Ramayana · દિવસ 17 · અઠવાડિયું 3
સૂરજ પાછળ દોડનાર

બાળ હનુમાન પહાડની ગુફામાં જાગે છે અને ઊગતો સૂરજ જુએ છે. તેને પાકી કેરી સમજીને તેઓ આકાશમાં કૂદે છે.
વાર્તાની શીખ: જિજ્ઞાસુ હૃદય આકાશ સુધી પહોંચી શકે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- બાળ હનુમાન, અંજના, સૂર્ય
- સ્રોત ગ્રંથ
- રામાયણ
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 17 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 3 · 7 માંથી દિવસ 3
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 1
- આ અઠવાડિયે બાળક
- ગર્ભધારણ. એક જ કોષ વિભાજિત થવા લાગે છે, જેમાં તમારા બાળકને અનોખું બનાવતું બધું જ છે. અઠવાડિયું 3: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- સૂરજ પાછળ દોડનાર
- મંત્ર
- ૐ
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
પરંપરા કહે છે કે હનુમાનની મહાન શક્તિ અને તેમનું નામ બંને આ એક હિંમતભર્યા, નિર્દોષ કૂદકામાંથી આવ્યાં. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ગભરાટ પછી પણ માતાની રમૂજ અને હળવાશ તેને જલદી સંતુલન પાછું મેળવવામાં મદદ કરી શકે છે.
"ફળ નથી," અંજનાએ હસતાં હસતાં કહ્યું, અને બદલામાં તેમને સાચી કેરી આપી.
ડુંગરો પર ગુલાબી અને કેસરી પહેલો પ્રકાશ ફેલાયો, અને પહાડની ગુફામાં અંજના પોતાની સાદડી પર બેઠાં થયાં અને સૂતેલા દીકરા સામે જોયું.
બાળ હનુમાન તેમની પાસે ગોળ વળીને સૂતા હતા, તેમની નાની છાતી ઉપર-નીચે થતી હતી. ઊંઘમાં પણ તેઓ ઊર્જાથી ભરેલા લાગતા, જાણે ફૂટવાની રાહ જોતું બીજ. અંજનાએ તેમના ગોળ પેટ પર હાથ મૂક્યો અને હસ્યાં.
તેમના પતિ, વાનરોના સરદાર કેસરી, આવીને તેમની પાસે ઊભા રહ્યા. તેમણે અંજનાના ખભા પર હાથ મૂક્યો. તેમને કંઈ બોલવાની જરૂર ન હતી. બંને બસ પોતાના દીકરાને જોતાં રહ્યાં.
આકાશ વધુ ઉજળું થયું ત્યારે હનુમાનની આંખો ઝટ ખૂલી ગઈ. બાળકો ઊઠે ત્યારે ઘણી વાર રડે છે, પણ તેઓ ન રડ્યા કે ન કજિયો કર્યો. તેમણે ચમકતી, જિજ્ઞાસુ આંખોથી ગુફાના મોં બહાર જોયું, જાણે આખી દુનિયા એકદમ નવી હોય.
અને પછી તેમણે તે જોયું.
પહાડો ઉપર સૂરજ ઊગી રહ્યો હતો. તે મોટો, ગોળ અને લાલ-સોનેરી હતો, રત્નની જેમ ઝગમગતો. ભૂખ્યા બાળકને તે દુનિયાની સૌથી મોટી, સૌથી પાકી કેરી જેવો જ લાગ્યો.
તેમના પેટમાં ગડગડાટ થયો. તેઓ બેઠા થયા અને નાની ભરાવદાર આંગળી આકાશ તરફ ચીંધી.
"ફળ!" તેમણે કહ્યું.
અંજના હસી પડ્યાં. પણ કેસરીએ દીકરાની આંખોમાંનો ભાવ જોયો, અને તેમને અચરજની એક નાની ધ્રુજારી થઈ.
"દીકરા, એ સૂર્ય છે," તેમણે પ્રેમથી કહ્યું. "સૂરજ. તે આખી દુનિયાને પ્રકાશ અને હૂંફ આપે છે. તે કેરી નથી."
હનુમાન સાંભળતા ન હતા. તેમને તો બસ એ ફળ જોઈતું હતું.
અને કોઈ તેમને રોકે તે પહેલાં તેમણે કૂદકો માર્યો. નાના બાળકનો નાનો કૂદકો નહીં. તેમણે મજબૂત પગથી ખડક પરથી જોર કર્યું અને સીધા આકાશમાં ઊડ્યા, ઝાડ કરતાં ઊંચે, પહાડ કરતાં ઊંચે, વાદળો કરતાં પણ ઊંચે.
અંજનાએ બૂમ પાડી અને હાથ ઊંચા કર્યા. "હનુમાન! પાછો આવ!"
પણ બાળક આગળ વધતું રહ્યું. તેમને ડર ન હતો. તેમણે રૂંવાડાંમાં પવન અનુભવ્યો અને નીચે દૂર નદીઓ અને જંગલો જોયાં, લીલી અને બદામી ગોદડી જેવાં. તેમની નજર તો બસ ચમકતા ફળ પર હતી.
સૂર્યદેવે પોતાની તરફ ઊડી આવતી નાની આકૃતિ જોઈ. તેઓ હસ્યા. તેઓ સમજી ગયા કે આ કોઈ સામાન્ય બાળક નથી. એટલે તેમણે પોતાનાં ગરમ કિરણો અંદર ખેંચી લીધાં, જેથી બાળક દાઝે નહીં.
પણ દેવોના રાજા ઇન્દ્ર પોતાના સ્વર્ગમાંથી જોઈ રહ્યા હતા. તેમણે કંઈક સીધું સૂરજ તરફ ઊડતું જોયું, અને તેમને ચિંતા થઈ કે તેનાથી આકાશની વ્યવસ્થા બગડશે. એટલે ઉતાવળમાં તેમણે તેને રોકવા પોતાનું વજ્ર ફેંક્યું.
વજ્ર હનુમાનના જડબાને અડક્યું. બાળકે ઊડવાનું બંધ કર્યું અને ગાઢ ઊંઘમાં પૃથ્વી તરફ નીચે આવવા લાગ્યું.
અંજના ખૂબ ગભરાઈ ગયાં.
પણ હનુમાનને પોતાના દીકરાની જેમ પ્રેમ કરનારા પવનદેવ વાયુ ઝડપથી નીચે આવ્યા અને તેઓ જમીન પર પડે તે પહેલાં તેમને પોતાના હાથમાં ઝીલી લીધા. વાયુ એટલા દુઃખી હતા કે તેઓ બાળકને એક ઊંડી ગુફામાં લઈ ગયા અને ત્યાં જ રહ્યા. અને જ્યારે પવન ચાલતો બંધ થયો, ત્યારે આખી દુનિયાને તે અનુભવાયું. પાંદડાંનો ખખડાટ બંધ થયો. વાદળો તરતાં અટકી ગયાં. સૌથી નાની કીડીથી માંડીને સ્વર્ગના દેવો સુધી, સૌને શ્વાસ લેવામાં તકલીફ થવા લાગી.
દેવો સમજી ગયા કે શું થયું છે. સર્જનહાર બ્રહ્માની આગેવાનીમાં તેઓ માથું નમાવીને ગુફાએ આવ્યા. બ્રહ્માએ બાળકને હળવેથી સ્પર્શ કર્યો, અને હનુમાનની ઈજા મટી ગઈ.
પછી દરેક દેવે તેમને એક ભેટ આપી. એકે શક્તિ આપી. એકે બુદ્ધિ આપી. એકે વચન આપ્યું કે અગ્નિ અને પાણી તેમને ક્યારેય નુકસાન નહીં કરે. અને પોતાની ઉતાવળ માટે ખૂબ દિલગીર ઇન્દ્રે વચન આપ્યું કે બાળકનું શરીર વજ્ર જેટલું જ મજબૂત બનશે. તેમના જડબાને, એટલે કે હનુને, સ્પર્શ થયો હતો, તેથી તેમનું નામ હનુમાન પડ્યું.
હનુમાને આંખો ખોલી. તેમણે વાયુને પોતાની સામે હસતા જોયા. અને ફરી ખુશ થયેલા વાયુએ ગુફામાંથી પવનને બહાર જવા દીધો. આખી દુનિયામાં પાંદડાં ફરી હાલવા લાગ્યાં અને સૌ ફરી સહેલાઈથી શ્વાસ લઈ શક્યા.
વાયુ બાળકને પહાડ પર પાછા લાવ્યા અને તેમની માતાના હાથમાં મૂક્યા. અંજનાએ તેમને એટલા જોરથી ભેટ્યા કે તેઓ ચૂં બોલી ઊઠ્યા.
તે સાંજે સૂરજ ડુંગરો પાછળ આથમ્યો, લાલ અને ગોળ. હનુમાન માતાના ખોળામાં બેસીને તેને જતો જોતા રહ્યા. તેમણે ફરી એક વાર તેની તરફ આંગળી ચીંધી.
"ફળ નથી," અંજનાએ હસતાં હસતાં કહ્યું, અને બદલામાં તેમને સાચી કેરી આપી. તેમણે આખી કેરી ખાઈ લીધી, રસ દાઢી પરથી ટપકતો હતો.
મારા નાનકડા, તારું અચરજ આકાશ જેટલું મોટું હોય, અને પાછા ફરવા માટે હંમેશાં એક ખોળો તૈયાર હોય.
રામાયણ માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: રામાયણ, Uttara કાંડ · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
ઊગતા સૂરજને પાકી કેરી સમજીને તેની તરફ કૂદતા બાળ હનુમાનની કથા રામાયણ પરંપરાની છે, જે કિષ્કિંધા અને ઉત્તર કાંડમાં યાદ કરાય છે, અને ભારતની સૌથી પ્રિય બાળપણની કથાઓમાંની એક છે, જે ઘણી વાર હનુમાન જયંતી આસપાસ કહેવાય છે. તે તેમનું નામ પણ સમજાવે છે: હનુ એટલે જડબું. આ રજૂઆતને ખાસ બનાવે છે બાળક પ્રત્યેની તેની કોમળતા: સૂર્ય પોતાનાં કિરણો ખેંચી લે છે, વાયુ તેમને ગુફામાં લઈ જાય છે, દેવો શક્તિ અને બુદ્ધિની ભેટ લઈને આવે છે, અને દિવસ અંજના તેમને સાચી કેરી આપે ત્યાં પૂરો થાય છે. રમતિયાળ અને આશીર્વાદથી ભરેલી, ખૂબ વહાલા નાનકડા વિશેની આ ગર્ભાવસ્થા માટે આનંદભરી વાર્તા છે.
બાળક સાથે વિચારો
તમે તમારા બાળક માટે કેવી નિર્દોષ જિજ્ઞાસાઓની કલ્પના કરો છો? તે હિંમત અને આનંદથી દુનિયાને જાણી શકે એ માટે તમે કેવી સલામત અને પ્રેમાળ જગ્યા બનાવી શકો?
સંકલ્પ: મારું બાળક અચરજ અને હિંમતથી ભરેલું છે. હું પ્રેમ અને વિશ્વાસથી તેની શોધની યાત્રાને સ્વીકારું છું.
આશીર્વાદ: તમારા બાળકને હનુમાનની અપાર હિંમત, અંજનાની ઊંડી ભક્તિ અને જીવનભર અદ્ભુત શોધોના આશીર્વાદ મળે.
પાત્રો
- બાળ હનુમાન
- — અચરજથી ભરેલું રમતિયાળ, ભૂખ્યું બાળક.
- અંજના
- — તેમની પ્રેમાળ માતા, જે તેમને ઘરે બોલાવે છે.
- સૂર્ય
- — સૂરજ, જે બાળક માટે પોતાનાં કિરણો હળવેથી ઠંડાં કરે છે.
બોધ
જિજ્ઞાસુ હૃદય આકાશ સુધી પહોંચી શકે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, તું સવારના સૂરજ જેવો તેજસ્વી અને આનંદથી ભરેલો બને.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
બાળ હનુમાને સૂરજને શું સમજ્યો?
સ્રોત: વાલ્મીકિ રામાયણ, કિષ્કિંધા અને ઉત્તર કાંડની હનુમાનના બાળપણની પરંપરા
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 3મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- હનુમાન અને મોતીની માળા · દિવસ 205
મળતી આવતી વાર્તા
પરંપરા કહે છે કે હનુમાને દરેક રત્ન કરતાં પ્રેમને વધુ મૂલ્યવાન માન્યો, અને રામ-સીતાને હૃદયમાં રાખ્યાં. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે વસ્તુઓને બદલે પ્રેમભર્યા સંબંધો પર ધ્યાન આપવાથી માતાને સંતોષનો અનુભવ થઈ શકે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
સૂરજ પાછળ દોડનાર વાર્તા શું શીખવે છે?
પરંપરા કહે છે કે હનુમાનની મહાન શક્તિ અને તેમનું નામ બંને આ એક હિંમતભર્યા, નિર્દોષ કૂદકામાંથી આવ્યાં. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ગભરાટ પછી પણ માતાની રમૂજ અને હળવાશ તેને જલદી સંતુલન પાછું મેળવવામાં મદદ કરી શકે છે.
સૂરજ પાછળ દોડનાર ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 3 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.