Garbh Katha
मोफत सुरू करा

Panchatantra · दिवस 208 · आठवडा 30

सिंहिणीचा तिसरा मुलगा

सिंही सिंहीण एका इवल्याशा हरवलेल्या कोल्ह्याच्या पिल्लाला प्रेमाने आपलंसं करते. आपण वेगळे आहोत हे न कळता तो तिच्या दोन बछड्यांसोबत आनंदाने मोठा होतो.

गोष्टीचे तात्पर्य: आईच्या प्रेमात प्रत्येक बाळासाठी जागा असते, आणि आपल्यापैकी प्रत्येकाचा स्वतःचा स्वभाव असतो.

या गोष्टीत

पात्रे
सिंही, कोल्ह्याचं पिल्लू, सिंहाचे बछडे
मूळ ग्रंथ
पंचतंत्र
वाचनाचा वेळ
4 मिनिटे (मोठ्याने वाचताना)

दिवस 208 एका नजरेत

आठवडा
आठवडा 30 · ७ पैकी दिवस 5
तिमाही
तिमाही 3
या आठवड्यात बाळ
आठवडा 30: बाळाची वाढ
मंत्र
ॐ

प्रेमात प्रामाणिकपणा आणि प्रत्येक बाळाला ते जसं आहे तसं स्वीकारणं, दोन्ही असतं. ही कथा खात्री देते की प्रत्येक बाळाचं मोल त्याच्या खऱ्या स्वरूपासाठी आहे.

आपल्यापैकी प्रत्येकजण आपल्या पद्धतीने घडलेला आहे, आणि प्रत्येक रूप चांगलं आहे.

सिंही ही सोनेरी केसांची आणि उबदार पिवळसर डोळ्यांची एक बलवान, सौम्य सिंहीण होती. ती एका घनदाट हिरव्या जंगलात आपल्या पतीसोबत, एका मोठ्या सिंहासोबत, आणि आपल्या दोन छोट्या बछड्यांसोबत राहत होती. त्यांची गुहा रानफुलांनी भरलेल्या टेकडीखाली होती, थंड आणि सुरक्षित. रोज संध्याकाळी बछडे गवतात लोळायचे आणि त्यांची आई प्रेमाने त्यांच्यावर लक्ष ठेवायची.

एके सकाळी सिंह जंगलात गेला आणि तोंडात काहीतरी छोटंसं घेऊन परत आला. त्याने ते हळूच सिंहीसमोर ठेवलं. ते एक इवलंसं कोल्ह्याचं पिल्लू होतं, एकटं आणि हरवलेलं, मोठे कान आणि बारीक, थरथरणारं अंग. "मला हे एका झुडपाखाली सापडलं," सिंह म्हणाला. "हे अगदी लहान बाळ आहे. मला त्याला तिथे सोडवलं नाही."

सिंहीने वाकून त्या छोट्या कोल्ह्याचा वास घेतला. त्याने घाबरलेल्या डोळ्यांनी तिच्याकडे पाहिलं आणि बारीकसं कुंई केलं. तिचं मन लगेच विरघळलं. "बिचारं पिल्लू," ती हळूच म्हणाली. "तो आपल्या दोन बछड्यांसारखाच आपला मुलगा होईल." तिने त्याचा चेहरा चाटला, त्याच्याभोवती आपलं अंग वेटोळलं आणि आपल्या बछड्यांच्या शेजारी त्याला आपलं उबदार दूध पाजलं.

असं ते कोल्ह्याचं पिल्लू सिंहाच्या गुहेत मोठं झालं. ते रोज दोन सिंहाच्या बछड्यांसोबत खेळायचं. ते फुलपाखरांमागे धावायचे, गवताळ उतारावरून घरंगळायचे आणि ओढ्यात पाणी उडवायचे. रात्री तिघंही आपल्या आईच्या मऊ कुशीला बिलगून झोपायचे. सिंहाचे बछडे त्याला भाऊ म्हणायचे, आणि तो सिंहीला आई म्हणायचा. आपण वेगळे आहोत हे त्याला अजिबात माहीत नव्हतं.

ऋतू बदलले, आणि तिघंही पिल्लं मोठी झाली. एके दिवशी ते जंगलाच्या कडेला खेळत होते, तेव्हा त्यांना एक प्रचंड रानहत्ती दिसला. सिंहाचे बछडे उत्साहित झाले. "चला, जवळ जाऊन त्याला बघूया!" ते शेपट्या उंचावून म्हणाले. पण कोल्ह्याचं हृदय जोरात धडधडू लागलं. "नको, नको," तो म्हणाला. "हत्ती खूप मोठे असतात. चला, घरी आईकडे जाऊया."

