Garbh Katha
मोफत सुरू करा

Puranas · दिवस 177 · आठवडा 26

वकुळा देवी लग्न पाहते

वकुळा देवी तिरुमलाच्या डोंगरांवर भगवान श्रीनिवासाची आपल्या मुलासारखी काळजी घेते. मागच्या जन्मी ती यशोदा होती आणि तिने कृष्णाचं लग्न कधीच पाहिलं नव्हतं.

गोष्टीचे तात्पर्य: आईची प्रेमळ इच्छा कधीच विसरली जात नाही.

या गोष्टीत

पात्रे
वकुळा देवी, भगवान श्रीनिवास, पद्मावती
मूळ ग्रंथ
पुराणे
वाचनाचा वेळ
4 मिनिटे (मोठ्याने वाचताना)

दिवस 177 एका नजरेत

आठवडा
आठवडा 26 · ७ पैकी दिवस 2
तिमाही
तिमाही 2
या आठवड्यात बाळ
आठवडा 26: बाळाची वाढ

आईचं प्रेम आपल्या मुलासाठीच्या आशा खूप पुढच्या भविष्यापर्यंत घेऊन जातं. तू आत्ताच तुझ्या बाळासाठी जी स्वप्नं पाहतेस, त्यांचा ही कथा सन्मान करते.

या दिवसाची मी किती वाट पाहिली आहे.

वकुळा देवी ही चंदेरी केसांची, मऊ सुती साडी नेसणारी एक प्रेमळ म्हातारी होती, आणि तिच्या हातांना नेहमी फुलांचा सुगंध यायचा. ती दक्षिण भारतातल्या तिरुमलाच्या पवित्र डोंगरांवर राहायची, आणि भगवान श्रीनिवासाची ती आपल्या स्वतःच्या मुलासारखी काळजी घ्यायची. श्रीनिवास म्हणजे स्वतः भगवान विष्णू, जे सावळ्या रंगाचे, प्रेमळ डोळ्यांचे आणि सूर्योदयासारख्या हसूचे होऊन या डोंगरांवर राहायला आले होते.

फार फार पूर्वी, दुसऱ्या एका जन्मी, वकुळा देवी यशोदा होती, बाळकृष्णाची मायाळू आई. गोकुळात तिने त्याला लोणी भरवलं होतं आणि अंगाई गाऊन झोपवलं होतं. पण कृष्ण मोठा होऊन त्याचं लग्न झालं, तेव्हा तिला ते लग्न पाहता आलं नव्हतं. इतकी वर्षं तिने ही छोटीशी इच्छा मनात जपून ठेवली होती. "माझ्या बाळाचं लग्न एकदा तरी पाहायला मिळावं," ती मनात म्हणायची.

श्रीनिवासाला ही इच्छा माहीत होती. एका सकाळी तो लाजऱ्या चेहऱ्याने तिच्या झोपडीत आला. "आई," तो म्हणाला, "मी जंगलात गेलो होतो, तेव्हा फुलांच्या बागेत मला एक राजकन्या भेटली. तिचं नाव पद्मावती, आणि ती कमळासारखी सुंदर आहे. माझं मन तिच्यानेच भरून गेलंय. तू तिच्या घरच्यांकडे जाऊन आमचं लग्न होईल का ते विचारशील?"

वकुळा देवीचा चेहरा आनंदाने उजळला. तिने आपले म्हातारे हात एकमेकांवर टाळी वाजवून हसली. "माझ्या मुलाला लग्न करायचंय!" ती म्हणाली. "अर्थात मी जाईन. आजच जाईन." तिने केस नीट बांधले, आपली सगळ्यात चांगली साडी नेसली आणि हातात छोटी काठी घेऊन, वाटभर आनंदाने गुणगुणत डोंगर उतरू लागली.

राजकन्या पद्मावती आपले वडील राजा आकाशराज आणि आई राणी धरणी देवी यांच्याबरोबर राजवाड्यात राहायची. वकुळा देवी पोहोचली तेव्हा राणीने तिचं प्रेमाने स्वागत केलं आणि तिला थंड पाणी आणि फळं दिली. वकुळा देवीने तिला श्रीनिवासाबद्दल सगळं सांगितलं, त्याचा दयाळूपणा, त्याचं शहाणपण आणि त्याचा सौम्य स्वभाव. राणीने ऐकलं आणि मग ती हसली. "बागेतल्या त्या दिवसापासून पद्मावती त्याच्याशिवाय दुसरं काही बोलतच नाही," ती म्हणाली.

