Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Nature · દિવસ 93 · અઠવાડિયું 14

રાત્રે ખીલતું પારિજાત

મીરા અને તેની દાદી રાત્રે પારિજાતને જાગતું જોવા આંગણામાં બેસે છે. પહેલો તારો દેખાય ત્યારે અંધારામાં નાની સુગંધી કળીઓ ખૂલે છે.

વાર્તાની શીખ: સુંદર વસ્તુઓ ઘણી વાર શાંતિથી ખીલે છે, અને એ વહેંચવા માટે હોય છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
મીરા, દાદી, પારિજાતનું ઝાડ
સ્રોત ગ્રંથ
મૌલિક પ્રકૃતિ-કથા (રાત્રે ખીલતી ચમેલી, ભારતીય આંગણું)
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 93 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 14 · 7 માંથી દિવસ 2
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 2
આ અઠવાડિયે બાળક
બાળક આંખો ઝીણી કરી શકે છે, ભવાં ચડાવી શકે છે અને મોં બનાવી શકે છે. ગરદન લાંબી થાય છે અને માથું વધુ સીધું રહે છે. અઠવાડિયું 14: બાળકનો વિકાસ
મંત્ર
ૐ

ઘણાં ભારતીય ઘરોમાં પારિજાતનાં ફૂલો નીચે પડ્યા પછી જ વીણવામાં આવે છે, જાણે ઝાડ સવારની પૂજા માટે મનથી આપતું હોય. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સાંજની શાંત વિધિઓ અને હળવી સુગંધ શરીરને આરામ આપવામાં મદદ કરી શકે છે, જેમ રાતની ચમેલી પાસે દાદી સાથે બેસવું.

પારિજાતને સુંદર થવા માટે સૂરજની જરૂર નથી. દુનિયા શાંત થાય ત્યારે એ ખીલે છે.

આકાશ નારંગી, પછી ગુલાબી, પછી ઘેરું વાદળી થતું ગયું ત્યારે મીરા પોતાની દાદી સાથે આંગણાનાં પગથિયાં પર બેઠી હતી.

આંગણાના એક ખૂણે, પથ્થરની પાળવાળા કૂવા પાસે, એક નાનું ઝાડ ઊભું હતું. તેનાં પાન ખરબચડાં અને લીલાં હતાં. તેની પાતળી ડાળીઓ થોડી નમેલી હતી, જાણે કોઈ વૃદ્ધ સ્ત્રી હાથ ટેકવીને આરામ કરતી હોય. આખો દિવસ એ સાવ સામાન્ય લાગતું. બાળકો તેની પાસેથી દોડી જતાં. મરઘીઓ તેની નીચે દાણા ચણતી. કોઈ તેની સામે બીજી વાર જોતું પણ નહીં.

પણ આ પારિજાતનું ઝાડ હતું, રાતરાણી જેવી રાત્રે ખીલતી ચમેલી, અને પારિજાત એક રહસ્ય સાચવે છે.

"દાદી," મીરાએ કહ્યું, "તમે રોજ સાંજે અહીં કેમ બેસો છો?"

દાદી હસ્યાં. "કારણ કે મને પારિજાતને જાગતું જોવું ગમે છે."

મીરાએ ઝાડ સામે જોયું. "ઝાડ રાત્રે નથી જાગતાં. એ તો મારી જેમ સૂઈ જાય છે."

"આ નહીં," દાદીએ કહ્યું. "જો."

પહેલો તારો દેખાયો. એક તમરું ગાવા લાગ્યું. હવા ઠંડી થઈ અને માટીની સુગંધ આવવા લાગી.

પછી, ડાળીઓની ટોચે, નાની નાની કળીઓ ઢીલી થવા લાગી. ધીરે ધીરે એ ખૂલી. દરેક ફૂલમાં થોડી સફેદ પાંખડીઓ હતી, બાળકના નખ જેવી નરમ, અને વચ્ચે ચમકતી નારંગી નાની નળી.

એક ફૂલ ખીલ્યું. પછી બીજું. પછી દસ. પછી સો.

મીરાનો શ્વાસ અટકી ગયો. "દાદી! એ તો અંધારામાં ખીલે છે!"

"હા," દાદીએ કહ્યું. "પારિજાતને સુંદર થવા માટે સૂરજની જરૂર નથી. દુનિયા શાંત થાય ત્યારે એ ખીલે છે."

આંગણામાં એક મીઠી, હળવી સુગંધ ફેલાઈ ગઈ. એ ગુલાબ જેવી તીવ્ર નહોતી. એ નરમ હતી, જાણે બીજા ઓરડામાંથી સંભળાતું ગીત.

મીરાએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. "આની સુગંધ કોઈ રહસ્ય જેવી છે," તેણે કહ્યું.

દાદી હસ્યાં. "એકદમ સાચું."

બંને સાથે બેસીને ચાંદનીમાં હળવાં ઝગમગતાં સફેદ ફૂલો જોતાં રહ્યાં. એક ફૂદું ફરફરતું આવ્યું અને એક પાંખડી પર બેઠું.

"દાદી, આ ફૂલો કોના માટે છે?" મીરાએ પૂછ્યું. "અંધારામાં તો કોઈ એમને જોઈ શકતું નથી."

"રાત એમને જોઈ શકે છે," દાદીએ કહ્યું. "ચંદ્ર એમને જોઈ શકે છે. અને આપણે પણ જોઈ શકીએ છીએ, કારણ કે આપણે રાહ જોઈ."

મીરાની આંખો ભારે થવા લાગી. દાદીએ પોતાની શાલ બંને ફરતે લપેટી.

"હજી એક ચમત્કાર બાકી છે," દાદીએ કહ્યું. "પણ એના માટે તારે વહેલું ઊઠવું પડશે."

મીઠી સુગંધ વચ્ચે મીરા દાદીના ખોળામાં સૂઈ ગઈ.

બીજી સવારે ખૂબ વહેલા, સૂરજ ઊગે એ પહેલાં, દાદીએ તેને હળવેથી જગાડી. "ચાલ, મીરા. આવીને જો."

બંને પગના પંજા પર ચાલતાં આંગણામાં આવ્યાં. આકાશ આછું રાખોડી હતું. હવા ઠંડી અને ઝાકળથી ભીની હતી.

અને ત્યાં, પારિજાતના ઝાડ નીચે, જમીન ફૂલોથી ઢંકાયેલી હતી.

સફેદ અને નારંગી, સફેદ અને નારંગી, જાણે કોઈ મહેમાન માટે પૂરેલી નરમ રંગોળી. ઝાડે રાત્રે પોતાનાં બધાં ફૂલો છોડી દીધાં હતાં. એ એક પછી એક, પીંછાં જેટલાં શાંતિથી, નીચે સરી પડ્યાં હતાં.

"ઓહ," મીરાએ કહ્યું. "એણે તો બધાં આપી દીધાં."

"હા," દાદીએ કહ્યું. "પારિજાત એક રાત માટે ખીલે છે, પછી પોતાનાં ફૂલો સવારને અર્પણ કરે છે. એટલે જ ઘણાં ઘરોમાં લોકો એને ક્યારેય ઝાડ પરથી તોડતા નથી. ફક્ત નીચે પડેલાં ફૂલો જ વીણે છે. એ ફૂલો મનથી આપેલી ભેટ છે."

મીરાએ ઘૂંટણિયે બેસીને એક એક ફૂલ વીણ્યું અને પિત્તળની નાની થાળીમાં મૂક્યું. નારંગી દાંડીઓએ તેની આંગળીઓના ટેરવે આછો સોનેરી રંગ છોડ્યો.

"હવે ઝાડ ઉદાસ થશે?" તેણે પૂછ્યું. "એની પાસે કંઈ બચ્યું નથી."

દાદીએ ઉપર આંગળી ચીંધી. પાંદડાં વચ્ચે નવી નાની કળીઓ પહેલેથી જ રાહ જોતી હતી.

"આજે રાત્રે એ ફરી ખીલશે," તેમણે કહ્યું. "આપવાથી પારિજાત ખાલી નથી થતું. આપવાથી પ્રેમાળ હૃદય ખાલી નથી થતું. દરરોજ સાંજે એ ફરી ફૂલોથી ભરાઈ જાય છે."

મીરા થાળી અંદર લઈ ગઈ અને પૂજાના ખૂણામાં નાના દીવા પાસે મૂકી. આખો ઓરડો મીઠી, તાજી સુગંધથી ભરાઈ ગયો.

સૂરજ ઊગ્યો. મરઘીઓ બહાર આવી. આંગણું વ્યસ્ત અને ઉજળું થઈ ગયું, અને પારિજાત પોતાના ખૂણામાં શાંતિથી ઊભું રહ્યું, ફરી સાવ સામાન્ય દેખાતું.

પણ હવે મીરા તેનું રહસ્ય જાણતી હતી.

આજે રાત્રે ક્યાંક, પાંખડીએ પાંખડીએ, કોઈ જોઈ ન શકે એવા અંધારામાં એક પારિજાત ખીલી રહ્યું છે. કેટલીક સૌથી સુંદર વસ્તુઓ શાંત અંધારામાં ખીલે છે. તું પણ શાંતિથી ખીલી રહ્યો છે, મારા નાનકડા, પોતાના સમયે ખીલજે, અને એક સવારે તું અમારી સૌથી મીઠી ભેટ બનીશ.