सिंहाचे बछडे त्याला हसले आणि त्याच्या पुढे घरी पळाले. "आई," ते म्हणाले, "आमचा भाऊ हत्तीला घाबरला!" कोल्हा सगळ्यात शेवटी आला, त्याचे कान पडलेले आणि चेहरा लाजेने गरम झालेला. त्याला दुखावल्यासारखं आणि राग आल्यासारखं वाटत होतं. "मी भित्रा नाही," तो म्हणाला. "मीही त्यांच्याइतकाच बलवान आणि शूर आहे."

त्या संध्याकाळी सिंही त्या तरुण कोल्ह्याला गुहेच्या एका शांत कोपऱ्यात घेऊन गेली. ती त्याच्याजवळ पडून राहिली आणि इतरांना ऐकू जाऊ नये म्हणून अगदी हळू आवाजात बोलली. "माझ्या लाडक्या मुला," ती म्हणाली, "तू शूर आहेस, हुशार आहेस, आणि प्रेमळ आहेस. तुझ्या भावांइतकंच माझं तुझ्यावर प्रेम आहे. पण मला तुला एक खरी गोष्ट सांगायला हवी."

तरुण कोल्ह्याने तिच्याकडे वर पाहिलं. "काय आहे, आई?" त्याने विचारलं. सिंहीने आपलं नाक त्याच्या नाकाला लावलं. "तुझा जन्म या गुहेत झाला नाही," ती हळुवारपणे म्हणाली. "तू कोल्हा आहेस, आणि तुझे भाऊ सिंह आहेत. तू अगदी इवलंसं बाळ होतास, तेव्हा तुझ्या बाबांना तू जंगलात एकटा सापडलास. मी तुला माझं दूध पाजलं, कारण मी पहिल्या क्षणापासून तुझ्यावर प्रेम केलं."

कोल्हा बराच वेळ गप्प राहिला. आता त्याला राग येत नव्हता. त्याला आश्चर्य वाटलं, थोडं वाईट वाटलं, पण उबदारही वाटलं, कारण आपल्यावर किती प्रेम केलं गेलं हे त्याला आता कळलं होतं. "म्हणूनच मला हत्तीजवळ जायचं नव्हतं," तो सावकाश म्हणाला. "मी माझ्या भावांसारखा घडलेलो नाही."

"हो," सिंही प्रेमाने म्हणाली. "आपल्यापैकी प्रत्येकजण आपल्या पद्धतीने घडलेला आहे, आणि प्रत्येक रूप चांगलं आहे. तुझे भाऊ मोठे होऊन सिंह होतील. तू मोठा होऊन एक शहाणा, हुशार कोल्हा होशील. उंच गवताच्या पलीकडे नदीकाठी कोल्ह्यांचं एक कुटुंब राहतं. त्यांच्याकडे जा, बाळा. आपल्या लोकांमध्ये तू सगळ्यात आनंदी राहशील, आणि इथे तुझं नेहमीच स्वागत असेल."

तरुण कोल्ह्याने आपल्या आईच्या गळ्याला नाक घासलं. त्याने तिच्या प्रेमाबद्दल, तिच्या दुधाबद्दल आणि तिच्या प्रामाणिकपणाबद्दल तिचे आभार मानले. दुसऱ्या दिवशी सूर्योदयाला त्याने तिचा आणि आपल्या भावांचा निरोप घेतला. मग तो उंच गवतातून नदीकडे दुडक्या चालीने निघाला, कृतज्ञ मनाने अनेकदा मागे वळून पाहत.

त्याला कोल्ह्यांचं कुटुंब सापडलं, आणि त्यांनी त्याचं प्रेमाने स्वागत केलं. त्याने अनेक मित्र जोडले आणि तो दीर्घ, आनंदी आयुष्य जगला. आणि जेव्हा जेव्हा त्याला दूर सोनेरी गवतात विश्रांती घेणारी एखादी सिंहीण दिसायची, तेव्हा तो थांबायचा आणि सिंहीची आठवण काढायचा, त्या आईची जिने त्याला खरं सांगण्याइतकं प्रेम केलं होतं.

बाळा, प्रत्येक बाळावर ते जसं आहे तसंच प्रेम केलं जातं. तुला आमच्या प्रेमात नेहमी सुरक्षित वाटो, आणि तू आपलं खरं स्वरूप ओळखत आणि त्यावर प्रेम करत मोठं व्हावंस.

पुढची गोष्ट वाचा →कबुतरांचा राजा आणि विश्वासू उंदीर

पंचतंत्र मधील आणखी

3 मिनिटे वाचन · गर्भारपण आणि 3–8 वर्षांची मुले

स्रोत: पंचतंत्र, खंड 4 · पारंपरिक पुनर्कथन

या गोष्टीमागे

पंचतंत्राच्या चौथ्या तंत्रात आपल्या दोन बछड्यांसोबत कोल्ह्याचं पिल्लू वाढवणाऱ्या सिंहिणीची कथा आहे; ती या संग्रहातल्या सर्वात हृदयस्पर्शी प्राणीकथांपैकी एक असून भारतीय घरांत सर्रास सांगितली जाते. पंचतंत्रातल्या बहुतेक कथा चातुर्य किंवा सावधपणाबद्दलचा मुद्दा धारदार करतात; ही सौम्य पुनर्कथा त्याऐवजी आईच्या प्रेमावर भर देते. सिंही आपल्या पालकत्वाखालच्या मुलाला हळुवारपणे खरं सांगते, प्रत्येक प्रकारे घडणं चांगलं आहे अशी खात्री देते, आणि घरी त्याचं नेहमी स्वागत असेल असं वचन देते. बिनशर्त स्वीकारावरचा हा भर तिला गरोदरपणासाठी एक भावस्पर्शी कथा बनवतो, जी आई-बाबांना आठवण करून देते की बाळावर ते जसं आहे तसंच प्रेम केलं जातं.

बाळासोबत विचार करा

तुझ्या बाळाला ते कोण आहे याबद्दल नेहमी काय माहीत असावं असं तुला वाटतं?

संकल्प: माझं बाळ जसं आहे तसंच मी त्याच्यावर प्रामाणिकपणे आणि मायेने प्रेम करेन.

पात्रे

सिंही
— आईचं मोठं मन असलेली एक बलवान, सौम्य सिंहीण.
कोल्ह्याचं पिल्लू
— स्वतःच्या मुलांसारखंच लाडकं असलेलं एक छोटं दत्तक मूल.
सिंहाचे बछडे
— त्याच्यासोबत फुलपाखरांमागे धावणारे खेळकर भाऊ.

बोध

आईच्या प्रेमात प्रत्येक बाळासाठी जागा असते, आणि आपल्यापैकी प्रत्येकाचा स्वतःचा स्वभाव असतो.

तुमच्या बाळाला काय सांगावे

माझ्या बाळा, तू जसा आहेस तसंच तुझ्यावर नेहमी प्रेम केलं जाईल.

मोठे झाल्यावर त्यांना विचारा

सिंहीने त्या छोट्या कोल्ह्यावरचं प्रेम कसं दाखवलं?

स्रोत: पंचतंत्र, चौथं तंत्र (सिंहीण आणि कोल्ह्याचं पिल्लू)

या गोष्टीचा भाव दिवसभर सोबत ठेवण्यासाठी काही मिनिटे ध्यान आणि श्वसन करून पाहा आणि गर्भावस्थेच्या 30व्या आठवड्याची माहिती वाचा.

संबंधित गोष्टी

  • सावित्रीचा सूर्योदय · दिवस 23

    तेच मूल्य

    परंपरा सावित्रीला शांत, स्वच्छ मनाच्या प्रेमाचे चित्र मानते, आणि तिच्या स्मरणार्थ आजही वटसावित्रीचे व्रत केले जाते. आईच्या शांततेवरील संशोधन सुचवते की एखाद्या काळजीला एकदम झुंज देण्यापेक्षा स्थिरपणे, एकेक पाऊल टाकत सामोरे गेल्यास आईला परिस्थिती अधिक आपल्या हातात असल्यासारखी वाटू शकते.

वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न

सिंहिणीचा तिसरा मुलगा ही गोष्ट काय शिकवते?

प्रेमात प्रामाणिकपणा आणि प्रत्येक बाळाला ते जसं आहे तसं स्वीकारणं, दोन्ही असतं. ही कथा खात्री देते की प्रत्येक बाळाचं मोल त्याच्या खऱ्या स्वरूपासाठी आहे.

सिंहिणीचा तिसरा मुलगा गर्भारपणाच्या कोणत्या आठवड्यासाठी आहे?

ही गोष्ट गर्भारपणाच्या 30 व्या आठवड्यासाठी आहे, पण तुम्ही ती कोणत्याही आठवड्यात बाळाला ऐकवू शकता.

सर्व मराठी गोष्टी →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंગુજરાતીમાં વાંચો

गर्भवती मैत्रिणीला पाठवा