World · દિવસ 72 · અઠવાડિયું 11
મિત્રતાનો પુલ
નદીની બંને બાજુનાં બે ગામ એકબીજાને બસ હાથ જ હલાવે છે. મીરા એક કિનારે ગાય છે અને અરુણ બીજા કિનારેથી સીટી વગાડે છે.
વાર્તાની શીખ: મિત્રતા લોકોને જોડતા પુલ બાંધે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- મીરા, અરુણ
- સ્રોત ગ્રંથ
- બે ગામ વચ્ચેની મિત્રતા વિશેની મૌલિક કોમળ વાર્તા
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 72 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 11 · 7 માંથી દિવસ 2
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 1
- આ અઠવાડિયે બાળક
- બાળકનું માથું તેના શરીરની લંબાઈનું લગભગ અડધું છે. વાળનાં મૂળ અને નખની જગ્યા બને છે. અઠવાડિયું 11: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- મિત્રતાનો પુલ
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
પરંપરા માને છે કે રાજી દિલથી શરૂ કરેલાં નાનાં કામ આખા સમાજને જોડી શકે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ગર્ભાવસ્થામાં જોડાયેલા અને સાથ મળતો હોવાની લાગણી મહત્ત્વની છે, અને આ વાર્તા આસપાસના લોકો તરફ પુલ બાંધવાની કોમળ યાદ છે.
પુલ તો બસ લાકડું અને દોરડું છે. તેને ટકાવી રાખે છે મિત્રતા.
મંદિરના ઘંટ જેવો ચોખ્ખો અવાજ ધરાવતી નાનકડી મીરા નદી કિનારે એક સપાટ પથ્થર પર બેસીને ગાતી હતી. ઘણા સમય પહેલાંની એક હૂંફાળી સાંજ હતી, અને સૂરજ ઝાડ પાછળ ઢળતો હતો.
નદી સાંકડી અને ઝડપી હતી, અને લીલવાળા પથ્થરો પર ખળખળ વહેતી. પૂર્વ કિનારે, જ્યાં મીરા બેઠી હતી, ત્યાં આમ્રપુર ગામ હતું, જ્યાં લોકો કેરી ઉગાડતા. પશ્ચિમ કિનારે કેસરપુર હતું, જ્યાં લોકો ચોખા ઉગાડતા. વચ્ચેનું પાણી ઊંડું નહોતું, પણ ઠંડું અને ઝડપી હતું, અને પથ્થરો લપસણા હતા.
કોઈને યાદ હતું ત્યારથી બંને ગામ પાણીની આરપાર એકબીજાને બસ હાથ જ હલાવતાં. આમ્રપુરમાં આંબા ફળથી લચી પડતા ત્યારે કેસરપુરના લોકો પવનમાં ફક્ત તેની મીઠી સુગંધ જ લઈ શકતા. કેસરપુરમાં ચોખા સોનેરી થતા ત્યારે આમ્રપુરના લોકો દૂરથી જ તેનાં વખાણ કરી શકતા.
કેસરપુરમાં અરુણ નામનો છોકરો રહેતો, જેને પોતાની બાજુના સપાટ પથ્થર પર બેસીને સીટી વગાડવી ગમતી. એક સાંજે મીરાએ ગીતની એક પંક્તિ ગાઈ, અને અરુણે આગલી પંક્તિ સીટીમાં વગાડી. મીરા હસી અને ફરી ગાયું, અને અરુણે ફરી સીટી વગાડી. જલદી જ તેઓ દરેક સાંજે સૂરજ ઢળતાં નદીની આરપાર સાથે સંગીત બનાવવા લાગ્યાં.
"કાશ હું સામે આવી શકું," મીરાએ એક દિવસ બૂમ પાડી. "હું તારા માટે કેરી લાવું."
"કાશ હું પણ આવી શકું," અરુણે સામે બૂમ પાડી. "હું તારા માટે ગરમ ભાતનો વાટકો લાવું."
તે રાતે મીરાએ દાદીને નદી પારના છોકરા વિશે કહ્યું. દાદી થોડી વાર ચૂપ રહ્યાં. પછી બોલ્યાં, "ઘણા સમય પહેલાં ત્યાં લાકડાનો નાનો પુલ હતો. ચોમાસાનો વરસાદ તેને તાણી ગયો, અને કોઈએ ફરી બાંધ્યો નહીં. દરેક ગામને લાગ્યું કે બીજાએ બાંધવો જોઈએ."
