Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Krishna Leela · દિવસ 145 · અઠવાડિયું 21

ઝાકળમાં પગલાં

સૂર્યોદય પહેલાં વૃંદાવનની ગોપીઓ કૃષ્ણને શોધવા નીકળે છે. તેઓ ઝાકળમાં તેમનાં નાનાં પગલાં પાછળ ચાલે છે અને રસ્તામાં એકબીજાને મદદ કરે છે.

વાર્તાની શીખ: પ્રેમ ધીરજથી શોધતો રહે છે અને રસ્તામાં બીજાની મદદ કરવા અટકે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
ગોપીઓ, કૃષ્ણ
સ્રોત ગ્રંથ
ભાગવત પુરાણ
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 145 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 21 · 7 માંથી દિવસ 5
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 2
આ અઠવાડિયે બાળક
હલનચલન વધુ મજબૂત અને તાલબદ્ધ થાય છે. સ્વાદકળીઓ બની રહી છે. અઠવાડિયું 21: બાળકનો વિકાસ
આજની વાર્તા
ઝાકળમાં પગલાં

પરંપરા માને છે કે ગોપીઓની કૃષ્ણની શોધ પકડી રાખ્યા વગર ધીરજથી પ્રેમ કરવાનું ચિત્ર છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે અનિશ્ચિતતાનો કોમળ સ્વીકાર, જેમ કે બાળકની હલચલ વચ્ચેના શાંત અંતરાલ, ચિંતા હળવી કરવામાં મદદ કરી શકે છે.

તેઓ આપણને તેમને મળ્યા વગર તેમને શોધતાં શીખવે છે

એક મોરે ઊંઘરેટો ટહુકો કર્યો અને ફરી ચૂપ થઈ ગયો. વૃંદાવનમાં સૂર્યોદય પહેલાંનો સમય હતો. ગાયો હજી જાગી નહોતી. કૂતરાં શાંત થઈ ગયાં હતાં. યમુના અવાજ વગર સરકતી હતી.

એક પછી એક ગોપીઓ ચુપચાપ પોતાનાં ઘરોમાંથી નીકળી. તેઓ વૃંદાવનની ગોવાળણો હતી, અને તેમને પોતાની ઊંઘ કરતાં કૃષ્ણ વધુ વહાલા હતા.

હવા ઠંડી હતી અને તેમાં ભીની માટી અને કદંબનાં ફૂલોની સુગંધ હતી. ઘાસ ઝાકળથી રૂપેરી હતું.

આગલી રાતે કૃષ્ણ તેમની સાથે હતા. તેમણે ચાંદનીમાં જંગલમાં રાસ રમ્યો હતો. પછી, હંમેશાં કરતા તેમ, તેઓ અચાનક ચાલ્યા ગયા. તેમણે ક્યાં જાય છે તે કહ્યું નહોતું. ક્યારે આવશે તે કહ્યું નહોતું. તેઓ બસ એવું હસ્યા હતા જે ગોપીઓ આખી જિંદગી યાદ રાખવાની હતી, અને બે ઝાડ વચ્ચેના અંધારામાં ચાલ્યા ગયા હતા.

હવે ગોપીઓ તેમને શોધતી હતી.

તેમણે તેમનું નામ પોકાર્યું નહીં. પોકારવું એટલે સ્વીકારવું કે તેમને કેટલી યાદ આવે છે. વળી, સવાર બૂમો પાડવા માટે બહુ કોમળ હતી. એટલે તેઓ બસ ધીમે ધીમે, જમીન તરફ જોતી ચાલતી રહી.

તેમાંની સૌથી નાની હજી માંડ છોકરી જ હતી. તેના પગ ઉઘાડા હતા અને પથ્થર તીખા. તે એક વાર ઠોકર ખાઈ ગઈ અને નાની ચીસ પાડી.

તરત જ એક મોટી ગોપી પાછી ફરી અને તેનો હાથ પકડ્યો. "મારી બાજુમાં ચાલ," તેણે કહ્યું. "હું જ્યાં પગ મૂકું ત્યાં પગ મૂક. અહીં જમીન નરમ છે."

તેઓ આંગળીઓ ગૂંથીને સાથે આગળ ચાલી.

પછી તેમાંની એક નીચે વળી અને આંગળી ચીંધી. ત્યાં, ઝાકળમાં દબાયેલું, એક પગલું હતું.