मग लग्न ठरलं, आणि सगळे आनंदाने भरून गेले. श्रीनिवासाकडे प्रेम भरपूर होतं, पण पैसा नव्हता, म्हणून त्याने देवांच्या खजिन्याचे रक्षक कुबेराकडून सोनं उसनं घेतलं. मग तयारी सुरू झाली. स्वतः देव मदतीला आले. सृष्टिकर्ता ब्रह्मदेवाने विधींची व्यवस्था केली. महादेव शिव आपल्या कुटुंबासह आले, आणि लक्ष्मीचे आशीर्वाद सगळ्यावर झळाळत होते.

लग्नाच्या सकाळी वकुळा देवीने श्रीनिवासाला तयार व्हायला मदत केली. तिने त्याची रेशमी वस्त्रं नीट केली आणि त्याच्या गळ्यात सुगंधी फुलांचा हार घातला. ती थोडी मागे उभी राहून बराच वेळ त्याच्याकडे पाहत राहिली. तिचे डोळे भरून आले, पण ते आनंदाचे अश्रू होते. "माझ्या बाळा," ती हळूच म्हणाली. "या दिवसाची मी किती वाट पाहिली आहे."

लग्नाची वरात हिरव्या डोंगरावरून वळणं घेत खाली उतरली. ढोल आणि बासऱ्या होत्या, झेंडे आणि फुलं होती, आणि घंटा बांधून सजवलेले हत्ती होते. वकुळा देवी अभिमानाने आपल्या मुलाच्या शेजारी चालत होती. लोकांनी हवेत मोगऱ्याच्या पाकळ्या उधळल्या, आणि त्या सगळ्यांभोवती मऊ पांढऱ्या पावसासारख्या पडल्या. झाडंही जणू वाकून पाहत होती.

राजवाड्यात पद्मावती लाल रेशमी साडी नेसून, केसांत फुलं माळून वाट पाहत होती. श्रीनिवासाला पाहताच तिने डोळे खाली केले आणि ती हसली. पुरोहितांनी मंत्र म्हटले, पवित्र अग्नी तेजाळला, आणि दोघांनी मिळून त्याला सात फेरे घेतले. त्यांच्यावर अक्षता आणि फुलांच्या पाकळ्यांचा वर्षाव झाला, आणि सगळ्यांनी आनंदाने जयजयकार केला.

वकुळा देवी पुढे बसून प्रत्येक क्षण पाहत होती. तिने आपल्या मुलाला पद्मावतीच्या गळ्यात मंगळसूत्र बांधताना पाहिलं. तिने त्यांना एकमेकांना हार घालताना आणि हसताना पाहिलं. तिचं मन इतकं भरून आलं होतं की तिला श्वासही घेता येत नव्हता. एका जन्मातून दुसऱ्या जन्मापर्यंत इतकी वर्षं जपलेली इच्छा अखेर पूर्ण झाली होती.

लग्नानंतर श्रीनिवास आणि पद्मावती येऊन तिच्यासमोर गुडघे टेकून बसले. "आम्हाला आशीर्वाद दे, आई," श्रीनिवास म्हणाला. वकुळा देवीने त्यांच्या डोक्यांवर हात ठेवले. "तुम्ही सदैव सुखी राहा," ती हळूच म्हणाली. "तुमचं घर प्रेमाने भरलेलं असो, आणि तुमच्याकडे येणाऱ्या प्रत्येकाला दिलासा मिळो." श्रीनिवास हसला, कारण त्याला माहीत होतं की आईचा आशीर्वाद हीच सगळ्यात गोड भेट असते.

त्या रात्री तिरुमलाचे डोंगर दिव्यांनी उजळून निघाले. थंड वाऱ्यावर संगीत तरंगत होतं आणि वर आकाशात तारे लखलखत होते. वकुळा देवी आपल्या छोट्या झोपडीबाहेर बसून शांत हसत आकाशाकडे पाहत होती. अखेर तिचं मन शांत झालं होतं.

बाळा, आईचं प्रेम धीराने वाट पाहतं आणि एकही इच्छा कधी विसरत नाही. तुझ्या आयुष्याच्या प्रत्येक दिवशी ते उबदार, खरं प्रेम तुझ्याभोवती लपेटलेलं आहे, असं तुला नेहमी जाणवो.