બરાબર એ જ વખતે, નદીની પેલી પાર, અરુણના દાદા તેને આ જ વાર્તા કહેતા હતા.
એટલે બીજી સાંજે મીરાએ ગાયું નહીં. તેને બદલે તેણે બૂમ પાડી, "અરુણ! આપણે જાતે જ પુલ બાંધીએ તો?"
અરુણ હસ્યો. "આપણે તો બસ બાળકો છીએ!"
"તો આપણે નાનાથી શરૂ કરીશું," મીરાએ કહ્યું.
બીજી સવારે મીરા વાંસનો એક લાંબો દંડો નદીએ લઈ આવી, અને અરુણ પણ એક લાવ્યો. તેઓ હજી એકબીજા સુધી પહોંચી શકતાં નહોતાં. પણ દરેકે પોતાના કિનારે ઝાડના મજબૂત મૂળ સાથે દંડો બાંધ્યો. એ શરૂઆત હતી. મોટી વાતો એક નાનકડા દંડાથી શરૂ થઈ શકે છે.
જલદી જ મોટાઓનું ધ્યાન ગયું. આમ્રપુરમાં મીરાના કાકા, જે સુથાર હતા, પોતાનાં ઓજારો લઈને આવ્યા. "પુલ બાંધવો જ હોય," તેમણે પ્રેમથી બડબડ કરી, "તો બરાબર બાંધો." કેસરપુરમાં અરુણના પિતા, જે ઘાસમાંથી મજબૂત દોરડું વણતાં જાણતા, દીકરા પાસે બેસીને કામે લાગ્યા.
દિવસે દિવસે વધુ લોકો આવ્યા. કેરીના ખેડૂતો લાકડું લાવ્યા, અને ચોખાના ખેડૂતો દોરડું. બાળકો રસ્તા સરખા કરવા નાના પથ્થરો લાવ્યાં. દાદીઓ પાણી અને શેકેલા ચણા લાવ્યાં, અને કામ ચાલતું રહ્યું ત્યારે કિનારે બેસી વાર્તાઓ કહેતાં.
પહેલાં દરેક ગામ ફક્ત પોતાની બાજુએ જ કામ કરતું. પણ પુલ ફક્ત એક જ બાજુથી બાંધી શકાતો નથી, એટલે જલદી જ તેમને પાણીની આરપાર બૂમો પાડવી પડી. "આ દોરડું પૂરતું લાંબું છે?" "તમારો છેડો ઊંચો પકડો!" "થોભો, થોભો, હવે ખેંચો!" ધીમે ધીમે તેઓ એકબીજાનાં નામ અને મજાકો શીખ્યા, અને એક જ વાત પર હસવા લાગ્યા. વહેંચવાથી પડોશીઓ મિત્રો બની જાય છે.
પછી એ દિવસ આવ્યો જ્યારે છેલ્લું પાટિયું વચ્ચે ગોઠવાયું. મીરાના કાકા એક છેડે ઊભા રહ્યા, અને અરુણના પિતા બીજા છેડે. ધીમે ધીમે, સાવચેતીથી તેઓ એકબીજા તરફ ચાલ્યા, અને નદીની વચ્ચે હાથ મિલાવ્યા. બંને કિનારેથી એટલો મોટો હર્ષનાદ થયો કે પંખીઓ ઝાડ પરથી ઊડી ગયાં.
મીરા કેરીની ટોપલી લઈને દોડી. અરુણ બીજી બાજુથી કેળના પાનમાં વીંટેલા ભાત લઈને દોડ્યો. તેઓ વચ્ચે મળ્યાં, પાણી પર પગ ઝુલાવતાં બેઠાં, અને પહેલી વાર સાથે ભોજન વહેંચ્યું.
તે સાંજે બંને ગામે નદી કિનારે મિજબાની કરી. કેરી અને ભાત હતાં, ગીતો અને સીટીઓ હતી, જૂની વાર્તાઓ અને નવા મિત્રો હતા. નદી હજી નીચે ખળખળ વહેતી હતી, પણ હવે જાણે તે પણ હસતી હતી.