તે નાનું હતું. એક છોકરાનો પગ. એડીનો વળાંક, પાંચ નાની આંગળીઓ. ઘાસ પાછું ઊભું થતું હતું એટલે તે અત્યારથી જ ઝાંખું થતું હતું.

તેઓ પાછળ ગઈ. પગલે પગલે. ક્યારેક છાપ સ્પષ્ટ હતી. ક્યારેક બસ એક દબાયેલો ટુકડો હતો, જાણે ઝાકળ દબાઈને છૂટી ગઈ હોય. ક્યારેક દસ ડગલાં સુધી કંઈ નહોતું, અને પછી, બરાબર જ્યારે તેઓ હાર માનવાની હતી, ફરી એક છાપ. પગલાની છાપ એ પગ નથી. પગ ક્યાંક ચાલી રહ્યો છે.

કોઈ બોલ્યું નહીં. તેઓ એવી રીતે ચાલી, જાણે શ્વાસ રોકીને ચાલતી હોય.

રસ્તામાં તેમને એક વાછરડું મળ્યું જે માથી છૂટું પડી ગયું હતું. તે ધુમ્મસમાં ધ્રૂજતું ઊભું હતું. એક ગોપી ત્યારે પણ અટકી. તેણે પોતાની ઓઢણીનો છેડો તેની પીઠ પર વીંટાળ્યો અને તેને ધીમેથી ધણના અવાજ તરફ લઈ ગઈ. પછી જ તે બીજીઓને પકડવા ઉતાવળે ચાલી. કોઈએ તેને ઠપકો ન આપ્યો. તેઓ જાણતી હતી કે કૃષ્ણ પણ બરાબર એમ જ કરત.

તે સવારે તેઓ તેમને શોધી ન શકી. કેડી નદીકિનારે પૂરી થઈ, અને નદી કોઈ પગલાં રાખતી નથી. ગોપીઓ ઠંડી રેતી પર બેઠી. પહેલું ગુલાબી અજવાળું પાણીને અડ્યું.

સૌથી નાની છોકરીએ પોતાના પગ પરનો ઉઝરડો જોયો. મોટી ગોપીએ ઓઢણીનો છેડો નદીમાં બોળ્યો અને નાનો ઘા ધોયો, જેમ મા ધુએ.

"દુખે છે?" તેણે પૂછ્યું.

છોકરીએ માથું ધુણાવ્યું. "હવે નહીં. તું અહીં છે ત્યારે નહીં."

એક નાનું પંખી તેમની પાસે પાણી પીવા આવ્યું, જરાય ડર્યા વગર.

ગોપીઓ ઉદાસ નહોતી. તેમને એક અનોખો આનંદ થતો હતો. તેમને કોઈ સાચી જગ્યાએ દોરવામાં આવી હતી, ભલે છેડે બારણું ન ખૂલ્યું હોય.

"તેઓ આપણને તેમને મળ્યા વગર તેમને શોધતાં શીખવે છે," એકે કહ્યું.

"તેમને પકડી રાખ્યા વગર તેમને પ્રેમ કરતાં," બીજીએ કહ્યું.

ત્રીજી કંઈ ન બોલી. તે પોતાના અંગૂઠા પરના ઝાકળના એક ટીપા સામે જોઈને હસતી હતી.

સૂરજ ઊંચે ચઢ્યો. ગામમાં માતાઓ માખણ બનાવવા લાગી અને પહેલાં વલોણાં ધમધમવા લાગ્યાં. ગોપીઓ ઊભી થઈ, ઘાઘરામાંથી રેતી ખંખેરી અને છૂટીછવાઈ હારમાં ઘરે ચાલી, સૌથી નાની હજી પોતાની સખીનો હાથ પકડીને.

તેમની પાછળ, નદીકિનારે, છેલ્લું નાનું પગલું તડકામાં સુકાતું હતું. ગાયોને ચરવા છોડી ત્યાં સુધીમાં તે ભૂંસાઈ ગયું. પણ દરેક જાણતી હતી કે તે ત્યાં હતું.