पुढची गोष्ट वाचा →उपमन्यू आणि दुधाचा सागर

पुराण मधील आणखी

3 मिनिटे वाचन · गर्भारपण आणि 3–8 वर्षांची मुले

स्रोत: पुराणे · पारंपरिक पुनर्कथन

या गोष्टीमागे

भगवान श्रीनिवास आणि पद्मावती यांचं लग्न तिरुमलाच्या वेंकटाचल माहात्म्य परंपरेतलं आहे, जी भविष्योत्तर आणि स्कंद पुराणांतील आख्यायिकांवर आधारित आहे, आणि तिरुमला मंदिरात रोजच्या कल्याणोत्सवात हा सोहळा पुन्हा साजरा केला जातो. या परंपरेत वकुळा देवी म्हणजे पुन्हा जन्मलेली यशोदा, जिला कृष्णाच्या लग्नात चुकलेलं लग्न पाहण्याची संधी मिळते. बहुतेक कथनं दिव्य जोडप्यावर केंद्रित असतात; ही कथा आईच्या डोळ्यांतून सांगितली आहे — गुणगुणत डोंगर उतरणं, वरातीतला तिचा आनंद, शेवटचा तिचा आशीर्वाद. आई अनेक जन्म धीराने बाळगलेली इच्छा आणि तिची शांत पूर्तता, ही आई होण्याची तयारी करणाऱ्यांसाठी एक हळुवार कथा आहे.

बाळासोबत विचार करा

तुमच्या बाळाच्या भविष्यासाठी तुम्ही मनात धरलेली एक इच्छा कोणती?

संकल्प: माझ्या बाळासाठी मी प्रेमळ इच्छा मनात धरते, आणि त्या योग्य वेळी फुलतील यावर माझा विश्वास आहे.

पात्रे

वकुळा देवी
— दीर्घकाळ इच्छा जपणारी मायाळू आई.
भगवान श्रीनिवास
— तिरुमलाचे स्वामी, एक लाजरा आणि प्रेमळ मुलगा.
पद्मावती
— श्रीनिवासाची वधू होणारी सौम्य राजकन्या.

बोध

आईची प्रेमळ इच्छा कधीच विसरली जात नाही.

तुमच्या बाळाला काय सांगावे

माझ्या बाळा, तुझ्यासाठी मी कितीतरी आनंदी इच्छा मनात धरल्या आहेत, आणि त्यातल्या प्रत्येकीसाठी मी तिथे असेन.

मोठे झाल्यावर त्यांना विचारा

मागच्या जन्मी वकुळा देवी कोण होती?

स्रोत: वेंकटाचल माहात्म्य परंपरा (तिरुमलाविषयी भविष्योत्तर आणि स्कंद पुराणातील आख्यायिका)

या गोष्टीचा भाव दिवसभर सोबत ठेवण्यासाठी विष्णुसहस्रनाम जप करून पाहा आणि गर्भावस्थेच्या 26व्या आठवड्याची माहिती वाचा.

संबंधित गोष्टी

  • हनुमानाला आपल्या आतल्या शक्तीची ओळख · दिवस 6

    तेच मूल्य

    परंपरा मानते की हनुमानाच्या मोठ्या झेपेची सुरुवात त्याच्यावर विश्वास ठेवणाऱ्या एका वडीलधाऱ्याच्या चार प्रेमळ शब्दांनी झाली. आईच्या मनःशांतीवरील संशोधन सुचवते की गरोदर स्त्रीच्या आजूबाजूच्या माणसांनी दिलेले प्रोत्साहन तिला अधिक आत्मविश्वास देऊ शकते आणि तिची चिंता कमी करू शकते.

वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न

वकुळा देवी लग्न पाहते ही गोष्ट काय शिकवते?

आईचं प्रेम आपल्या मुलासाठीच्या आशा खूप पुढच्या भविष्यापर्यंत घेऊन जातं. तू आत्ताच तुझ्या बाळासाठी जी स्वप्नं पाहतेस, त्यांचा ही कथा सन्मान करते.

वकुळा देवी लग्न पाहते गर्भारपणाच्या कोणत्या आठवड्यासाठी आहे?

ही गोष्ट गर्भारपणाच्या 26 व्या आठवड्यासाठी आहे, पण तुम्ही ती कोणत्याही आठवड्यात बाळाला ऐकवू शकता.

सर्व मराठी गोष्टी →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंગુજરાતીમાં વાંચો

गर्भवती मैत्रिणीला पाठवा