તારા નીકળ્યા ત્યારે મીરા અને અરુણ પુલની વચ્ચે બેઠાં, એક ગાતી અને એક સીટી વગાડતો, પહેલાંની જેમ જ. મીરાનાં દાદી કિનારેથી તેમની સામે જોઈને હસ્યાં અને ધીમેથી બોલ્યાં, "પુલ તો બસ લાકડું અને દોરડું છે. તેને ટકાવી રાખે છે મિત્રતા."
સંગીત પાણી પર તરતું રહ્યું જ્યાં સુધી બંને ગામ ઊંઘી ન ગયાં, અને નવો પુલ ચાંદનીમાં બંનેની વચ્ચે શાંતિથી ઊભો રહ્યો.
તું મિત્રતાના ઘણા પુલ બાંધે, નાનકડા, અને સામે પાર તારી રાહ જોતો કોઈ મિત્ર હંમેશાં હોય.
વિશ્વ માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: વિશ્વ પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
ભારતીય ગામડાંની વાર્તાઓના ભાવમાં લખાયેલી આ મૌલિક વાર્તા એક ઝડપી, સાંકડી નદીના બે કિનારે ગોઠવાઈ છે: કેરીવાળું આમ્રપુર અને ચોખાવાળું કેસરપુર. ચોમાસામાં તણાઈ ગયેલો પુલ ક્યારેય ફરી બંધાયો નથી, કારણ કે દરેક ગામ બીજાની રાહ જોતું રહ્યું. તેને ખાસ બનાવે છે કે શરૂઆત કોણ કરે છે: એક કિનારે ગાતી મીરા અને સામે સીટી વગાડતો અરુણ, દરેક વાંસનો એક જ દંડો બાંધે છે. ધીમે ધીમે સુથાર, દોરડું વણનારા, ખેડૂતો અને નાસ્તો લઈને આવતી દાદીઓ જોડાય છે. ભાવિ માતા-પિતા માટે, આ એક આનંદી વાર્તા છે કે નાની, આશાભરી શરૂઆત કેવી રીતે આખા સમાજને બાળકોની આસપાસ ભેગો કરે છે.
બાળક સાથે વિચારો
એવી કઈ વ્યક્તિ છે જેની હું વધુ નજીક આવવા માગું છું, અને હું કયું નાનું પહેલું પગલું ભરી શકું?
સંકલ્પ: હું હૂંફથી હાથ લંબાવું છું, અને મારા અને મારા બાળક તરફ હાથ લંબાવનારા લોકોનું સ્વાગત કરું છું.
આશીર્વાદ: તમારું જીવન અર્થપૂર્ણ સંબંધો અને પ્રેમાળ જોડાણોથી સમૃદ્ધ બને.
પાત્રો
- મીરા
- — નદીની આરપાર ગાતી એક છોકરી.
- અરુણ
- — સામે સીટી વગાડતો અને સામે પાર જવાનું સપનું જોતો એક છોકરો.
બોધ
મિત્રતા લોકોને જોડતા પુલ બાંધે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, તું જ્યાં જાય ત્યાં મિત્રતાના પુલ બાંધે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
મીરા અને અરુણ એકબીજા સાથે શું વહેંચવા માગતાં હતાં?
સ્રોત: બે ગામ વચ્ચેની મિત્રતા વિશેની મૌલિક કોમળ વાર્તા
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 11મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- વડના ઝાડ નીચે વાંસળી · દિવસ 98
મળતી આવતી વાર્તા
પરંપરામાં વડને મિલનનું સ્થળ માનવામાં આવે છે, જ્યાં ગામનું જીવન વહેંચાય છે અને સંબંધો સુધરે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે કોમળ સંગીત અને શાંતિથી સાંભળવું આપણા શરીરમાં અને પરિવારમાં તણાવ ઘટાડી શકે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
મિત્રતાનો પુલ વાર્તા શું શીખવે છે?
પરંપરા માને છે કે રાજી દિલથી શરૂ કરેલાં નાનાં કામ આખા સમાજને જોડી શકે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ગર્ભાવસ્થામાં જોડાયેલા અને સાથ મળતો હોવાની લાગણી મહત્ત્વની છે, અને આ વાર્તા આસપાસના લોકો તરફ પુલ બાંધવાની કોમળ યાદ છે.
મિત્રતાનો પુલ ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 11 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.