કૃષ્ણ નાના હાથમાં ચોખા લઈને દોડે છે, પણ મોટા ભાગના રસ્તામાં વેરાઈ જાય છે.
વાર્તાની શીખ: પ્રેમથી આપેલું, આપ્યા કરતાં વધુ પાછું લાવે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- ફલવતી, બાલ કૃષ્ણ, યશોદા
- સ્રોત ગ્રંથ
- ભાગવત પુરાણ
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 27 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 4 · 7 માંથી દિવસ 6
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 1
- આ અઠવાડિયે બાળક
- બ્લાસ્ટોસિસ્ટ ગર્ભાશયની દીવાલમાં સ્થિર થાય છે. પ્લેસેન્ટા (ઓર) અને એમ્નિયોટિક કોથળી બનવા લાગે છે. અઠવાડિયું 4: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- રાહ જોતા હાથ
- મંત્ર
- મહામૃત્યુંજય મંત્ર
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
પરંપરા કહે છે કે કૃષ્ણે ખરેખર ફલવતીનો ધીરજભર્યો પ્રેમ અને ખુલ્લા હાથે આપવાનો ભાવ સ્વીકાર્યો, કોઈ પણ ફળ કરતાં વધુ. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ઉદારતા અને આશાથી કોઈ વસ્તુની રાહ જોવી, બંને માતાની સુખાકારીની ભાવનાને ટેકો આપી શકે છે.
જાણે સોનું હોય તેટલી કાળજીથી તેણે એ દાણા તેના હાથમાંથી લીધા
"ફળ લો! તાજાં ફળ! ફળ લો!" વૃદ્ધ ફળવાળી માથે મોટી ગૂંથેલી ટોપલી સંભાળતી ગોકુળની ધૂળવાળી શેરીમાં ધીમે ધીમે ચાલતાં બૂમ પાડતી.
તેનું નામ ફલવતી હતું. તેની કમર વળી ગઈ હતી અને પગલાં ધીમાં હતાં. રોજ સવારે તે ગામ બહારની પોતાની નાની વાડીમાંથી કેરી, જાંબુ, કેળાં અને અંજીર વેચવા લઈને ચાલતી આવતી. એ સમયના રિવાજ પ્રમાણે લોકો તેને સિક્કાને બદલે મુઠ્ઠીભર અનાજ આપતા.
પણ ફલવતીની એક છાની ઇચ્છા હતી. તે બસ એક વાર એ નાના છોકરાને મળવા માગતી હતી જેની વાત બધા કરતા. નંદ અને યશોદાનો દીકરો, કૃષ્ણ. તેણે તેનાં તોફાન, તેનું સ્મિત અને તેની આસપાસ આખું ગામ કેવું ઝળહળી ઊઠે છે તે વિશે સાંભળ્યું હતું. રોજ તે નંદના દરવાજા પાસેથી પસાર થતી, અને રોજ આશા રાખતી.
"ફળ લો! તાજાં ફળ!"
એ સવારે ઘરની અંદર નાના કૃષ્ણે તેનો અવાજ સાંભળ્યો. તે દોડીને મા પાસે ગયો.
"મૈયા, મારે ફળ જોઈએ!"
"તો તારે તેના બદલામાં કંઈ આપવું પડશે," યશોદાએ મલકીને કહ્યું. "કોઠારમાંથી થોડું અનાજ લઈ લે."
કૃષ્ણ દોડીને ચોખા ભરેલા મોટા માટીના કોઠા પાસે ગયો. તેના બે નાના હાથમાં સમાય એટલા ચોખા તેણે ખોબામાં લીધા, અને પછી પગ દોડી શકે એટલી ઝડપે બારણાની બહાર ફળવાળી તરફ દોડ્યો.
પણ તેના હાથ બહુ નાના હતા, અને તે બહુ ઝડપથી દોડતો હતો. દોડતાં દોડતાં ચોખા આંગળીઓ વચ્ચેથી સરતા ગયા. થોડા ઉંબરા પર પડ્યા. થોડા આંગણામાં પડ્યા. થોડા વધુ શેરીમાં પડ્યા. હાંફતો અને હસતો તે ફલવતી પાસે પહોંચ્યો ત્યાં સુધીમાં તેના ખોબામાં ફક્ત થોડા દાણા જ બચ્યા હતા.
તેણે ગર્વથી એ તેની સામે ધર્યા. "ફળ માટે!"
ફલવતીએ ટોપલી નીચે મૂકી. તેણે કાળા વાંકડિયા વાળ, ધૂળવાળા પગ અને ચમકતી આંખોવાળા એ નાના છોકરા સામે જોયું. તેના હાથમાંના ચોખાના થોડા દાણા સામે જોયું. તેનું હૃદય એટલું ભરાઈ આવ્યું કે તે માંડ બોલી શકી.
તેણે એમ ન કહ્યું કે, "આટલું ઓછું પડે." તેણે દાણા ગણ્યા પણ નહીં. જાણે સોનું હોય તેટલી કાળજીથી તેણે એ દાણા તેના હાથમાંથી લીધા, અને પોતાની ટોપલીમાં નાખ્યા.
પછી તે તેના હાથ ફળથી ભરવા લાગી. એક કેરી. બીજી કેરી. કેળાંની એક લૂમ. મુઠ્ઠીભર જાંબુ. અંજીર. તે આપતી જ રહી, ત્યાં સુધી કે તે વધુ પકડી ન શકે, અને ફળ તેની હડપચી સુધી ખડકાઈ ગયાં.
કૃષ્ણ ખૂબ હસ્યો. પછી પગના પંજા પર ઊંચો થઈને વૃદ્ધાના ગાલ પર ઝટ એક ચીકણું ચુંબન કર્યું, અને હાથ ભરીને અંદર દોડી ગયો, રસ્તામાં એક-બે જાંબુ પાડતો.
ફલવતી ગાલ પર હાથ રાખીને ઘણી વાર સુધી શેરીમાં ઊભી રહી. તેણે આ ક્ષણની કેટલીય સવારો રાહ જોઈ હતી. અને હવે તે બની ગઈ, તો પૂરતાથી પણ વધુ લાગ્યું. તેને પરવા ન હતી કે ટોપલી લગભગ ખાલી થઈ ગઈ છે, કે ચોખાના થોડા દાણા માટે તેણે આખી સવારનાં ફળ આપી દીધાં છે.
છેવટે તેણે ઘેર જવા ટોપલી ફરી માથે મૂકી.
ટોપલી ભારે હતી.
તે અટકી. તેણે ટોપલી ઉતારીને અંદર જોયું.
જ્યાં ચોખાના થોડા દાણા પડ્યા હતા, ત્યાં ટોપલી ભરેલી હતી. ચોખાથી નહીં. ચમકતાં રત્નોથી. લાલ માણેક, લીલાં પન્ના અને સફેદ મોતી, સવારના તડકામાં ઝગમગતાં.
ફલવતી ત્યાં જ ધૂળમાં બેસી ગઈ અને હસતાં હસતાં તેની આંખમાં આંસુ આવી ગયાં.
જૂની કથાઓ કહે છે કે ત્યારે તેને સમજાયું કે શું બન્યું હતું. તેણે પોતાની પાસે જે હતું તે બધું ભરેલા હૃદયે આપી દીધું હતું, અને બદલામાં કંઈ માગ્યું ન હતું. અને કૃષ્ણે પણ તેને બદલામાં બધું આપી દીધું હતું. ફળને કારણે નહીં. એ પ્રેમને કારણે, જે આપવા તેણે આટલી લાંબી રાહ જોઈ હતી.
એ દિવસે તે હંમેશની જેમ ધીમે ધીમે ઘેર ગઈ. પણ તે ગણગણતી હતી. અને બીજી સવારે, અને ત્યાર પછીની દરેક સવારે, તે ગોકુળની શેરીમાં "ફળ લો! તાજાં ફળ!" બોલતી ચાલતી રહી, કદાચ ધૂળવાળા પગવાળો કોઈ નાનો છોકરો દોડતો આવે.
નંદના ઘરના ઉંબરા પર ચોખાના થોડા દાણા હજી પણ જ્યાં પડ્યા હતા ત્યાં જ પડ્યા હતા, તડકામાં સફેદ ચમકતા.
નાનકડા, તું અમારા માટે જે પણ લાવશે, ભલે થોડા દાણા જ હોય, તે અમારું હૃદય છલોછલ ભરી દેશે.
કૃષ્ણ લીલા માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, ખંડ 10 · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
ભાગવત પુરાણના દશમ સ્કંધના અધ્યાય 11માં એક ફળવાળી ગોકુળની શેરીઓમાં બૂમ પાડે છે, અને નાનો કૃષ્ણ તેને આપવા નાના હાથમાં અનાજ લઈને દોડે છે. મોટા ભાગનું દોડતાં વેરાઈ જાય છે, છતાં તે તેના હાથ ફળથી ભરી દે છે, અને તેની ટોપલી રત્નોથી છલકાતી મળે છે. આ પ્રસંગ કૃષ્ણ-લીલાની વાર્તાઓ અને ભક્તિગીતોમાં ખૂબ પ્રિય છે. આ પુનઃકથન તેને ફલવતી નામ આપે છે અને બાળકને મળવાની એક છાની ઇચ્છા પણ, જેથી ભેટ બે ખુલ્લા હૃદયના મિલન જેવી લાગે. ગર્ભાવસ્થા માટે તે એક મીઠી યાદ છે કે પૂરા મનથી અપાયેલો પ્રેમ નાના હાથમાં કેટલું સમાય તેનાથી કદી મપાતો નથી.
બાળક સાથે વિચારો
આજે તમે તમારી જાત સાથે કે આસપાસની દુનિયા સાથે ધીરજનો અભ્યાસ કેવી રીતે કરી શકો, તમારા બાળકને પ્રેમની એક શાંત ભેટ તરીકે?
સંકલ્પ: હું ધીરજવાન છું અને મારું હૃદય પ્રેમથી ભરેલું છે. મારા સાચા પ્રયત્નો મારા બાળક માટે એક સુંદર અને યોગ્ય ભેટ છે.
આશીર્વાદ: તમારું હૃદય ધીરજની શાંત કૃપાથી ભરાય, અને તમે તમારા પોતાના સમર્પિત પ્રેમ અને પ્રયત્નનું અપાર મૂલ્ય ઓળખો.
પાત્રો
- ફલવતી
- — ધીરજભરી ઇચ્છાવાળી એક દયાળુ ફળવાળી.
- બાલ કૃષ્ણ
- — તે ઉત્સુક નાના હાથ લઈને તેની પાસે દોડે છે.
- યશોદા
- — તેની મા, જે તેને અનાજ આપીને ફળ લેતાં શીખવે છે.
બોધ
પ્રેમથી આપેલું, આપ્યા કરતાં વધુ પાછું લાવે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, હું ખુલ્લા, પ્રેમાળ હાથે તારી રાહ જોઉં છું.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
ફલવતીએ કૃષ્ણને શું આપ્યું, અને તેને બદલામાં શું મળ્યું?
સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, દશમ સ્કંધ, અધ્યાય 11 (ફળવાળી)
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 4મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- માખણ માટે પીગળતું હૃદય · દિવસ 213
મળતી આવતી વાર્તા
પરંપરા કહે છે કે કૃષ્ણની માખણલીલા એવો પ્રેમ બતાવે છે જે દરેક ઠપકાને નરમ કરી દે. આ વાર્તા માતા-પિતાને ભવિષ્યનાં તોફાનોને હાસ્ય અને હૂંફથી મળવાની કલ્પના કરવાની તક આપે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ગર્ભાવસ્થામાં હળવી, આનંદભરી પળો રોજના તણાવને ઓછો કરી શકે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
રાહ જોતા હાથ વાર્તા શું શીખવે છે?
પરંપરા કહે છે કે કૃષ્ણે ખરેખર ફલવતીનો ધીરજભર્યો પ્રેમ અને ખુલ્લા હાથે આપવાનો ભાવ સ્વીકાર્યો, કોઈ પણ ફળ કરતાં વધુ. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ઉદારતા અને આશાથી કોઈ વસ્તુની રાહ જોવી, બંને માતાની સુખાકારીની ભાવનાને ટેકો આપી શકે છે.
રાહ જોતા હાથ ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 4 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.