મારા નાનકડા, જ્યારે તું ફરે છે અને પછી શાંત થઈ જાય છે, ત્યારે હું એ પગલાં યાદ કરીશ, અને જાણીશ કે તું પાસે જ છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →ઉદ્ધવનો સંદેશ

કૃષ્ણ લીલા માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

રાતના નૃત્ય પછી કૃષ્ણ સરકી જાય ત્યારે ગોપીઓની તેમની શોધ ભાગવત પુરાણની પરંપરાની છે અને વૃંદાવનની ભક્તિનું હૃદય છે. તેમની ઝંખના, જેને વિરહ કહે છે, એવા પ્રેમ તરીકે વખણાય છે જેને પૂર્ણ થવા માટે પામવાની જરૂર નથી, અને જયદેવનું ગીતગોવિંદ આવી જ પળો પર રચાયું છે; વૃંદાવનના કવિઓ અને ગાયકો વારંવાર આ પળો પર પાછા ફરે છે. આ પુનઃકથન અસામાન્ય રીતે શાંત છે. કોઈ પોકારતું નથી; ગોપીઓ ઝાકળમાં ભૂંસાતાં પગલાં પાછળ ચાલે છે, ઠોકર ખાતી છોકરીને સંભાળે છે, ધ્રૂજતા વાછરડાને ઓઢણીમાં વીંટાળે છે, અને પગલાં ન રાખતી નદીના કિનારે બેસે છે. તેઓ ઉદાસ નહીં, સંતોષથી ઘરે પાછી ફરે છે. તેની છેલ્લી પંક્તિ ગર્ભાવસ્થા માટે ખૂબ સુંદર છે: મા દરેક નાની હલચલમાં પોતાના બાળકને પાસે અનુભવે છે, અદૃશ્ય છતાં ચોક્કસ.

બાળક સાથે વિચારો

તાજેતરમાં તમે તમારા બાળકનું કયું નાનું 'પગલું' નોંધ્યું, અને તેનાથી તમને કેવું લાગ્યું?

સંકલ્પ: હું મારા બાળકના નાના સંકેતો પર ભરોસો રાખું છું, અને જાણું છું કે પ્રેમ મારી તરફ ચાલીને આવી રહ્યો છે.

આશીર્વાદ: દરેક નાના ફરકાટ પર ભરોસો રાખો, જાણે તમારી તરફ ચાલતું એક પગલું.

પાત્રો

ગોપીઓ
— વહાલી સખીઓ, જે સાથે મળીને કૃષ્ણને શોધે છે.
કૃષ્ણ
— તેઓ પાછળ ચાલવા માટે કોમળ પગલાં છોડી જાય છે.

બોધ

પ્રેમ ધીરજથી શોધતો રહે છે અને રસ્તામાં બીજાની મદદ કરવા અટકે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, હું અત્યારથી જ પૂરા પ્રેમથી તારાં નાનાં પગલાંની પાછળ ચાલી રહી છું.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

શોધતી વખતે ગોપીઓએ એકબીજાની કેવી રીતે મદદ કરી?

સ્રોત: ગોપીઓની કૃષ્ણ-શોધની વૃંદાવન ભક્તિ પરંપરા (ભાગવત પુરાણ પરંપરા)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા વિષ્ણુ સહસ્રનામનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 21મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • પરોઢે કૃષ્ણની વાંસળી · દિવસ 262

    મળતી આવતી વાર્તા

    વ્રજની કૃષ્ણ પરંપરામાં કહેવાય છે કે કૃષ્ણની વાંસળીનો અવાજ દરેક જીવને ઘરે બોલાવે છે, અને વૃંદાવનની ગાયો આનંદથી તેની પાછળ જાય છે. આ વાર્તા માતા-પિતાને સંગીતની એક શાંત છબી આપે છે, જે સલામતી તરફ પાછા લઈ જતા દોરા જેવું છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે હળવું સંગીત ચિંતા ઓછી કરવામાં અને આરામમાં મદદ કરી શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ઝાકળમાં પગલાં વાર્તા શું શીખવે છે?

પરંપરા માને છે કે ગોપીઓની કૃષ્ણની શોધ પકડી રાખ્યા વગર ધીરજથી પ્રેમ કરવાનું ચિત્ર છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે અનિશ્ચિતતાનો કોમળ સ્વીકાર, જેમ કે બાળકની હલચલ વચ્ચેના શાંત અંતરાલ, ચિંતા હળવી કરવામાં મદદ કરી શકે છે.

ઝાકળમાં પગલાં ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 21 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો