Ramayana · દિવસ 71 · અઠવાડિયું 11
સીતા અને વનનાં ફૂલો
સીતા ગોદાવરી કિનારે પંચવટીમાં પાંદડાંની સાદી ઝૂંપડીમાં રહે છે. કેટલીક સવારે તેમને માનું આંગણું યાદ આવે છે.
વાર્તાની શીખ: સુંદરતા ક્યાંય પણ ખીલી શકે છે, કઠિન જગ્યાએ પણ.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- સીતા, રામ
- સ્રોત ગ્રંથ
- રામાયણ
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 71 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 11 · 7 માંથી દિવસ 1
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 1
- આ અઠવાડિયે બાળક
- બાળકનું માથું તેના શરીરની લંબાઈનું લગભગ અડધું છે. વાળનાં મૂળ અને નખની જગ્યા બને છે. અઠવાડિયું 11: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- સીતા અને વનનાં ફૂલો
- મંત્ર
- હનુમાન ચાલીસા
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
પરંપરા સીતાને કઠિન જગ્યાએ પણ સ્થિર સૌમ્યતાના આદર્શ તરીકે જુએ છે, અને વનનું આ નાનું દૃશ્ય તે સૌમ્યતા આભાર અને મિત્રતા દ્વારા બતાવે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે દિવસની નાની સારી વાતો પર ધ્યાન આપવાથી તણાવ હળવો થઈ શકે છે, અને આવી વાર્તા તેનો અભ્યાસ કરવાની કોમળ રીત આપે છે.
મને જે જમીન મળી છે તે હું પસંદ નથી કરી શકતી. પણ હું પ્રકાશ તરફ ઊગવાનું પસંદ કરી શકું છું.
ધીમે વહેતી ગોદાવરી નદી કિનારે, પંચવટીના વનમાં, પાંદડાં અને વાંસની એક નાની ઝૂંપડી હતી. રામે તે પોતાના હાથે બાંધી હતી. લક્ષ્મણે તેની સામેની જમીન લીસી અને સાફ વાળી હતી. અહીં, અયોધ્યાના મહેલોથી દૂર, સીતાએ પોતાનું ઘર બનાવ્યું.
અહીં રેશમી પડદા નહોતા. સોનાના દીવા નહોતા. સો માળીઓ સાચવે એવા બગીચા નહોતા. વન જંગલી અને લીલું હતું, અને એવા અવાજોથી ભરેલું હતું જે તેમણે રાજકુમારી તરીકે ક્યારેય સાંભળ્યા નહોતા. કેટલીક સવારે, જ્યારે રાખોડી નદી પર ધુમ્મસ નીચું પથરાયેલું હોય, ત્યારે તેમને મિથિલામાં માના આંગણાની યાદ આવતી અને છાતીમાં નાનું દર્દ થતું.
પણ સીતા દર્દમાં લાંબો સમય બેસી રહેતાં નહીં.
એક સવારે તેમણે માટીનો ઘડો લીધો અને નદી તરફની પગદંડીએ ચાલ્યાં. હવામાં ભીની માટી અને જંગલી આદુની સુગંધ હતી. ઊંચી ડાળીઓ પરથી પંખીઓ બોલતાં હતાં. ચાલતાં ચાલતાં તેમનું ધ્યાન ફૂલો પર જવા લાગ્યું.
એક રાખોડી પથ્થરની તિરાડમાંથી એક નાનું વાદળી ફૂલ ઊગ્યું હતું, તેમના નખથી મોટું નહીં. કાંટાળી ઝાડીમાં સફેદ જાસ્મિન ગૂંથાયેલી હતી, કોઈ પણ મહેલના બગીચા જેટલી મીઠી. એક લાલ જાસૂદ પાણી પર ઝૂકેલું હતું. એક પીળી વેલ એક જૂના ઉઘાડા ઝાડના થડ પર ચડીને તેને ફૂલોથી ઢાંકી દેતી હતી.
સીતા વાદળી ફૂલ પાસે ઘૂંટણિયે બેઠાં. "તું અહીં કેવી રીતે ઊગ્યું?" તેમણે હળવેથી પૂછ્યું. "અહીં માટી તો માંડ છે. તને કોઈ પાણી નથી પાતું. તને કોઈ જોતું પણ નથી."
નાનું ફૂલ પવનમાં ડોલ્યું, જાણે કહેતું હોય, હું ઊગ્યું કારણ કે હું ઊગી શક્યું.
સીતાએ સ્મિત કર્યું. તેમણે તે તોડ્યું નહીં. તેને તેના પથ્થર પર ચમકતું છોડીને તેઓ આગળ ચાલ્યાં.
એ બપોરે પાસેના વનગામની કેટલીક સ્ત્રીઓ ઝૂંપડીએ આવી. તેઓ શરમાળ હતી. તેમણે સાંભળ્યું હતું કે અહીં એક રાજકુમારી રહે છે, અને તેમને ખબર નહોતી કે તે તેમને આવકારશે કે નહીં. તેમાંની એક, ગૌરી નામની યુવાન માતા, કેડે બાળક તેડીને આવી હતી. બીજી પાસે જંગલી બેરની ટોપલી હતી.
સીતા બહાર આવ્યાં અને હૂંફથી તેમનું સ્વાગત કર્યું. તેમણે માટીના ઘડામાંથી તેમને પાણી આપ્યું અને વાળેલી જમીન પર તેમની સાથે બેઠાં. થોડી જ વારમાં બધાં સાથે હસતાં હતાં. ગૌરીના બાળકે સીતાના કાન પાછળ ખોસેલી જાસ્મિન તરફ હાથ લંબાવ્યો.
"બહેન," ગૌરીએ કહ્યું, "તમને તમારો મહેલ યાદ નથી આવતો? વનમાં રહેવું અઘરું નથી?"
સીતા એક પળ શાંત રહ્યાં. પછી બોલ્યાં, "કેટલાક દિવસ અઘરું લાગે છે. હું ખોટું નહીં કહું. પણ આજે સવારે મને પથ્થરમાંથી ઊગેલું એક વાદળી ફૂલ મળ્યું. અને કાંટાળી ઝાડીમાં જાસ્મિન. અને એક જૂના ઉઘાડા ઝાડને ફરી સુંદર બનાવતી પીળી વેલ."
સ્ત્રીઓ સાંભળતી રહી.
"મેં વિચાર્યું, જો તેઓ અહીં ખીલી શકે, તો હું પણ ખીલી શકું," સીતાએ કહ્યું. "મને જે જમીન મળી છે તે હું પસંદ નથી કરી શકતી. પણ હું પ્રકાશ તરફ ઊગવાનું પસંદ કરી શકું છું. હું નદી માટે, પંખીઓ માટે, અને મળવા આવતી સખીઓ માટે આભારી રહી શકું છું."
ગૌરીએ પોતાના બાળક સામે જોયું, પછી આસપાસના વન સામે, અને તેનો ચહેરો કોમળ થઈ ગયો. "મારી મા પણ કંઈક આવું જ કહેતી," તેણે કહ્યું. "આભાર પાણી જેવો છે. રોજ થોડો રેડો, તો કઠણ જમીન પણ લીલી થઈ જાય."
બીજી સવારે સ્ત્રીઓ પાછી આવી. આ વખતે તેઓ બીજ લાવી: ગલગોટા, તુલસી અને નાની સફેદ વનલીલી. સીતા સાથે મળીને તેમણે ઝૂંપડીની આસપાસ વાવ્યાં. લક્ષ્મણ નદીમાંથી ઘડામાં પાણી લાવ્યા. રામે હરણ કૂંપળો ન ખાય તે માટે ડાળખાંની નીચી વાડ બાંધી.
અઠવાડિયાં વીત્યાં. બીજ ફૂટ્યાં. દરવાજા પાસે તુલસી સુગંધિત થઈ. ગલગોટા નારંગી અને સોનેરી ખીલ્યા. પંચવટીની નાની ઝૂંપડીની આસપાસ એક બગીચો ઊગ્યો, જંગલી અને આનંદી, વાવવામાં મદદ કરનાર સૌનો.
વનમાંથી પસાર થતા મુસાફરો અટકીને જોઈ રહેતા. "જંગલમાં બગીચો કોણે બનાવ્યો?" તેઓ પૂછતા.
"ઘણા હાથોએ," સીતા જવાબ આપતાં. "અને ઘણાં આભારી હૃદયોએ."
હજી પણ રોજ સવારે તેઓ માટીનો ઘડો લઈને નદીએ જતાં. અને રોજ સવારે તેઓ રાખોડી પથ્થર પરના નાના વાદળી ફૂલને મળવા અટકતાં, હજી નાનું, હજી ખીલેલું, હજી બહાદુર.
નાનકડા, તું જ્યાં પણ રોપાય, તને હંમેશાં થોડો પ્રકાશ અને તે વહેંચવા એક મિત્ર મળી રહે.