આગળની વાર્તા વાંચો →આંબાનું એક વર્ષ

પ્રકૃતિ માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: પ્રકૃતિ પરંપરાથી પ્રેરિત મૌલિક વાર્તા

આ વાર્તા પાછળ

પારિજાત, એટલે રાત્રે ખીલતી ચમેલી, અંધારું થયા પછી પોતાનાં સફેદ-નારંગી ફૂલો ખોલે છે અને પરોઢ સુધીમાં એમને ખેરવી દે છે, અને ઘણાં ભારતીય ઘરોમાં પૂજા માટે આ ફૂલો તોડવાને બદલે જમીન પરથી વીણવામાં આવે છે. આ મૌલિક પ્રકૃતિ-કથા એ રિવાજની આસપાસ રચાઈ છે, આંગણાનાં પગથિયાં પર બેઠેલાં મીરા અને તેની દાદીની નજરે. સૌંદર્ય કે અભિમાન વિશેની ફૂલ-કથાઓથી જુદી, આ શાંતિથી જોવાની અને મનથી અપાયેલી ભેટ સ્વીકારવાની વાર્તા છે: રંગોળી જેવી ફૂલોની ચાદર, સોનેરી થયેલાં ટેરવાં, અને પહેલેથી રાહ જોતી નવી કળીઓ. આપવાથી ઝાડ ખાલી નથી થતું, દાદીનું એ વાક્ય મનમાં રહી જાય છે. ગર્ભાવસ્થામાં સાંજે વાંચવા માટે આ નરમ, સુગંધભરી વાર્તા છે.

બાળક સાથે વિચારો

આ દિવસોમાં તમે તમારી અંદર કયો શાંત, ન દેખાતો વિકાસ અનુભવો છો?

સંકલ્પ: સુંદર વસ્તુઓ મારી અંદર શાંતિથી ખીલી રહી છે.

આશીર્વાદ: તમારી સાંજ શાંત રહે, અને તમે તમારી આસપાસ અને તમારી અંદર થતું આ શાંત ખીલવું અનુભવો.

પાત્રો

મીરા
— જિજ્ઞાસુ છોકરી, જે રાહ જોવાનું અને જોવાનું શીખે છે.
દાદી
— દાદી, જે ઝાડનું શાંત રહસ્ય જાણે છે.
પારિજાતનું ઝાડ
— સાદું ઝાડ, જે અંધારામાં સુંદર રીતે ખીલે છે.

બોધ

સુંદર વસ્તુઓ ઘણી વાર શાંતિથી ખીલે છે, અને એ વહેંચવા માટે હોય છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા ફૂલ, તું મારી અંદર શાંતિથી ખીલી રહ્યો છે, અને તારી સુગંધ પહેલેથી મારા હૃદયમાં ભરાઈ ગઈ છે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

પારિજાતનું ઝાડ પોતાનાં ફૂલો ક્યારે ખોલે છે?

સ્રોત: મૌલિક પ્રકૃતિ-કથા (રાત્રે ખીલતી ચમેલી, ભારતીય આંગણું)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 14મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • અરુંધતી, સ્થિર નાનકડો તારો · દિવસ 273

    મળતી આવતી વાર્તા

    ભારતીય લગ્ન-પરંપરામાં વર-કન્યાને સ્થિર સાથના પ્રતીક તરીકે સપ્તર્ષિમાં વસિષ્ઠની બાજુનો અરુંધતી તારો બતાવાય છે, અને મહાભારત કહે છે કે તેમની નિષ્ઠાની નકલ થઈ શકી નહીં. આ વાર્તા થનાર માતા-પિતાને પોતાના બાળક માટે તેઓ જે સ્થિર પ્રેમ રચી રહ્યાં છે તેના વિશે વિચારવા આમંત્રે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે જીવનસાથીનો સુરક્ષિત સાથ અનુભવવાથી તણાવ ઓછો થઈ શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

રાત્રે ખીલતું પારિજાત વાર્તા શું શીખવે છે?

ઘણાં ભારતીય ઘરોમાં પારિજાતનાં ફૂલો નીચે પડ્યા પછી જ વીણવામાં આવે છે, જાણે ઝાડ સવારની પૂજા માટે મનથી આપતું હોય. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સાંજની શાંત વિધિઓ અને હળવી સુગંધ શરીરને આરામ આપવામાં મદદ કરી શકે છે, જેમ રાતની ચમેલી પાસે દાદી સાથે બેસવું.

રાત્રે ખીલતું પારિજાત ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 14 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો