Women of India · દિવસ 87 · અઠવાડિયું 13
જાનકી અમ્મલની શેરડી
કેરળમાં નાની છોકરી તરીકે જાનકી અમ્મલને દરેક પાંદડા અને બીજનો અભ્યાસ કરવો ગમતો. વનસ્પતિશાસ્ત્રી તરીકે તેમણે ધીરજથી ભારતીય માટી માટે વધુ મીઠી શેરડી ઉગાડવામાં મદદ કરી.
વાર્તાની શીખ: રાહ જોવી ખાલી નથી; આપણે રાહ જોઈએ ત્યારે મૂળ વધે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- જાનકી અમ્મલ, તેમનો મદદનીશ
- સ્રોત ગ્રંથ
- વનસ્પતિશાસ્ત્રી ઈ. કે. જાનકી અમ્મલના જીવન પરથી
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 87 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 13 · 7 માંથી દિવસ 3
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 1
- આ અઠવાડિયે બાળક
- સ્વરતંત્ર (વોકલ કોર્ડ) બને છે. નાનકડી આંગળીઓ પર આંગળીની છાપ ઊપસવા લાગે છે. અઠવાડિયું 13: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- જાનકી અમ્મલની શેરડી
- મંત્ર
- મહામૃત્યુંજય મંત્ર
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
જાનકી અમ્મલના ધીરજભર્યા વિજ્ઞાને ભારતીય ખેડૂતોને મદદ કરી અને એક કીમતી જંગલ બચાવ્યું, અને તેમનું જીવન સ્થિર મહેનતની શાંત શક્તિ બતાવે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે રાહને ખાલી સમયને બદલે સક્રિય વિકાસ તરીકે જોવાથી લાંબા મહિના વધુ કોમળ લાગી શકે છે.
રાહ જોવી ખાલી નથી. આપણે રાહ જોઈએ ત્યારે મૂળ વધે છે.
જાનકી બગીચાના રસ્તાની વચ્ચે અટકી ગઈ અને એક પાંદડું જોવા નીચે બેસી ગઈ.
આ વાત કેરળના તેલિચેરીની છે, સો કરતાં વધુ વર્ષ પહેલાંની. બીજાં બાળકો છોડની પાસેથી દોડી જતાં, ત્યારે જાનકી તેમની પાસે અટકી જતી. તે પાંદડાની નસો જોતી. ફૂલની પાંખડીઓ ગણતી. વરસાદ પછી બીજ કેવી રીતે ફાટીને ખૂલે છે તે જોતી.
"જાનકી, તું શું તાકી રહી છે?" તેની બહેનો પૂછતી.
"હું સાંભળું છું," તે કહેતી. "છોડ હંમેશાં આપણને કંઈક કહેતા રહે છે. આપણે બસ ધીરજ રાખવાની છે."
જાનકી મોટી થઈ અને આખા હૃદયથી છોડનો અભ્યાસ કર્યો. એ દિવસોમાં બહુ ઓછી છોકરીઓ કૉલેજ જતી, અને વિજ્ઞાન ભણનારી તો એથી પણ ઓછી. પણ જાનકી એક એક શાંત પગલું ભરતી આગળ વધતી રહી. વનસ્પતિશાસ્ત્ર ભણવા તે સમુદ્ર પાર કરીને અમેરિકા ગઈ. તે વનસ્પતિ વિજ્ઞાનમાં ડૉક્ટરેટ મેળવનારી પહેલી ભારતીય સ્ત્રીઓમાંની એક બની.
પછી તે ઘરે પાછી આવી અને કોઇમ્બતૂરમાં એક એવા કેન્દ્રમાં કામ કરવા લાગી જ્યાં વૈજ્ઞાનિકો શેરડીનો અભ્યાસ કરતા.
શેરડી ઊંચી અને લીલી હોય છે, વાંસળી જેવી ગાંઠોવાળી, અને અંદર મીઠો રસ ભરેલો હોય છે. પણ એ દિવસોમાં સૌથી મીઠી શેરડી દૂર, સમુદ્ર પારના ગરમ ટાપુઓ પર ઊગતી. ભારતને પોતાની ઘણી ખાંડ બીજા દેશો પાસેથી ખરીદવી પડતી.
"શું આપણે અહીં, આપણી જ માટીમાં વધુ મીઠી શેરડી ઉગાડી શકીએ?" વૈજ્ઞાનિકો વિચારતા.
જાનકીને ભરોસો હતો કે તેઓ ઉગાડી શકશે. પણ તે જાણતી હતી કે આ જલદી નહીં થાય.
દરરોજ સવારે તે શેરડીની હારો વચ્ચે ચાલતી. પાંદડાં તેના માથા ઉપર ઊંચે ખખડતાં. તે કાળજીથી એક જાતની શેરડીનું પરાગ બીજી જાતના ફૂલ પર મૂકતી. પછી નાનાં બીજ વાવતી અને રાહ જોતી.
કેટલાક છોડ પાતળા ઊગ્યા. કેટલાક નબળા ઊગ્યા. કેટલાક જરાય મીઠા નહોતા.
એક દિવસ એક યુવાન મદદનીશે નિસાસો નાખ્યો. "મેડમ, આટલા બધા છોડ, અને હજી સાચો એક પણ નહીં. તમને કેવી રીતે ખાતરી છે કે આ ક્યારેય સફળ થશે?"
જાનકીએ સ્મિત કર્યું અને હાથ પરથી માટી ખંખેરી. "મને જવાબની ખાતરી નથી," તેણે કહ્યું. "પણ હું મહેનત પર ભરોસો રાખું છું. જવાબ દેખાય તે પહેલાં પણ હું મહેનત પર ભરોસો રાખું છું. દરેક બીજ આપણને કંઈક શીખવે છે. નબળાં બીજ પણ આપણને રસ્તો બતાવે છે."
તેણે પોતાના માઇક્રોસ્કોપ નીચે દરેક છોડના કોષોનો અભ્યાસ કર્યો. તેણે તેમની અંદરના નાના દોરા ગણ્યા, એ દોરા જે છોડની વાર્તા માતા-પિતાથી બાળક સુધી લઈ જાય છે. તેણે બધું સુઘડ નોટબુકોમાં લખ્યું.
ઋતુ પછી ઋતુ તે મહેનત કરતી રહી. વરસાદ આવ્યો અને ગયો. શેરડી ઊંચી થઈ, કપાઈ, અને ફરી ઊંચી થઈ.
અને ધીમે ધીમે સાચી શેરડી દેખાવા લાગી. તે મીઠી હતી. તે મજબૂત હતી. અને તે ભારતની ગરમ ધરતીમાં ખુશ હતી.
હવે ખેડૂતો ઘરઆંગણે મીઠી શેરડી ઉગાડી શકતા. જાનકીએ બડાઈ ન મારી. તે બસ આગળના પ્રશ્ન તરફ વળી ગઈ, કારણ કે હંમેશાં એક આગળનો પ્રશ્ન રહેતો.
પછી તેણે ઇંગ્લૅન્ડમાં કામ કર્યું, જ્યાં એક મેગ્નોલિયાના ફૂલને તેનું નામ આપવામાં આવ્યું. પણ તેનું હૃદય હંમેશાં ભારત અને તેની લીલી જગ્યાઓ તરફ પાછું વળતું.
જ્યારે તે વૃદ્ધ થઈ, ત્યારે તેણે કેરળના સાયલન્ટ વેલી નામના એક જંગલ વિશે સાંભળ્યું. તે એક પ્રાચીન વર્ષાવન હતું, એટલું શાંત કે લોકો કહેતા કે ત્યાં તમરાં પણ ચૂપ રહે છે. ત્યાં ચાંદી જેવી કેશવાળીવાળા સિંહપૂંછ વાંદરા રહેતા. ઊંચાં ઝાડ પોતાની ડાળીઓમાં ધુમ્મસ સાચવતાં.
કેટલાક લોકો એવો બંધ બાંધવા માગતા હતા જે ખીણના એક ભાગને પાણીમાં ડુબાડી દે.
જાનકીએ પોતાને ગમેલા બધા છોડ વિશે, અને એ માટીમાં હજી સૂતેલાં બીજ વિશે વિચાર્યું. તે જંગલ માટે કોમળતાથી અને મક્કમતાથી બોલનારા બીજા લોકો સાથે જોડાઈ. તેણે પત્રો લખ્યા. પોતે જે જાણતી હતી તે વહેંચ્યું.
અંતે સાયલન્ટ વેલીને બચાવી લેવામાં આવી. આજે તે રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન છે, અને તેનાં ઝાડ હજી પણ કોમળ લીલા ધુમ્મસમાં ઊભાં છે.
જીવનનાં પાછલાં વર્ષોમાં જાનકી ઘણી વાર સાંજે પોતાના છોડ વચ્ચે બહાર બેસતી. એક વાર એક યુવાન વિદ્યાર્થીએ તેને પૂછ્યું, "શું તમે ક્યારેય રાહ જોઈને થાકી જાઓ છો?"
જાનકી હસી પડી અને બોલી, "રાહ જોવી ખાલી નથી. આપણે રાહ જોઈએ ત્યારે મૂળ વધે છે. આપણે તેમને જોઈ શકતાં નથી. પણ તેઓ ત્યાં છે, બધું ટકાવી રાખતાં."
તેણે પોતાની બાજુના એક નાના છોડનું પાંદડું સ્પર્શ્યું. બગીચામાંથી પવનની લહેર પસાર થઈ, અને એક પક્ષી પોતાના માળામાં બેસી ગયું. શાંત મૂળ આખા ઝાડને ટકાવી રાખે છે.
મૂળ અંધારામાં, નજરથી દૂર વધે છે, અને તું પણ એમ જ વધે છે, મારા નાનકડા. આપણી રાહ પ્રેમથી ભરેલી છે.
ભારતની નારીઓ માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: ભારતની નારીઓ પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
કેરળના તેલિચેરીનાં વનસ્પતિશાસ્ત્રી ઈ. કે. જાનકી અમ્મલના સાચા જીવન પરથી લેવાયેલી આ વાર્તા વનસ્પતિશાસ્ત્રમાં ડૉક્ટરેટ મેળવનારી પહેલી ભારતીય સ્ત્રીઓમાંની એકનો ઉત્સવ છે. કોઇમ્બતૂરમાં તેમના કામથી ભારતીય માટીને અનુકૂળ શેરડીની જાતો વિકસાવવામાં મદદ મળી, ઇંગ્લૅન્ડમાં એક મેગ્નોલિયા તેમનું નામ ધરાવે છે, અને પછીનાં વર્ષોમાં તેમણે કેરળની સાયલન્ટ વેલી માટે અવાજ ઉઠાવ્યો, જે આજે રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન છે. મોટી શોધો તરફ દોડી જતાં ઘણાં વિજ્ઞાન-જીવનચરિત્રોથી જુદી, આ કથા ધીરજ પર અટકે છે: શેરડીની હારો, નિષ્ફળ જતા છોડ, અને જવાબની ખાતરી વગર મહેનત પર ભરોસો રાખતી એક વૈજ્ઞાનિક. તેમના અંતિમ શબ્દો, કે રાહ ક્યારેય ખાલી નથી કારણ કે મૂળ વધી રહ્યાં છે, ગર્ભાવસ્થાના મહિનાઓ સાથે સુંદર રીતે વાત કરે છે.
બાળક સાથે વિચારો
તમારા જીવનમાં કઈ વસ્તુ ધીમે ધીમે વધી રહી છે, અને આજે રાત્રે તમે તેના પર થોડો વધુ ભરોસો કેવી રીતે રાખી શકો?
સંકલ્પ: મારી અંદર થઈ રહેલા શાંત વિકાસ પર હું ભરોસો રાખું છું.
આશીર્વાદ: આશા અને શાંતિ તારું હૃદય ભરી દે.
પાત્રો
- જાનકી અમ્મલ
- — એક ધીરજવાળાં વૈજ્ઞાનિક, જેમણે ધીમી, કાળજીભરી મહેનત પર ભરોસો રાખ્યો.
- તેમનો મદદનીશ
- — એક કાર્યકર, જે શીખે છે કે રાહ ક્યારેય ખાલી નથી.
બોધ
રાહ જોવી ખાલી નથી; આપણે રાહ જોઈએ ત્યારે મૂળ વધે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
નાનકડા, હું તારી રાહ જોઉં છું ત્યારે તું શાંતિથી વધી રહ્યો છે. રાહનો દરેક દિવસ પ્રેમથી ભરેલો છે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
જાનકી અમ્મલે કયા છોડને વધુ મીઠો બનાવવામાં મદદ કરી?
સ્રોત: વનસ્પતિશાસ્ત્રી ઈ. કે. જાનકી અમ્મલના જીવન પરથી
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 13મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
જાનકી અમ્મલની શેરડી વાર્તા શું શીખવે છે?
જાનકી અમ્મલના ધીરજભર્યા વિજ્ઞાને ભારતીય ખેડૂતોને મદદ કરી અને એક કીમતી જંગલ બચાવ્યું, અને તેમનું જીવન સ્થિર મહેનતની શાંત શક્તિ બતાવે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે રાહને ખાલી સમયને બદલે સક્રિય વિકાસ તરીકે જોવાથી લાંબા મહિના વધુ કોમળ લાગી શકે છે.
જાનકી અમ્મલની શેરડી ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 13 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.