રામાયણ માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: રામાયણ, Aranya કાંડ · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
રામાયણના અરણ્ય કાંડની પંચવટીમાં, ગોદાવરી કિનારે, આ કોમળ પુનઃકથન સીતાના વનજીવનની એક સામાન્ય સવારની કલ્પના કરે છે. મહેલનાં રેશમથી દૂર, તેઓ પથ્થરની તિરાડમાંથી ઊગેલું નાનું વાદળી ફૂલ, કાંટાળી ઝાડીમાં જાસ્મિન અને ઉઘાડા ઝાડ પર ખીલેલી વેલ જુએ છે, અને તેમને જ્યાં ખીલ્યાં છે ત્યાં જ રહેવા દે છે. વનગામની યુવાન માતા ગૌરી સાથેની તેમની વાત વાર્તાને તેનો ખાસ સૂર આપે છે: આપણને મળેલી જમીન આપણે પસંદ નથી કરી શકતા, પણ પ્રકાશ તરફ ઊગી શકીએ છીએ. ગર્ભાવસ્થાના બધા ફેરફારો વચ્ચે આ કોમળ અને સ્થિર હિંમત આપે છે.
સીતાની આખી કથામાં ફૂલો ગૂંથાયેલાં છે. રામચરિતમાનસમાં તેઓ રામને પહેલી વાર રાજા જનકની ફૂલવાડી, પુષ્પવાટિકા, માં જુએ છે — આ દૃશ્ય મિથિલાની છોકરીઓ આજે પણ ગાય છે — અને મધુબની ચિત્રોમાં તેઓ કમળ અને વેલાઓથી ઘેરાયેલાં દેખાય છે. તેમના વનવાસનાં વર્ષો નાસિક પાસે પંચવટી અને મધ્ય ભારતનાં દંડકારણ્ય વનોમાં યાદ કરાય છે, જ્યાં વરસાદ પછી જંગલી ફૂલો ખીલે છે. ભારતીય પૂજામાં જંગલનાં ફૂલો — કરેણ, ધતૂરો, ચમેલી — પણ બગીચાનાં ફૂલો જેટલા જ પ્રેમથી ચઢાવાય છે, અને મધમાખીઓ માટે ફૂલને ડાળી પર રહેવા દેવું એ પણ શ્રદ્ધાનું એક શાંત સ્વરૂપ છે. ભાવિ માતા માટે તોડ્યા વિના વખાણવાની સીતાની પસંદગી કોમળ હાજરીની સુંદર શીખ છે.
બાળક સાથે વિચારો
આ ગર્ભાવસ્થા દરમિયાન તમે તમારી આસપાસ કઈ નાની, અણધારી સુંદરતા જોઈ છે?
સંકલ્પ: હું જ્યાં પણ હોઉં, પ્રકાશ તરફ ઊગી શકું છું.
આશીર્વાદ: તમે જ્યાં પણ જાઓ, આશા અને સુંદરતા તમારી સાથે રહે.
પાત્રો
- સીતા
- — તેઓ સાદી જગ્યાઓમાં સુંદરતા અને આનંદ શોધે છે.
- રામ
- — તેમણે પ્રેમથી વનનું નાનું ઘર બાંધ્યું.
બોધ
સુંદરતા ક્યાંય પણ ખીલી શકે છે, કઠિન જગ્યાએ પણ.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, તને દરેક દિવસમાં કંઈક સુંદર મળી રહે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
સીતાએ ફૂલો ક્યાં ઊગતાં જોયાં?
સ્રોત: રામાયણ પરંપરાથી પ્રેરિત કોમળ પુનઃકથન (અરણ્ય કાંડ, પંચવટી)
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા હળવો ગર્ભાવસ્થા યોગ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 11મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- રામ અને મદદગાર ખેડૂત · દિવસ 127
મળતી આવતી વાર્તા
પરંપરા કહે છે કે રામની વનવાસ-યાત્રા સામાન્ય ગામલોકોની હૂંફ અને બદલામાં તેમના પ્રત્યે રામની કાળજીથી ભરેલી હતી. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સાથે મળીને કામ કરવું અને કામ કરતાં ગાવું તણાવ ઓછો કરી શકે છે અને નિકટતા વધારે છે, જેમ આ ગામની નહેર પર થયું.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
સીતા અને વનનાં ફૂલો વાર્તા શું શીખવે છે?
પરંપરા સીતાને કઠિન જગ્યાએ પણ સ્થિર સૌમ્યતાના આદર્શ તરીકે જુએ છે, અને વનનું આ નાનું દૃશ્ય તે સૌમ્યતા આભાર અને મિત્રતા દ્વારા બતાવે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે દિવસની નાની સારી વાતો પર ધ્યાન આપવાથી તણાવ હળવો થઈ શકે છે, અને આવી વાર્તા તેનો અભ્યાસ કરવાની કોમળ રીત આપે છે.
સીતા અને વનનાં ફૂલો ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 11 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.